Back to reality!

Καλημέρα μας.. Μετά από χαρά και πανηγυρισμούς 3 γεμάτων ημερών για το EuroBasket (είχαμε αρχίσει να χοροπηδάμε από το Σαββατόβραδο και το απίστευτο τρίποντο τουΔιαμαντίδη),πρέπει σήμερα Τρίτη να γυρίσουμε πίσω στην πραγματικότητα,τις υποχρεώσεις και τη ρουτίνα! Καλά ήταν μέχρι τώρα,πλέον τα κεφάλια όμως πρέπει να μπούν και επισήμως μέσα, και να ασχοληθώ σοβαρά με το θέμα Διπλωματική! Φραπεδάκι λοιπόν, μουσικούλα, και πάμε να αντιμετωπίσουμε τον χειμώνα που έρχεται! Και για τις φορές που μελαγχολούμε, μια φωτογραφία για να μας θυμίζει όσα πέρασαν και θα ξανάρθουν..

ΤΟ ΠΗΡΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!

Είμαστε πιά..Πρωταθλητές!
Έρχονται κι άλλες..Εποχές!
Ποιός θα το περίμενε!Η καταπληκτική ΕΘΝΙΚΗ μας, μας ανέβασε στα ουράνια,κι ακόμη παραπάνω!Έτσι κι εμείς πήραμε τους δρόμους, κολλήσαμε το ένα χέρι στην κόρνα και το άλλο στο παράθυρο,με ένα δεμένο κασκόλ να ανεμίζει (το τιμόνι δεν το κράταγε κανείς?!?Μπααα,το αμάξι ήξερε μόνο του πού να πάει!),και κατεβήκαμε όλο το δρόμο μέχρι την Ομόνοια!Εκεί φωνάξαμε με όλη μας τη δύναμη ΟΕΕΕΕ,Ελλάς ΟΛΕ ΟΛΕ, Ελλάς ΟΛΕ ΟΛΕ, δε σταματώ να τράγουδώ ποτέ!
Ποτέ..Και του χρόνου, στο παγκόσμιο!

ΠΑΜΕ ΤΕΛΙΚΟΟΟΟΟ!!!!

Είναι αλήθεια, είναι γεγονός, και το πιστεύαμε από την πρώτη στιγμή, τον πρώτο αγώνα!
Η εθνική μας, η εθνική ΕΛΛΑΔΟΣ , με το ΘΟΔΩΡΗ της, το Ζήση, το Λάζο, το Δημητράκη, με τον Γιαννάκη, με όλη την απίθανη δωδεκάδα, και με αυτό το απίστευτο πάθος, ΠΑΝΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ!
Τί άλλο μας μένει λοιπόν να πούμε??

Θα είμαστε και πάλι αύριο εκεί, κολλημένοι μπροστά στην TV, με τα ίδια ρούχα (διότι η προκατάληψη είναι και στο αίμα μας, μην ξεχνιόμαστε!), με το ίδιο κέφι,με την ελληνική σημαία έτοιμη κολλημένη στο Ibizaki,και θα περιμένουμε να την κάνουμε και πάλι για Ομόνοια!Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του αγώνα, εμείς θα το πανηγυρίσουμε!Σήμερα χοροπηδάγαμε τόσο πολύ μετά το θρυλικό 3ποντο, που λέγαμε θα σπάσει το πάτωμα!
Άντε, και στο παγκόσμιο!
Α, και το τελευταίο : Αύριο θα φάμε Domino's πίτσα!Μία ΕΛΛΗΝΙΚΗ και μία ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ! Για την ακρίβεια, την ελληνική θα την βάλουμε ΨΗΛΑ ΨΗΛΑ, και απλά θα τη θαυμάζουμε, την ίδια ώρα που θα τρώμε τη γερμανική μπουκιά μπουκιά!
Mit freundlichen Grusse;-)...

Ακούγοντας Love Radio 97.5, απόγευμα Μ.Παρασκευής..

Ως γνωστόν, την Μ.Παρασκευή δεν πρέπει να ακούς κανονικά μουσικούλα, για ευνόητους λόγους. Έτσι, αν θέλεις να ακούσεις κάτι να γαργαλάει ήσυχα ήσυχα τα αυτάκια σου, συντονίζεσαι στη συχνότητα του Love Radio, που παραδοσιακά τέτοια μέρα βάζει τραγουδάκια με ντεσιμπέλ που σε στέλνουν με τη μία για νάνι.
Έτσι λοιπόν, για να αποφύγεις το νάνι, καθότι πρέπει να διαβάσεις κιόλας για το masteraki (ούτε το διάβασμα ενδείκνυται βέβαια για M.Παρασκευή, ας όψεται όμως που την κάνουμε για Στοκχόλμη σε 3 μέρες-κολλητάρα σού'ρχομαι!!- και πρέπει επειγόντως να στρωθούμε στο studying!), παίρνεις και ένα ποτηράκι ελληνικό καφέ από δίπλα και αράζεις μπροστά στην οθόνη του PC, και χαζεύεις!..

Χτες βράδυ ήμουν στον Ελ Βενιζελ (κατ'εμέ "Λευτεράκη!"), για να παραλάβω τον Αντωνάκη που γύρναγε από Πορτογαλία!Κι εκεί που περίμενα γύρω στις 2 η ώρα τα χαράματα μαζί με το αδερφάκι μου κ το αδερφάκι του Αντωνάκη, κάπου έξω από την έξοδο Β, για τις χώρες εντός Σενγκεν, με έναν ελληνικό κ πάλι στο χέρι (νηστεύουμε το γάλα, κ μας λείπει η φραπεδιά!), εκτυλίχθηκε μία τόσο γλυκιά σκηνή..
Μία κοπελίτσα βγαίνει σέρνοντας τη βαλίτσα της, με ένα κουρασμένο ύφος, από την έξοδο, και ξαφνικά,καθώς προχωράει, βλέπει μπροστά της τον κάλο της,με μία τεράστια ανθοδέσμη, να την περιμένει..Παρατάει τις βαλίτσες,κ αρχίζει να τρέχει στο διάδρομο του "Λευτεράκη", πέφτει στην αγκαλιά του,και μένει εκεί..Μία από εκείνες τις εικόνες που σε κάνουν να ανατριχιάζεις, να χαμογελάς, να ονειρεύεσαι,ίσως κ να ζηλεύεις λίγο!..
Να ζηλεύεις όχι το ζευγάρι,αλλά το συναίσθημα,αυτό που ώθησε την κοπελίτσα να τα πετάξει όλα κάτω κ να αρχίσει να τρέχει, να μην χάσει ούτε δευτερόλεπτο,μακριά από εκείνον που αγαπάει. Αγάπη, έρωτας, όνειρα, τραγούδια, χαμόγελα στην καρδιά, και θάλασσες στο μυαλό..
Σήμερα ξεκόλλησα ένα χαρτόνι από τον τοίχο μου..Μοβ ήτανε, με μερικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες πάνω. Οι φωτογραφίες όμορφες, το χρώμα όμως πένθιμο, μουντό, και σταμάταγε τη φαντασία σου.
Τί έβαλα στη θέση του?Μια φωτογραφία της Σαντορίνης!..Μία φωτογραφία από την αγαπημένη μου Οία, εκεί λίγο πάνω από την εκκλησίτσα με τον μπλε τρούλο, και την απίστευτη θέα στο Αιγαίο!..

Γιατί την έβαλα?Διότι αυτη η εικόνα, αυτό το νησί, μου θυμίζει πως...αξίζει να υπάρχουμε για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να μας κάψει!..
Πάω να ετοιμαστώ για τον επιτάφιο τώρα, που έχει καταντήσει social event του "χωριού μας". Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!

Welcome....

Hello se olous,kai kalws mas irthate...!:-)
Kai epeidi latreuw ta stixakia...

To paramithi teleiwse,
Ki arxizei i zoi..
Ax na'tan i alitheia sou
san psema alithini!
....
Kalo mas taxidi!