Τα τραγούδια της ζωής μου...

Σε κάθε στιγμή της ζωής μου, σε κάθε έντονο συναίσθημα, υπήρχε πάντα ένα τραγούδι που με συνόδευε. Άλλοτε μελαγχολικό, άλλοτε ελπιδοφόρο.
Ένα τραγούδι που για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έπαιζε στο "repeat" του mp3 player μου, του winamp, του κινητού, του walkman, του κασετοφώνου..Ένα τραγούδι που, όπως στις ταινίες, ζωγράφιζε τη στιγμή, έκανε το συναίσθημα πιο δυνατό, πιο διαχρονικό.
Από τότε, στο γυμνάσιο, που πρωτοήμουν ερωτευμένη με τον "ακατανόμαστο", άρχισε να με κυνηγάει σε κάθε φάση της ζωής μου και ένα άλλο τραγούδι.

Δεν είναι υπέροχο όταν είσαι στο αυτοκίνητο, και ξαφνικά ακούς τις πρώτες νότες από ένα από "τα τραγούδια σου", και σαν ταινία γυρνάνε οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα, το ίδιο δυνατά, στο μυαλό σου? Η' όταν ξεφυλλίζεις παλιά τετράδια και βιβλία, και βλέπεις στίχους τους γραμμένους σε σελίδες, και νιώθεις σαν να μην πέρασε μια μέρα!

Ρομαντική, θα με πείτε! Ναι, είμαι! Πιο πολύ όμως είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να κρατάει τις αναμνήσεις του ζωντανές. Είναι εκείνες που καθόρισαν την πορεία μου, εκείνες που με άλλαξαν, που μου έμαθαν να αγαπάω, να πονάω, να προσπαθώ, να αποτυγχάνω, να απογοητεύομαι, να ερωτεύομαι, να πιάνω πάτο και να σηκώνομαι και πάλι..

Θα προσπαθήσω να μαζέψω σιγά σιγά τα..τραγούδια μου σε αυτό το blogaki, και να σας πω τη..γενική ιστορία γύρω από καθένα από αυτά!Διότι τις λεπτομέρειες, αυτές που κάνουν την ιστορία ιδιαίτερη, θα τις κρατήσω για να ταξιδεύω κάθε φορά που θα σιγοτραγουδώ τους στίχους, όοοοσα χρόνια κι αν περάσουν..

(Σήμερα, αν και η αφορμή για το ποστάκι δώθηκε με το "Heart Half Empty" που μόλις έμαθα με μεγάλη χαρά ότι είναι του Ty Herndon, θα σας πω για ένα άλλο τραγούδι.. Ένα τραγούδι που σίγουρα θα έχει πιάσει το αυτί σας σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό..Ακούστε το!)

This Year's Love (by David Gray)


Ένα τραγούδι που έπαιζε μελαγχολικά στο mp3 player μου ένα κρύο βράδυ του Δεκέμβρη του 2003 που περπατούσα μόνη μου στα πλακόστρωτα στενά του Ingolstadt στη Γερμανία. Γυρνώντας από μία βόλτα στους Χριστουγεννιάτικους δρόμους του τότε "χωριού" μου, με το κρύο να είναι τσουχτερό, και το μυαλό να πετάει σε αναμνήσεις μίας αγάπης που είχε τελειώσει πρόωρα..Μου έλειπε μία ζεστή αγκαλιά, ένας φίλος, κάποιος να μοιραστώ τα συναισθήματά μου εκείνη τη στιγμή μόνη μου σε μια ξένη και κρύα χώρα..Μου έλειπε κι εκείνος, που δεν ήταν πια στη ζωή μου..Και χανόμουν στις σκέψεις καθώς περπατούσα στους παγωμένους δρόμους, όταν ξαφνικά κάτι φώτισε την καρδιά μου..Μια νυφάδα προσγειώνεται στα γάντια μου - Κοιτάω προς τα πάνω, και βλέπω το χιόνι να πέφτει πυκνό, απαλό, αθόρυβο! Ένιωσα σαν να με αγκαλιάζει εκείνη τη στιγμή, ένιωσα σαν να μην είμαι πια μόνη..Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη μου, και η καρδιά μου χτύπησε δυνατά!
Και το τραγούδι μου ακουγόταν ξαφνικά τόοοοσο ελπιδοφόρο..!
This year's love had better last..!

Μια ωραία παρέα...

Βράδυ Δευτέρας, η ώρα κιόλας 11, και νιώθω σαν να είναι μόλις 8..
Ακολουθώ το παράδειγμα της υπόλοιπης τρελλοπαρέας, που μαζεύτηκε πρώτη φορά χτες βράδυ στην..ιντερνετική μουσική παρέα του γνωστού άγνωστου υπερπαραγωγού μας!
Και νιώθω, για μία ακόμη φορά, ευγνώμων! Ευγνώμων που η ζωή μας έφερε όλους εδώ, στα κτίρια τις Κοκκινοεταιρείας, ένωσε τις ζωές μας, τις μοναξιές μας, και έφτιαξε νέες ωραίες φιλίες.
Και σε 2 μόλις βδομαδούλες, η παρέα θα 'χάσει' και το τελευταίο κόκκινο μέλος της! Το συζητάμε, και γελάμε - Κάποτε είμασταν όλοι συνάδελφοι, και τώρα ένας ένας τραβάμε την πορεία μας, άλλος για τα μπλε, άλλος για τα μπλε-κόκκινα, και άλλος για τα..πολύχρωμα!
Θα κρατήσουμε τις υπέροχες αναμνήσεις, τα ξεχωριστά ταξίδια μας (more to come!!), τις βραδιές στο καφενείο και στα πάρτυ! Τα καφεδάκια το πρωί στην κουζίνα (άλλοτε του δεύτερου, κι άλλοτε του ισογείου), τις φιλοσοφικές συζητήσεις at lunch time, τα..καυστικά σχόλια καθ'όλη τη διάρκεια της μέρας και τα ατελείωτα γέλια!
Καθένας βάζει την πινελιά του, καθένας βάζει την ιδιαιτερότητά του, την περιέργειά του, το χιούμορ του, τις απόψεις του και τη..γκρίνια του!Όλα μαζί, απαραίτητα συστατικά της ακόλουθης επιτυχημένης συνταγής :
Κάθε μέρα, ξεκινώ να πάω στη δουλειά και φτάνω στην παρέα μου!
Σας ευχαριστώ όλους!:)

Quotes....

Η' αλλιώς, αποφθέγματα!
Τί τα κάνει τόσο μοναδικά? Μάλλον η ξεχωριστή χρήση της γλώσσας, οι κατάλληλες λέξεις για να εκφράσουν το κατάλληλο νόημα!Είναι πράγματα που συχνά σκεφτόμαστε καθημερινά, πράγματα που αισθανόμαστε, κι όταν τα βλέπουμε κάπου γραμμένα λέμε "Να, αυτό είναι! Μεγάλε, τί είπες πάλι!".
Αποφθέγματα λοιπόν. Ειπωμένα άλλοτε από ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών, της πολιτικής, της επιστήμης ή απλά από τον καθημερινό άνθρωπο. Κάποιοι τα χρησιμοποιούν συχνά στον καθημερινό τους λόγο (συνοδευόμενα από τη φράση "όπως είπε και ο τάδε.."), προσπαθώντας έτσι να δώσουν έμφαση και μία..άλλη διάσταση σε αυτό που λένε!
Άλλοι τα γράφουν σε χαρτάκια, και τα κολλάνε στο γραφείο τους, για να τα διαβάζουν ξανά και ξανά. Κάποιοι άλλοι τα χρησιμοποιούν σαν λεζάντες στις φωτογραφίες τους, σαν τίτλους στα ποστάκια τους, σαν "Status/Personal Message" στo MSN και το Skype, ή ως signature στο τέλος του προσωπικού τους εμαιλ.

Αυτό όμως που για μένα κάνει ξεχωριστό ένα quote, είναι η αίσθηση πως κάποιος άλλος εκεί έξω σκέφτηκε ακριβώς όπως εγώ, εξέφρασε ακριβώς αυτό που νιώθω κι εγώ, και χρησιμοποίησε ακριβώς εκείνες τις λέξεις που σε κάνουν να σταματάς στο quote μόλις το δεις γραμμένο κάπου, και να το διαβάσεις μία δεύτερη φορά!

Και, μιας και το απαιτεί και το αντικείμενο του ποστακίου αυτού, ακολουθούν μερικά έξυπνα quotes, διασήμων και μη, που βρήκα εδώ..
The greatest risk is to risk nothing at all (Λέο Μπουσκάλια)
An eye for eye only ends up making the whole world blind.(M.K. Gandhi)
Any man who can drive safely while kissing a pretty girl is simply not giving the kiss the attention it deserves. (Albert Einstein)
Never idealize others. They will never live up to your expectations. (Leo Buscaglia)

Ποιά είναι τα δικά σας αγαπημένα?

Η ζωή μας, μια βόλτα..

(Ακολουθεί φιλοσοφικό ποστάκι)

Έχεις νιώσει ποτέ ότι ο χρόνος τρέχει, κι εσύ κυνηγάς να τον προφτάσεις? Ότι γεγονότα που συμβαίνουν αλλάζουν ξαφνικά τη ζωή σου, τον τρόπο που σκέφτεσαι και τα όνειρα που είχες? Σίγουρα θα το έχεις νιώσει - Και σίγουρα θα έχεις ακούσει να λένε πως η ζωή αλλάζει, από τη μιά στιγμή στην άλλη. Μια αλλαγή, που δεν είσαι πάντα έτοιμος να αντιμετωπίσεις, μια αλλαγή που άλλοτε βγαίνει σε καλό, και άλλοτε πάλι όχι.

Τί κάνεις λοιπόν όταν οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από εσένα? Όταν ο κλήρος έχει πέσει σε κάποιον άλλο, και εσύ καλείσαι να ακολουθήσεις και να έρθεις αντιμέτωπος με τις συνέπειες της απόφασης?

Μία λύση, είναι να ακολουθήσεις την απόφαση - Ένας δρόμος είναι κι αυτός, και ποιός ξέρει πού θα σε βγάλει!Μια άλλη λύση είναι να μην ακολουθήσεις την απόφαση - τουλάχιστον όχι απ'την αρχή!Να την αφήσεις να δεις "πώς πάει", και να πράξεις ανάλογα - Μια άλλη διαδρομή κι αυτή! Τρίτη λύση, να προσπαθήσεις να επηρεάσεις την απόφαση, ώστε να ταιριάζει όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτό που εσύ προτιμάς. Και πού ξέρεις τί είναι αυτό που προτιμάς? Σάμπως έχεις δει και κάτι διαφορετικό?

Σενάρια. Κοινός παρονομαστής? Ο δρόμος, οι κατευθύνσεις, και οι διαδρομές! Κάθε μονοπάτι, και άλλες εικόνες. Κάθε βόλτα, κι άλλες εμπειρίες..Κάθε επιλογή, και άλλες συνέπειες!
Πώς ξέρεις όμως εκ των προτέρων ποιά είναι η σωστή? Αμ, δεν το ξέρεις!Εκεί είναι η ομορφιά!Παίζεις, ρισκάρεις, και έχεις 50-50 πιθανότητες να κερδίσεις ή να χάσεις!
Σε κάθε περίπτωση, κάτι κερδίζεις - Σε κάθε περίπτωση, κάτι χάνεις!
Και τότε, με τί κριτήριο αποφασίζεις?

Με την καρδιά - Σκέφτεσαι, σκέφτεσαι, αλλά μια μέρα οι σκέψεις τελειώνουν!Και τότε, ακούς το τραγούδι της καρδιάς. Εκείνο που ξέρει, εκείνο που αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχει ήδη αποφασίσει, κι απλά περιμένει πότε θα το ρωτήσεις για να σου απαντήσει. Και τότε γιατί δε ρωτάμε εξ'αρχής την καρδιά μας, για ό,τι μας απασχολεί? Γιατί βάζουμε το εργοστάσιο του μυαλού να φτιάξει ένα σωρό διαφορετικά προϊόντα-λύσεις στο πρόβλημά μας, αφού στο τέλος εκείνη που αποφασίζει ποιό είναι το καλύτερο είναι αυτή η μικρή, αθόρυβη και σοφή καρδιά? Γιατί τόσες διαφορετικές λύσεις, τη στιγμή που εκείνη ξέρει εξ'αρχής τί θέλει?
Γιατί δεν τη ρωτάμε από την πρώτη στιγμή, και προσπαθούμε να κάνουμε κράς-τέστ και σε ένα σωρό λύσεις του πνευματικού μας εργοστασίου?

Χμμμμ - Ενδιαφέρουσες αναζητήσεις! Απ'όπου κι αν το δεις όμως, η καρδιά βγαίνει πάντα νικητής στον αιώνιο αγώνα μεταξύ καρδιάς και μυαλού! Διότι, αν χάσεις τα μυαλά σου, συνεχίζεις να ζεις..Αν χάσεις όμως την καρδιά...

“The Heart has its reasons that reason knows nothing of.” (Voltaire)

Can the darkness condemn the light?

Το Σαββατοκύριακο πήγα και είδα μία εξαιρετική ταινία - Η ιστορία του δικού μας Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, του Έλληνα, μέσα από μία ελληνική υπερπαραγωγή! Οι ερμηνείες όλων καταπληκτικές, η μουσική, η σκηνοθεσία, η φωτογραφία, τα κουστούμια - άριστα!
Μία ταινία, που δεν πρέπει να χάσετε! Μία ταινία που εξιστορεί τη ζωή ενός λαμπρού Έλληνα ζωγράφου, που γεννήθηκε στην Κρήτη,και ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής του, για να καταλήξει να γίνει ο μεγαλύτερος ζωγράφος στην Ισπανία. Ένας άνθρωπος, που νίκησε το σκοτάδι με το φως του, και έμεινε στην ιστορία με το όνομα "Ο Έλληνας", και πάλεψε μέχρι τέλους για τα πιστεύω του!
Η ταινία αυτή θα σας εντυπωσιάσει, θα σας προβληματίσει και θα σας κερδίσει!
Μην τη χάσετε!

A song, to make you THINK!..

Ένα τραγούδι, που έχει ταυτιστεί με την καταστροφή του πλανήτη. Με την κλιματική αλλαγή, με τους πολέμους, με το κακό που κάνουμε κάθε μέρα στον κόσμο μας..
Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην έχει ταυτιστεί, όταν ο ίδιος ο τίτλος του μας θυμίζει.. ΤΙ ΕΚΑΝΑ?..
Χωρίς περισσότερα λόγια, απλά δείτε το ως το τέλος!Πέρα από τη μελωδικότητά του, τη δύναμη και το πάθος που αναδεικνύει, αφήνει και μιαν ελπίδα!
Ελπίδα, πως μπορούμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας, και να φτιάξουμε αυτά που καταστρέψαμε..

Υ.Γ. Βάλτε τα ηχεία σας στο τέρμα! Αξίζει..!

A song, to make you feel better..!

Επιλέξτε το δεύτερο track..!
..ή όποιο άλλο σας εκφράζει!

Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!

Wiiiiii are very happy, because last night wiiiiiiiii had a great time! Wiiiiiiiiiiiiii bought a new game, and wiiiiiiiiii can't take our minds/hands/selfs away from it!
Ο λόγος, όπως θα καταλάβατε όλοι, για το Wii!To γνωστό παιχνιδάκι της Nintendo, που μπήκε χτες στη ζωή των Πικακίων (και του guest Κούκη), και..κόλλησε! Παίξαμε τέννις, παίξαμε μπόουλινγκ, γκόλφ, baseball και..Boxing!
Από το τελευταίο, έχουμε και αποκλειστικές φωτογραφίες!!!
Μιλάμε για το άπειρο γέλιο! Ετοιμαζόμαστε να οργανώσουμε και..Wii βραδιές τώρα, με ακόμη μεγαλύτερη παρέα!Όσοι πιστοί, προσέλθετε!

Πού είναι ο ύπνος μου, οέο?

Νάνιιιιι!
Θέλω να κάνω νάνιιιιι!Έλα όμως που είμαι ενθουσιασμένη από τα νεάκια του Πίκου μου, και δε λέει να με πιάσει ο ύπνος!
Σήμερα το μεσημέρι, φεύγοντας από τη δουλειά, η διάθεσή μου ήταν χάλια. Για ένα σωρό απροσδιόριστους λόγους. Πήγα λοιπόν για ψώνια! Μια πρώτη βόλτα στο Μαρούσι για (άκαρπη) αναζήτηση παπουτσιών! Καιρό είχα να πάω βόλτα στους πεζόδρομους του Αμαρουσίου!Κάτι, φυσικά, που δεν ήταν καθόλου εύκολο με τα...τακουνάκια μου!Λιθόστρωτοι όοοολοι οι δρόμοι του Αμαρουσίου, και Άγιος ο Θεός, μη φάω καμιά τούμπα!
Σειρά είχε η λιγότερο επικίνδυνη διαδρομή της Κηφισιάς! Ζάρα, Αρτίστι Ιταλιάνι, Χόντος, και ένα σωρό άλλα καταστήματα, με μεγάλη ποικιλία πραγμάτων. Βρήκα και 1-2 πραγματάκια που μου έκαναν κλικ, είτε όμως δεν υπήρχαν στο σωστό νούμερο, είτε ήταν πανάκριβα!
'Ετσι, έφυγα άπραγη!
Μετά τα ψώνια, καφεδάκι στο κλασσικό Αμαρυλλίς! Για τον πιο γευστικό καφέ της Κηφισιάς. Η προσωπική μου επιλογή? Toasted Almond καφές φίλτρου! MUST, όχι αστεία!Παρέα μου είχα τον Α., με τον οποίο ρίξαμε απίστευτο γέλιο, συζητήσαμε και σχολιάσαμε ό,τι πέρασε από το νου μας!
Και τότε, χτύπησε το τηλέφωνό μου..."ΠΑΩ ΖΥΡΙΧΗ", ακούω μια φωνή! Κόλλησα λίγο - Που πάς? Και μετά κατάλαβα!..

Συγχαρητήρια καρδιά μου!Εγώ στο είπα από την αρχή, πως το ταξίδι μέχρι τη Ζυρίχη, το είχες σίγουρο - i believe in you!
Όσο για το μετά? Άσε, αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία! Την οποία δε θα αναλύσουμε όμως απόψε μιας και τα πρώτα χασμουρητά με επισκέφθηκαν!
Τελικά, τί προβατάκια και υπνωτικά λένε - Ενα ποστάκι αρκεί, και ο ύπνος βρίσκει το δρόμο του για τα μάτια μας!
Καληνύχτα σε όλους και σε σένα, όπου κι αν βρίσκεσαι :)

Μου τη δίνει...

...Να θέλω να μιλήσω, και να μη βρίσκω τις λέξεις.
Να μου φταίει κάτι, και να μην ξέρω τί είναι..
Πάλι ανάδρομος αυτός ο Ερμής?Η' μήπως περνάω πρόωρη κλιμακτήριο?

Κι ένα τραγούδι, να με συντροφεύει πάλι, νύχτα - μέρα..

All this time
fighting your own mind
then you turn to call for destiny

Lack of spine
oh you think you'll find
a way to figure out what's meant to be

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign that you denied
you might think it's over
but it's never over

Watch your feet
how they miss the beat
ashamed and you were first in line
for a better life when you close your eyes
I'm sorry but nothing here is yours for free

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign that you denied
you might think it's over
but it's never over

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign you denied
you might think it's over
but it's never over.

P.S. Μη δώσετε στο ποστάκι περισσότερη σημασία απ'ό,τι πρέπει!Απλά μου την έδωσε, και το έγραψα. Καμιά φορά, βγάζοντας τα συναισθήματά σου προς τα έξω, σε βοηθά να εκτονωθείς πιο σωστά, αποφεύγοντας την "έκρηξη" που θα έρθει διαφορετικά αν συσσωρεύεις μέσα σου αρνητική ενέργεια!

Με μια κούπα καφέ!..

Καλημέρα σας!
Λοιπόν, είμαι σίγουρη πως οι μη-συνάδελφοί μου θα είναι σίγουροι ότι όλη μέρα στη δουλειά, κολλάμε μπρίκια - Ε ναι λοιπόν, κάπως έτσι είναι! Όχι όλη μέρα, και όχι όλες τις μέρες! Απλά σήμερα ξεκίνησε η μέρα με ελάχιστα "Το Do's" (μάλλον οι χτεσινοβραδινές δεήσεις έπιασαν τόπο, και ο Peter Pan δεν με έχει χώσει ακόμα!), κι έτσι κι εγώ περνώ τη μέρα διαβάζοντας ό,τι πέσει στο μάτι μου!
Μερικά highlights λοιπόν, που μου τράβηξαν την προσοχή :

Aegean Airlines -> Ταξίδια στο εξωτερικό, με 108 ευρώ (πηγαινέλα), all included!
Το ξέρετε, είμαι από τη φύση μου ταξιδιάρα ψυχή!Γι'αυτό και οποιαδήποτε εταιρεία με βοηθά να κάνω πού και πού το όνειρό μου πραγματικότητα, πέφτει μεμιάς στην προσοχή μου! Για ρίξτε μια ματιά, και μη διστάσετε να κλείσετε και έεεενα, και δύυυυο, και τρίιιια ταξιδάκια για το εξωτερικό!Κι αν δεν σαν κάτσουν? Ε, θα έχετε χάσει τα μισά λεφτά! Πού θα του πάει όμως, τόσο δύσκολο είναι να πεταχτείτε για ένα 4ήμερο στο Μόναχο, στη Ρώμη, στο Μιλάνο ή τη Φραγκφούρτη? Για βολτίτσες, λουκανικάκια, ωραία φύση, ευρωπαϊκή ποιότητα ζωής, sightseeing, ψώνια και ό,τι άλλο κατεβάζει ο νους σας! Σας άνοιξα την όρεξη??

Blog Action Day -> Σήμερα είναι η πρώτη παγκόσμια blog action day!Δηλαδή? Όλος ο πλανήτης ενώνει τις διαδικτυακές του δυνάμεις, προβάλλοντας θέματα παγκόσμιας εμβέλειας!Σήμερα, η πρώτη επίσημη blog action day έχει στόχο της να ευαισθητοποιήσει όλους μας για την προστασία του περιβάλλοντος!Ρίξτε μια ματιά ..

Απ'ό,τι άκουσα, η συγκεκριμένη κίνηση δεν άφησε αδιάφορη την ελληνική ιντερνετική (Και μη) κοινότητα. Γι'αυτό ψάξτο κι εσύ, δες τί μπορείς να κάνεις, και πάρε τα μέτρα σου!
Όταν βλέπεις το νερό να τρέχει δίχως λόγο, συμβούλεψε "κλείσε τη βρύση"..Μην αφήνεις το νερό να χάνεται, τη στιγμή που άλλοι θα έδιναν και τη ζωή τους για μια σταγόνα του.
Κλείνε τα φώτα, μην τα αφήνεις ανοιχτά!Μη φοβάσαι, δε θα σε κυνηγήσουν τα φαντάσματα, αν κλείσεις τα φώτα!Η άσκοπη σπατάλη ενέργειας βλάπτει καθημερινά τον πλανήτη μας!
Προστάτεψε το δάσος! Μην πετάς τα σκουπίδια σου στο δρόμο, κράτα τα μαζί σου, και πέτα τα μόλις φτάσεις σε κάποιο κάδο! Και ανακύκλωσε, όσο μπορείς περισσότερο!
Απλά, καθημερινά πραγματάκια που ίσως θα βοηθήσουν μια μέρα τα παιδιά μας, να ζήσουν σε έναν καλύτερο κόσμο!

Αυτά και για τώρα!
Άντε, μιας και η ώρα πήγε μιάμιση, πάω να μασαμπουκώσω τα μακαρονάκια μου!
Γιάμι, γιάμι!Καλή σας όρεξη!!

Τέλος Εβδομάδας..

Βραδάκι Κυριακής, λίγες ώρες πριν κλείσει μία ακόμη βδομάδα, και δώσει τη θέση της σε μια νέα. Στους επαναλαμβανόμενους ήχους του "Please Remember Me" του Tim McGraw - thanks Sarapova για το μουσικό contribution ;) - κάθομαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι με το λαπτοπάκι αγκαλιά και χαζεύω στο Ίντερνετ, φτιάχνω το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας (βλ. www.myheritage.com αν θες κι εσύ το δικό σου δέντρο), ακούω μουσικούλα και κάνω ένα φλάς μπακ στην εβδομάδα που πέρασε.
Μία εβδομάδα που μας αποχαιρετά με τον Πίκο μου με διάστρεμμα στο δεξί του ποδαράκι (αστράγαλο για την ακρίβεια), με τη μπουρμπουλίτσαμου τέζα στο κρεβάτι με αμυγδαλές, με τον καλύτερο φίλο του μπαμπά μου να έχει ξαφνικό σημαντικό πρόβλημα υγείας, με τον Κούκη αγχωμένο να παραδώσει ένα σημαντικό πρότζεκτ στη δουλειά του, και με τον καιρό να προσπαθεί να κάνει ό,τι μπορεί περισσότερο, για να συνεισφέρει στη γενικότερη κακή διάθεση!
Γυρνούσα σήμερα σπίτι, και έβλεπα τριγύρω γκρι σύννεφα, παντού! Και συνειδητοποίησα πόσο σημαντική είναι η δύναμη του ήλιου.
Αν και μου έχει λείψει ο χειμώνας και το κρύο, αν και λιώσαμε φέτος από τη ζέστη, δεν ανταλλάζω τον ήλιο μας με τίποτα! Η παραμικρή ηλιαχτίδα του μέσα από τα σύννεφα, μοιάζει σαν ελπίδα, σαν χαρά μέσα στην πίκρα..

Όταν ο ουρανός μαζεύει, και τα μαύρα σύννεφα κάνουν πάρτυ πάνω από το κεφάλι μας, τότε το μόνο που μπορεί να ξορκίσει τα κακά πνεύματα είναι η καλή παρέα! Είτε αυτή βρίσκεται στο πρόσωπο κάποιου αγαπημένου, κάποιου φίλου, κάποιας μελωδίας, κάποιας ανάμνησης, κάποιας ταινίας, κάποιας γεύσης ή οποιασδήποτε αγαπημένης ασχολίας, η καλή παρέα είναι το κύριο αντίδοτο στην κακοκαιρία! :)

Κάπως έτσι λοιπόν το φιλοσοφώ κι εγώ βράδυ Κυριακής - Με παρέα μου τη μουσική, τη σπανακοπιτούλα της μαμάς, και τη σκέψη των αγαπημένων μου..Ένα περίεργο βράδυ Κυριακής, ένα βράδυ Κυριακής που ετοιμάζεται να υποδεχτεί μία εβδομάδα, για την οποία δεν πρόλαβα να αντλήσω την "απαιτούμενη" ενέργεια μέσα στο Σ/Κ! Ας ελπίσουμε πως το boss, o Peter Pan, δεν θα έχει και ιδιαίτερες απαιτήσεις στη δουλειά αυτή τη βδομαδούλα!:-)
Ας ελπίσουμε επίσης πως το Πικάκι μου θα γίνει γρηηηηηηηγορα καλά, και θα επιστρέψει στο γραφειάκι του, που τον περιμένει άδειο 3 μέρες τώρα!Η μπουρμπουλίτσα να μην έχει άλλο θέμα με τις αμυγδαλές της που την ταλαιπωρούν.
Και τέλος, ας προσευχηθούμε ο κύριος Χ., ο φίλος του μπαμπά, να ξεπεράσει το πρόβλημα της υγείας του, και να πάνε όλα καλά!

Λέγαμε πως θα πέρναγε ο Σεπτέμβρης, και θα έπαιρνε μαζί του όλα τα κακά και τα στραβά!Φαίνεται, άφησε κληρονομιά μερικά για τον Οκτώβρη!Ας έχει, δε μασάμε!
Καλή βδομάδα, και κουράγιο!A better day is about to come!

P.S. I'll be thinking of you!

Μην κρίνεις, για να μην κριθείς!

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε μία απερίγραπτη ανάγκη και συνήθεια να κρίνουμε πάντα τους άλλους.. Κρίνουμε με βάση τα δικά μας μέτρα και σταθμά, βάσει εκείνου που εμείς θεωρούμε σωστό και καλό! Βιαζόμαστε να κατηγορήσουμε κάποιον για κάτι που έκανε, να βγάλουμε την ετυμηγορία μας και να τον καταδικάσουμε, απλά και μόνο διότι η κρίση μας αυτό μας λέει.
Η σοφή παροιμία λέει "Μην κρίνεις, ίνα μην κριθείς!"
Κοινώς, μην κρίνεις καταστάσεις και ανθρώπους με ευκολία, μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα, και κυρίως, μην είσαι σίγουρος πως αυτό που εσύ θεωρείς σωστό είναι πράγματι σωστό!
Είχα μία συζήτηση προχτες βράδυ για την υγεία του Αρχιεπισκόπου. Βιάστηκα να σχολιάσω "Μα καλά, δεν τα αφήνει αυτά ο άνθρωπος, να γυρίσει στην πατρίδα του, και να αντιμετωπίσει με θάρρος και πίστη τη δοκιμασία που του έστειλε ο Θεός? Δεν αφήνει το μόσχευμα για κανένα νέο παιδί, που το έχει περισσότερη ανάγκη?"..Μετά όμως σκέφτηκα πως όπως όλοι μας, έτσι και εκείνος έχει το δικαίωμα να κάνει και να ελπίζει στο καλύτερο για την υγεία του. Και μετά, χτες, άκουσα πως η μεταμόσχευση δεν έγινε ποτέ, διότι το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο..
Ένιωθα πάντα αισθήματα οργής προς το συγκεκριμένο άνθρωπο. Ίσως διότι δε μου αρέσει η έπαρση, διότι δε μου αρέσει η εκμετάλλευση της πίστης μου για απόκτηση εξουσίας..Διότι θεωρώ ότι ένας άνθρωπος στη συγκεκριμένη θέση θα έπρεπε να διακατέχεται από σεμνότητα, γαλήνη, πίστη και ελπίδα..Κι όμως,σήμερα λυπάμαι! Λυπάμαι διότι είναι κι αυτός ένας ακόμη άνθρωπος, σαν εσένα κι εμένα, με τα λάθη του, τις αμαρτίες του και τις δοκιμασίες του.
Διότι στο βάθος, αυτός μπορεί να είναι πολύ πιο ευάλωτος, πιο μπερδεμένος, πιο αδύναμος! Και διότι υποψιάζομαι, πως απλά δεν είχε "what it takes" για να είναι αντιπρόσωπος του Θεού και της πίστης σε αυτή τη χώρα..

Αλλά και πάλι, ποιά είμαι εγώ για να τον κρίνω?
Και γιατί προσπαθούμε να κρίνουμε, να υπερτονίζουμε τα στραβά του άλλου, αγνοώντας τα καλά που έχει κάνει? Μήπως εμείς είμαστε οι τέλειοι? Μήπως εμείς δεν κάνουμε λάθη? Και γιατί τα δικά μας λάθη είναι απλές παρατυπίες, ενώ των άλλων θανάσιμα αμαρτήματα?

Food for thought!..
Καλή μας μέρα!

Μια αλλαγή..

Σας έχει τύχει ποτέ να περνάτε μία φάση του στυλ "Θέλω να αλλάξω κάαατι στη ζωή μου"?
Ε λοιπόν εγώ την περνώ αυτή τη φάση κατά πάσα πιθανότητα με περιοδικότητα συνήθως 2ετίας. Την πέρασα το 2001, την πέρασα το 2003, μετά μου ξαναήρθε το 2005 και τσουπ, εμφανίστηκε και πάλι το 2007! Χωρίς πλάκα, ανά 2 χρόνια με πιάνει μία περίοδος ανακαίνισης.
Το 2001, η ανακαίνιση ήταν στην προσωπική μου ζωή - μικρών διαστάσεων θα έλεγα.
Το 2003, η ανακαίνιση ήταν η μεγαλύτερη ως τώρα. Θέλοντας να ξεφύγω από σκέψεις, αναμνήσεις και πληγωμένα συναισθήματα, μπήκα σε ένα αεροπλάνο και την έκανα για Γερμανία! Γύρισα πιο δυνατή από ποτέ, με όρεξη και διάθεση να ξαναφτιάξω τη ζωή μου εδώ..
Έτσι κι έκανα, μέχρι κάποια στιγμή το 2005, που μου την έδωσε (φθινόπωρο, by the way, με πιάνει συνήθως αυτή η τάση!), και έκανα πάλι αλλαγές. Αυτή τη φορά, στο δωμάτιό μου! Μία κυριολεκτική ανακαίνιση, με νέα επιπλάκια, κάδρα, χρώματα - με πλήρη επιτυχία!
Και τώρα?
Τώρα τί με έπιασε πάλι με τις αλλαγές, με τις ανακαινίσεις?
Και τί θα αλλάξω άραγε αυτή τη φορά? Και πότε θα μου φύγει αυτή η τάση, να τραβήξω κι εγώ μιαν άγκυρα, και να μη θέλω να πάω παρακάτω?

Νωρίς είναι ακόμα!..

Google Trends!..

Σήμερα έπεσα τυχαία πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον εργαλείο του Google, το λεγόμενο Google Trends. Έβαλα λοιπόν κι εγώ μερικά από τα πιο γνωστά νησιά μας, να δω ποιό είναι το πιο δημοφιλές σε "Hits" στο Google!
Και, ιδού τα αποτελέσματα..!Ενδιαφέρον, ε?...Είμαστε μία παραδοσιακά καλοκαιρινά τουριστική χώρα! Η Κρήτη είναι σταθερά πρώτη στις προτιμήσεις του κόσμου, με δεύτερη τη Σαντορίνη, τρίτη την Κέρκυρα και τέταρτη τη Μύκονο!
Παίξτε κι εσείς με το Google Trends, και πειραματιστείτε με ο,τιδήποτε! Έχει πολλή πλάκα!
Για δείτε και το παρακάτω!Τα "hits" των εποχών! Συμπεράσματα, δικά σας! :-)

Ένας λαός φιλόπρωτος, φιλόνικος και ιδιοτελής!

Αυτή είναι η περιγραφή του Έλληνα, από το μεγάλο Γερμανό φιλόσοφο Schopenhauer. Σε τί από τα τρία έχει, άραγε, άδικο?
Μας αρέσει να κερδίζουμε, να το παίζουμε έξυπνοι, να είμαστε εμείς καλά. Να κερδίσουμε όσο γίνεται περισσότερα, να πατήσουμε τον διπλανό μας που μπορεί να είναι πιο έξυπνος από εμάς, να μπούμε σφήνα πρώτοι στο φανάρι, να φανούμε πιο μάγκες από τους άλλους τους χαζούς που - μα τους βλάκες - υπακούουν στους κανόνες!

Ο Schopenhauer χαρακτήρισε με τις 3 αυτές λέξεις, τα ελαττώματά μας. Ναι, έχουμε και ένα σωρό καλά, μπράβο μας!Και ναι, είναι ίσως γραφικό να μιλάμε για ελαττώματα που μας χαρακτηρίζουν τα τελευταία...2.500 χιλιάδες χρόνια!
Γιατί όμως υπάρχουν και οι άλλοι Έλληνες, εκείνοι που σέβονται τον διπλανό τους, εκείνοι που σέβονται τον άλλο στο δρόμο, εκείνοι που νοιάζονται για το περιβάλλον, και δεν ενδιαφέρονται μόνο για την τσέπη τους?
Εκείνοι, από πού ξεφύτρωσαν, και γιατί δεν μπορούν να επηρεάσουν θετικά και εκείνους τους φιλόνικους και ιδιοτελείς?Γιατί καταλήγουν να είναι εκείνοι που ενώ σε σέβονται, τους πατάς, που ενώ σε βοηθούν, τους χαζολογάς?

Περίεργος λαός είμαστε. Περίεργος και ιδιότροπος.
Βοήθειά μας!

There's a road, long and winding!

Με αφορμή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τον τελευταίο καιρό μία πολύ πολύ καλή μου φίλη, μου ήρθε στο μυαλό ένα τραγούδι που μου έκανε παρέα πολλά χρόνια όταν ήμουν πιο μικρή. Ένα τραγούδι από τον αγαπημένο μου Bryan Adams, που με την υπέροχη βραχνή φωνή του περιγράφει ακριβώς εκείνα τα συναισθήματα που έχουμε νιώσει όλοι μας κάποια στιγμή, εγκλωβισμένοι σε ένα πρόβλημα.

Μην το βάζεις κάτω φιλενάδα!..

What cha wanna be - when you grow up
What cha gonna do - when your time is up
What cha gonna say - when things go wrong
What cha wanna do - when you're on your own

There's a road - long and winding
The lights are blindin' - but it gets there
Don't give up - don't look back
There's a silver linin' - it's out there somewhere

Everybody wants an answer - everybody needs a friend
We all need a shinin' star on which we can depend
So tonight we're gonna wish upon a star
We never wished upon before - (to find what you're
looking for)

There'll be times - in your life
Ya when you' be dancin' n' shit - but you ain't gettin' it
But don't get disillusioned - no, don't expect too much
Cuz if what you have is all you can get - just keep on
tryin' - it just ain't happened yet

Everybody wants to be winner - everybody has a dream
We all need a shinin' star when things ain't what they seem
So tonight we're gonna wish upon a star
We never wished upon before - (gotta get where you're
headed for)

Everybody wants some kindness - everybody needs a break
We all need a shinin' star when things get hard to take
So tonight we're gonna wish upon a star
We never wished upon before!..

Θα τα πούμε στο δρόμο!

Δεν ξέρω τί τίτλο να βάλω σε αυτό το ποστάκι..μάλλον θα τον βρω στην πορεία!
Ένα ποστάκι για εκείνα που ακούω τώρα τελευταία στο ραδιόφωνο, για εκείνα που με στεναχωρούν, για εκείνα που με απελπίζουν και με κάνουν να αναρωτιέμαι.."Μα γιατί?"

Δε θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω τις πολιτικές εξελίξεις στον τόπο μας. Τα συζητάμε όλα αυτά καθημερινά με τα παιδιά στη δουλειά, και απελπιζόμαστε ολοένα και περισσότερο. Καθένας έχει την άποψη του, τη δική του οπτική γωνία - Είναι όμως πραγματικά αξιόλογο το γεγονός ότι όσο διαφορετικές απόψεις κι αν εχουμε, από όποια σκοπιά κι αν το κοιτάμε, όλοι καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα : Η Ελλάδα του 2007 σκοτώνει τα όνειρά μας.

Ακούω συχνά τη γιαγιά μου να μου λέει "Παιδάκι μου, πώς έγινε έτσι σήμερα ο κόσμος? Πώς άλλαξαν οι άνθρωποι?"..και αναρωτιέμαι! Πώς και γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο? Στο σημείο να ζούμε σε μία πόλη που οι ρίποι και οι εκπομπές καυσαερίων δηλητηριάζουν κάθε μέρα το μέλλον μας? Που το πράσινο καταστρέφεται για να γίνει τσιμέντο? Που όλοι οι κεντρικοί οδικοί άξονες οδεύουν ολοταχώς προς την πλήρη ακινησία?
Γιατί αφήσαμε μία τόσο όμορφη χώρα, να πάρει την κάτω βόλτα? Και μπορούμε να κάνουμε κάτι για να την αλλάξουμε?

Μου φαίνεται πως περνάω ξαφνικά τώρα, στην ηλικία των 25, την επαναστατική μου φάση. Εκείνη τη φάση που με κάνει να απελπίζομαι, διότι κανένας δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον! Για το μέλλον του τόπου, και των ανθρώπων του!

Δε θέλω να γκρινιάζω, ούτε να κινδυνολογώ. Όμως δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι, ΤΙ μπορει να αλλάξει! Ποιός μπορεί να πατήσει το μαγικό κουμπάκι, εκείνο που θα μας αλλάξει σαν ανθρώπους, και θα μας πάει -μαζί με την πανέμορφη χώρα μας- ένα βήμα μπροστά!

Συζητούσαμε χτες βράδυ με τον Κούκη για όλα αυτά. Και στο καπάκι, είδαμε και μία ταινία που μας έκανε να νοσταλγήσουμε , έναν κόσμο που ποτέ δε θα δούμε!Έναν κόσμο με ποιότητα, με σεβασμό και..καθαρό αέρα! Θα μου πει κανείς, "καθαρό αέρα θέλεις? άντε τράβα στην επαρχία!"..Και θα προσθέσω κι εγώ, "ή στο εξωτερικό"! Όχι διότι θέλω να το παίξω τρέντι και Ευρωπαία, ούτε διότι μου αρέσει η ιδέα να αφήσω πίσω την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τον τόπο μου.Αλλά επειδή αυτός ο τόπος, έχει αρχίσει να μη μου αφήνει περιθώριο για επιλογές!

Κι ακόμα ψάχνω, πιό δρόμο να τραβήξω!


Υ.Γ. Κι επειδή, εδώ θα είμαστε να τα λέμε, όποιο δρόμο κι αν τραβήξω, βρήκα και τίτλο για το ποστάκι μου!:)

Άβυσσος η ψυχή...

Έρχονται κάποιες στιγμές που σταματάς για λίγο, και κοιτάς πίσω τις επιλογές που έχεις κάνει!Και αναρωτιέσαι - Άξιζαν τον κόπο? Μου βγήκαν σε καλό, ή θα κοπανάω μια μέρα σύντομα το κεφάλι μου στον τοίχο?

Επιλογές στην επαγγελματική ζωή, στην προσωπική, επιλογές που (θα θέλαμε) να μας φέρουν πιο κοντά στα όνειρά μας!
Πότε όμως είναι εκείνη η στιγμή που η επιλογή γίνεται συνήθεια, το όνειρο αλλοτριώνεται, και ο άνθρωπος αλλάζει?
Και τί κάνεις, όταν αισθάνεσαι ότι η στιγμή αυτή είναι κοντά?

Ερωτήματα που βασανίζουν πολλούς γύρω μου τελευταία, ερωτήματα που χρίζουν απάντησης!
Any Suggestions?!?
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου..!

Όταν το αύριο, μοιάζει πολύ μακριά..

Χτες το πρωί, γύρω στις 8 και κάτι πρέπει να ήταν, είμασταν με τον Πίκο μου στο αυτοκίνητο, και οδηγούσαμε για τα ανοιχτά γηπεδάκια μπάσκετ του Αγίου Κοσμά, όπου ο Πίκος είχε αγώνα μπάσκετ. Πολύς αέρας, δεν το συζητώ, τόσο που η Αθήνα έμοιαζε πιο φωτεινή, πιο καθαρή, πιο ανθρώπινη.

Ακούγαμε ψιλονυσταγμένοι ραδιόφωνο, και μασουλούσαμε λίγη σοκολάτα (πρωτεϊνοσοκολάτα για τον Πίκο, αυθεντική Snickers για μένα!). Ο σταθμός? Άλφα, 989! Πρωινή εκπομπή έκανε κάποιος εξίσου αγουροξυπνημένος παραγωγός, που μετέδιδε μικρά ανεκδοτάκια ακροατών, για να μας φτιάξει το πρωινό κέφι.

Μέσα στα ανεκδοτάκια, αρχίζει σε κάποια στιγμή να διαβάζει μία αποχαιρετιστήρια επιστολή, που μας τράβηξε την προσοχή. Ο λόγος, για την αποχαιρετιστήρια επιστολή του Gabriel Garcia Marquez. Για όσους δεν τον ξέρετε, ο Marquez - γνωστός και ως Gabo - είναι ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του αιώνα, γεννημένος στην Κολομβία, νικητής του Νobel βραβείου λογοτεχνίας το 1992 και πρωτοπόρος του λατινοαμερικάνικου "Boom".

Η συλλογή των βιβλίων του μεγάλη, το κύρος του, παγκόσμιο!

Ε και? - θα μου πείτε..

Ο Gabo έχει πλέον αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, για λόγους υγείας - Καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί, εστάλη από το συγγραφέα στους φίλους του.

Διαβάστε την προσεκτικά, και κρατήστε τη κάπου στο βάθος του μυαλού και της καρδιάς σας..

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι αυτό που αξίζουν, αλλά γι αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυά μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ΄ έβλεπα να βγαίνεις απ΄ την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου ΄δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ΄ έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι΄ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν΄ το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.

Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις.

Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."