Κι όμως είμαι ακόμα εδώ..

Με χάσατε, σας έχασα, αλλά υπόσχομαι να (προσπαθήσω να) γυρίσω στο εξής και πάλι δριμύτερη, πίσω στα μπλογκένια μου κατατόπια! Είναι που λίγο το facebook, λίγο τα εμαιλ, τα ξεχάσαμε τα μπλογκάκια μας.Υπάρχουν όμως στιγμές, να σαν τούτην εδώ, που αναμοχλεύεις το παρελθόν, ψάχνεις κάτι σε ένα παλιό email account, και πέφτεις πάνω σε αγαπημένα εμαιλ, από πρόσωπα που για τον α' ή τον β' λόγο δεν είναι πια στη ζωή σου..

Έτσι λοιπόν, επέστρεψα στην μπλογκόσφαιρα και πάλι! Αραχτή στον καναπέ του σπιτιού μου, με χιόνι και μποοολικο κρύο έξω, και την μεγαλύτερη αγάπη μέσα :) Την κορούλα μου, που σε λίγες μέρες θα γίνει 3 μηνών, και κάθε μέρα που προστίθεται πάνω της, την κάνει και πιο όμορφη, πιο σοφή, πιο ξύπνια, πιο χαμογελαστή..πιο απ'όλα ένα πράγμα βρε παιδί μου :) Και όσο κι αν γκρινιάζω τις τελευταίες μέρες ότι δεν αντέχω άλλο κλεισμένη μέσα στο σπίτι (μιας και με τα κρύα αυτά, δεν τολμώ να ξεμυτίσω με την μικρούλα από εδώ μέσα), κάθε φορά που με κοιτά, μου χαμογελά με όλο της το πρόσωπο, ΛΙΩΝΩ!! Υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη? δε νομίζω..

Στα νέα μου τώρα..πάνε κάτι μήνες, 4 για την ακρίβεια, που σταμάτησα να εργάζομαι..και η δουλειά, η τράπεζα, τα SQL Scripts, τα πήγαινέλα με το λεωφορείο..όλα μου φαίνονται τόσο μακρινά:) Οι περασμένοι μήνες κύλησαν σα νεράκι, για πότε πέρασαν, δεν το κατάλαβα. Η μικρούλα μας γεννήθηκε νωρίς νωρίς ένα πρωινό του Νοέμβρη, παρουσία του μπαμπά της, που έλιωσε από τη χαρά του μόλις την αντίκρυσε. Οι γονείς μου ήταν εδώ, περήφανοι παππούδες, για να μας βοηθήσουν από την 1η στιγμή!Το μπουρμπουλάκι μου, ή αλλιώς η θεία/νονά όπως της αρέσει να αποκαλείται, κατέφθασε μερικές μέρες αργότερα να δει την κούκλα μας, το ίδιο και τα πεθερικουλια μου! Όλοι μαζεμένοι στο σπιτάκι μας, να χαζεύουμε με τις ώρες ακόμη και την παραμικρή γκριμάτσα της μικρούλας..

Μόλις η μικρή μας μεγάλωσε λίγο, τη φορτώσαμε στο αεροπλάνο,και επιστρέψαμε σπίτι μας! Ελλαδίτσα για Χριστούγεννα, έχετε καλύτερο? Κρίση ξε-κρίση, εγώ αυτόν τον τόπο τον λατρεύω, όσο κανέναν άλλο..εδώ ανήκω, κι ας μου λένε για όλα τα στραβά και τα ανάποδα..

Τα τελευταία 4 χρόνια, με τυραννάει μια ερώτηση κάθε φορά που ετοιμάζομαι για ταξίδι.Πού είναι το σπίτι μου? Έχω τις εξής πιθανές απαντήσεις..
> Home is where your heart is
Ναι μεν, τι γίνεται όμως αν η καρδιά σου ανήκει σε 2 μέρη? λέω εγώ..
> Home is where your love is
Tωρα δέσαμε..Τόση αγάπη χωράει η καρδιά, πώς μπορεί να την χαρίσει ΟΛΗ σε ένα πρόσωπο? Αγαπώ την κούκλα μου,τον Πίκο μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου.Πού είναι το σπίτι μου δε μου λέτε όμως..
Μετά το τελευταίο μας ταξίδι στην Ελλάδα με την κουκλίτσα μου, αποφάσισα ότι πιο πολύ μου ταιριάζει ο ακόλουθος ορισμός του σπιτιου ΜΟΥ..
> Home is where you belong!
Εκεί που ανήκεις, που αισθάνεσαι ότι είσαι ευπρόσδεκτος κάθε στιγμή, που αισθάνεσαι ότι αναπνέεις πιο εύκολα, επικοινωνείς πιο εύκολα, ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί και αισθάνεσαι πλήρης..

Και το δικό μου σπίτι, είναι η Ελλάδα!
Μαζί με την κούκλα μου, τον Πίκο μου, τον ήλιο, τη θάλασσα..
Μακάρι σύντομα της ζωής το μονοπάτι,να μας οδηγήσει κατά κει :) Διότι πολύ μου λείπει η Ελλαδίτσα, κυρίως τώρα, σε αυτή τη φάση της ζωής μου.

Καλώς με ξαναβρήκατε, καλώς σας ξαναβρήκα λοιπόν! Να έχουμε μια υπέροχη χρονιά, να μην έρθει το τέλος του κόσμου, να χαμογελάμε όλοι οσο περισσότερο γίνεται,και να έχουμε την υγειά μας! :)

Φιλιά πολλάαααα,
Τ.

Στο τέλος του καλοκαιριού...

Καλησπέρα φίλοι μου!
Πάει καιρός που έχω να σας γράψω, πολλές αλλαγές στη ζωή μου τον τελευταίο καιρό, καινούργιο σπιτικό, αγαπημένες αφίξεις, μικρά και μεγάλα πραγματάκια που γέμιζαν και γεμίζουν το κάθε λεπτό της ζωής μου :)
Σε ένα διάλειμμα από όλα αυτά, έχω αράξει σήμερα σπιτάκι μου, μπροστά στο κομπιουτεράκι στο (όχι για πολύ ακόμα) πικογραφείο, και ακούω το τραγουδάκι από το τελευταίο μου ποστάκι!

Ναι ναι, το baciami ancora..
Το τραγούδι μου για φέτος, που με την πανέμορφη μελωδία του μου χαϊδεύει τις σκέψεις και με ταξιδεύει :)

Καλοκαιράκι τέλος λοιπόν..και τι καλοκαιράκι ήταν κι αυτό,ε? Διαφορετικό από τα προηγούμενα, με περισσότερα "to dos" και λιγότερη ξεκούραση, αλλά γεμάτο με αγαπημένους τόπους, φίλους, οικογένεια, ταξιδάκια και εξορμήσεις :)

Ξεκινήσαμε από την απολαυστική μας εκδρομούλα με την φοβερή μας παρέα στο Dole της Γαλλίας, εκεί κοντά στη Dijon και την Besancon! Κάτι σου είπα τώρα, ε? Για να σε βάλω στο κλίμα, φαντάσου απέραντα χωράφια, κρασοπεριοχούλες, μεσαιωνικές πόλεις σκαρφαλωμένες σε λόφους και βουναλάκια, καλό φαΐ και ακόμη καλύτερη παρέα! Ένα 3ήμερο όλο κέφι, βόλτες, πολλές φωτογραφίες και αναμνήσεις :)

Επόμενο στη λίστα,το ταξιδάκι μας στην Ελλάδα..σταθερά, στα τέλη Ιουνίου! Με προορισμό αυτή τη φορά την μαγευτική Κέρκυρα, με τα καταγάλανα νερά της, τις κατάφυτες διαδρομές της, και τις περατζάδες στο Λιστόν και την πόλη της Κέρκυρας..Απλά μαγευτικά, απλά αξέχαστα :)

Γυρίσαμε από την καλοκαιρινή Ελλάδα αρχές Ιουλίου που λες, και πέσαμε στη μαύρη μαυρίλα του Ελβετικού καιρού τον Ιούλιο..κρύο, βροχές, γκρι, μουντάδα..μέχρι και ο Πικ στο τσακ τη γλίτωσε την κατάθλιψη, φαντάσου :Ρ ευτυχώς που είχαμε να περιμένουμε την επόμενη εξόρμησή μας τον Αύγουστο, και κάπως ισορρόπησε η κατάσταση :)

Κατεβήκαμε λοιπόν και τον Αύγουστο στην Ελλάδα, και θυμηθήκαμε για μία ακόμη φορά πόσο υπέροχη είναι η Αθήνα τον Αύγουστο!Απλά ιδανική!Συναντήσαμε και τους αγαπημένους μας φίλους, κάναμε τις εκδρομές μας στο Ξυλόκαστρο με τα κουμπαράκια μας και την μικρή μας Χρ. καθώς και στη Μεσσηνία, εκεί στις ατελείωτες αμμουδιές της Κυπαρισσίας με την Πόπη και τον Ηλία, και αφότου συνειδητοποιήσαμε για μία ακόμη φορά ότι κάθε φορά που φεύγεις από την Ελλάδα, ο αποχαιρετισμός είναι και πιο δύσκολος, γυρίσαμε στα ελβετικά εδάφη όπου ευτυχώς αυτή τη φορά μας περίμενε ένας λαπερός ήλιος, και μία φοβερή ζέστη! :)

Και κάπως έτσι, φτάνουμε τώρα τέλη Αυγούστου, να αποχαιρετάμε ένα καλοκαιράκι με πολλή δουλειά, λίγες διακοπούλες αλλά μεγάλα όνειρα για το μέλλον..και καθώς η ώρα περνάει, λέω να σας αφήσω, να πάω να κάνω καμιά δουλειά, διότι μεθαύριο έρχεται το μπουρμπουλάκι μου,και ανυπομονώ να το υποδεχτώώωωω!!! :)

Πολλά φιλάκια σε όλους, καλό φθινόπωρο να έχουμε,με υγεία πάνω απ'όλα, και όοοσα επιθυμεί η καρδιά του καθενός μας :)
Σμουτς,
Πικαλίτσα (με μπόνους ;))

Thursday blues..

Καλημέρα :)
Ο ήλιος σήμερα λάμπει στον Ζυριχέζικο ουρανό, και η θερμοκρασία αναμένεται να ανέβει κατακόρυφα. Το Σαββατοκύριακο λένε για 23-24 βαθμούς, καλέ ακούς? Καλοκαίρι Απρίλη μήνα!!! :)
Αχ και με όλα αυτά τα ωραία, με έχει πιάσει κι εμένα βρε παιδί μου η μελαγχολία και η νοσταλγία! Μη γκρινιάζεις, δικαιούμαι κι εγώ να έχω τις φάσεις μου! Θέλω θάλασσα, θέλω Ελλαδίτσα, θέλω βόλτες στην παραλία και ελληνικές γεύσεις!!!!

Θέλω να λιγουρεύομαι μία τυρόπιτα βρε αδερφέ, και να πετάγομαι στο φούρνο να την πάρω (ή να μου φτιάχνει η μανούλα ;)), κι όχι να πρέπει να ανοίγω φύλλο και να ψήνω 2 ώρες!!

Θέλω να περπατήσω δίπλα στη θάλασσα, και να ακούω το κύμα να σκάει ήρεμο δίπλα στα πόδια μου..να μαζεύω κοχυλάκια από την παραλία, και να φοράω όλη την ώρα γυαλιά ηλίου!

Θέλω να δω τους δικούς μου, τους φίλους μου, να πάμε για ρακομελάκια στο Θησείο, τώρα που τα δέντρα κι οι αμυγδαλιές ανθίζουν , κι ακόμη και η γκρι Αθηνούλα με το χάος της, μοιάζει σαγηνευτική!

Ε καλά, δε σου λέω τι άλλα θέλω αυτή τη στιγμή, διότι θα αρχίσεις να με κράζεις! Θα σου πω μόνο ότι σε 20 μερούλες θά'μαι κει, και θα έρθω να τα απολαύσω όλα από κοντά, για περίπου 1 βδομάδα! Θα δω και το Χριστινάκι μου το γλυκό, και θα ακούσω να μου λέει "Νονάααα" και λάιβ, κι όχι μόνο μέσω τηλεφώνου! :)

Αντ'αυτού, είμαι στο γραφείο μου, βαριέμαι να δουλέψω, και θέλω να κάνω ένα φαστ φόργουορντ την ώρα να πάει 5.30, για να εξαφανιστώ με ελαφρά πηδηματάκια! Στο πλάνο για σήμερα? Αγορές για το νέο μας σπιτάκι! Να πάρουμε όλα όσα χρειαζόμαστε, να μαζευτούμε σιγά σιγά κι εμείς τώρα που ήρθαν και τα έπιπλα!! Μια χαρά:)

Πολύ καλημέρα σας :)