Δεν είμαι εδώ για κανέναν
Από εδώ κι απ'όλα λείπω..

Μερικές μέρες..

...εύχεσαι να περάσουν.
Απλά, διότι όλα σου πάνε στραβά.
Διότι νιώθεις ότι το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον σου.
Διότι άλλα περιμένεις, κι άλλα έρχονται.

Γιατί ονειρεύομαι, όταν τα όνειρά μου δεν μπορούν να βγουν αληθινά?
Γιατί νευριάζω με εκείνους που δε φταίνε?
Γιατί θέλω να φύγω, και νιώθω ότι δεν με χωράει ο τόπος?

Γιατί?..!..?

Στη δουλειά..

Είναι πρωί, έχεις μόλις φτάσει στη δουλειά σου, το γραφείο είναι μισο-άδειο, αφού κανείς δεν είναι τόσο παλαβός να έρθει στη δουλειά από το χάραμα, και εσύ απολαμβάνεις το πιο πλήρες ελληνικό πρωινό : μία φραπεδιά σε XL ποτήρι, με πολλά παγάκια!
Και η βδομάδα για μία ακόμη φορά να φτάνει στα μισά της, και να βαδίζει προς το Σ/Κ...
Είναι ωραίο να ξυπνάς με κέφι, και η μέρα σου να κυλάει όμορφα, υπό τους ήχους του ραδιοφώνου, χωρίς εκνευρισμούς, νεύρα και γκρίνια..!
Αγναντεύω απέναντί μου τη Σαντορίνη, που αθόρυβα χαρίζει γαλήνη μέσα από την αφισούλα που έχω κρεμάσει στο γραφείο μου.

Και ταξιδεύυυυω...!

Βόλτα στη θάλασσα...!

Σήμερα, ο καιρός ήταν τέλειος!Ανοιξιάτικος, με έναν λαμπερό ήλιο στον ουρανό, που σου έφτιαχνε τη διάθεση, ακόμη κι αν ήταν χαλασμένη για τα καλά!Έκανα τα ψώνια μου στην Αθήνα, και μετά πήγαμε με την κολλητάρα μια τσάρκα μέχρι τη Ν.Μάκρη!Καθίσαμε εκεί κοντά στη θαλασσίτσα, και μιλάαααααγαμε!Φανταζόμασταν τον εαυτό μας μετά από 20 χρόνια ("Παρακαλούμε, δύο ροφήματα σοκολάτας θα θέλαμε!"), μετά από 40 χρόνια ("Γιωργάκη, μή σου λέω, μη βάζεις άλλη ζάχαρη στη σοκολάτα σου!!"), και..μετά από 60 χρόνια! ("Τί??20άευρω μου δώσατε??Εεεε, δηλαδή πόσα ρέστα θέλετε??Εεεε..?!?)

Αυτά είναι! Μέσα σ'όλα τ'αλλα, συναντήσαμε και κάτι χήνες, τις οποίες και σπεύσαμε να φωτογραφήσουμε!

Άντε, και στα 80-α μας, καλά να είμαστε, να πηγαίνουμε για καφεδάκι (ή έστω, ρόφημα σοκολάτας) στη Λούτσα!:-)

Snow is falling....

...all around me!Children playing, having fun..!

Χιόνι, φασαρία και δρόμοι κλειστοί, πάγος, γκρίνιες και αποκλεισμένα σπιτάκια σε όλη τη χώρα!Πω πω, και το πολικό ψύχος είναι στην πόρτα μας, και τα αμαξάκια μας είναι παγωμένα, και η όλη κατάσταση έχει αρχίσει να καταντάει βαρετήηηη!Θέλω να λιώσουν τα χιόνια, να βγει ξανά ο ήλιος, και να ζεστάνει το σύμπαν!..

"Παίζει ο έρωτας απόψε στην καρδιά..

...ανοίγει πόρτες και παράθυρα κλεισμένα!
Είσαι κοντά και μακριά,
μα παίζει ο έρωτας ξανά
και ανατρέπει όσα είχα δεδομένα..
και ανατρέπει της ζωής μας τα γραμμένα!"

....μια εικόνα, και ένα τραγούδι!....

Μια ταξιδιάρικη καλημέρα..

..Κι από μένα!
Σάββατο σήμερα, κρύυυυο έξω (μπρρρρ),κι εγώ επιτέλους μπροστά στο λαπτοπάκι μου, να χαλαρώνω,να ακούω το "Santorini-Live @ the Acropolis" από τον Yanni, και να ταξιδεύυυυω! Όχι, αυτή τη φορά δεν ταξιδεύω για Σαντορίνη, μάλλον για τα βουνά με βλέπω, για πλαγιές με χιόνι, για μια πανέμορφη ανατολή του ηλίου πάνω από τις χιονισμένες βουνοκορφές! Πωπωπω..
Είναι ωραίο πράγμα να μπορείς να ονειρεύεσαι, να ερωτεύεσαι, να αφήνεις μυαλό και καρδιά να πετάνε μακριά, και να χάνονται στο σύμπαν της φαντασίας. Πόσο άχρωμη θα ήταν η ζωή μας, χωρίς τα όνειρα, χωρίς τον έρωτα.. "Σαν όνειρο..Σαν έρωτας..."!
Δείτε την επόμενη φωτογραφία..Ώρες ώρες σκέφτομαι πως αν ο έρωτας είχε χρώματα, θα ήταν αυτά του ήλιου όταν δύει, και χρωματίζει τον κόσμο...

"Στην άκρη του απείρου, στιγμούλα του ονείρου..!"

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός..

..κι ό,τι βλέπεις μπορεί νά'ναι αλλιώς!
Μη βιαστείς να με κρίνεις λοιπόν,
δε με ξέρεις σχεδόν!

Δεν κολλάει κάπου ο στίχος, απλά ακούω το τραγούδι αυτό και μου άρεσε η στιχομυθία του! Δεν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο από το εξώφυλλο, έναν άνθρωπο από τη "φάτσα" του, ή μία κατάσταση από τα εμφανή γεγονότα.Πρέπει να κοιτάμε λίγο από "πίσω", να αφήνουμε ένα παραθυράκι ανοιχτό,για..παν ενδεχόμενο!

Αυτές τις μέρες ξυπνάω με όρεξη, πάω στη δουλειά με όρεξη (Οκ, και το πρωινό φραπεδάκι στο σέηκερ βοηθάει τα μάλα, i must admit), έχω κεφάκια,και διάθεση να κάνω πράγματα!Είναι ωραίο να έχεις καλό mood, χαμογελάς και το μεταδίδεις στους άλλους. Πάω το πρωί στη δουλειά, και παρατηρώ πόσο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι.Υπάρχουν εκείνοι που με το "καλημέρα" βρίσκουν κάτι να γκρινιάξουν.Τη μία τους φταίει που χιονίζει, την άλλη που δε χιονίζει, την τρίτη που ο καφές δεν πέτυχε!Γ.κ.ρ.ί.ν.ι.α! απαπαπαπα!
Η δεύτερη κατηγορία είναι εκείνη που δεν κάνει κκααααν τον κόπο να σηκώσει την κεφάλα από το pc (ναι ναι,για πολλούς πληροφορικάριους μία τέτοια ακοινώνητη και σπαστική συμπεριφορά είναι ομολογουμένως ΠΟΛΥ συνηθισμένη) να σου χαρίσει μία "καλημέρα"! Άντε, να σου κάνει ένα Print_Screen το καλημέρα,στην καλύτερη περίπτωση!
Και υπάρχει και η τρίτη κατηγορία, η αγαπημέεεενη μου, με εκείνους που απαντούν στην καλημέρα σου με χαμόγελο, σε ρωτάνε τί κάνεις, αστειεύονται,λένε δυό σαχλαμαρίτσες, έτσι για να φτιάξουν κέφι!..Εκεί, καταρρίπτεται η θεωρία του "ο,τι λάμπει δεν είναι χρυσός, κι ό,τι βλέπεις μπορεί νά'ναι αλλιώς!"..Για μένα, αυτοί οι άνθρωποι,οι χαμογελαστοί, έχουν κερδίσει τη ζωή, έχουν μάθει το νόημά της!ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ.Απο μέσα τους μπορεί αν κλαίνε, να σκάνε, να βράζουν στο αίμα τους.Πόσο γλυκό φαίνεται όμως ένα χαμόγελο, και πόσο μπορεί να βοηθήσει και την ίδια σου τη διάθεση!.,

Ε, μετά κι από αυτή τη φιλοσοφημένη προσέγγιση του θέματος, έχω να δηλώσω ότι αυτές τις μέρες είμαι χαρούμενη!Νιώθω σαν να περιμένω κάτι, και ενώ δεν ξέρω τί είναι αυτό, μου δίνει ενέργεια, χαρά, κέφι!Ε λοιπόν, αν το βρω, θα σας το πω!
Φιλιά σε όλους!!!

Back on track!

..Πέεεερασαν και οι γιορτές, και μαζί τους και οι κουτσουρεμένες, τέλος πάντων, αργίες, και μαζί τους και η όποια ξεκούραση, και νά'μαστε πάλι πίσω στο καθιερωμένο μας πρόγραμμα. Αν και δεν έκανα διακοπές τα Χριστούγεννα (νέα υπάλληλος είμαι, εμ μην ξεκινήσουμε από τώρα τις αργίες), μπορώ να πω ότι αυτά τα 3ημεράκια που προέκυψαν ήταν αρκετά χαλαρωτικά!
Τώρα, για το επόμενο σ/κ κανονίζουμε εξόρμηση στα βουνά, για μία πρώτη προσπάθεια..σκι!Τώρα, μη με ρωτήσετε πώς θα τα βγάλουμε πέρα, σήμερα πάντως που το συζητάγαμε με την κολλητάρα, τη βρήκαμε πολύ καλή την ιδέα!
Όσοι πιστοί, προσέλθετε!!!!

Καλή Χρονιά!...

Με υγεία, αγάπη, χαρά, ευτυχισμένες και αξέχαστες στιγμές, πραγματική ευτυχία και ζωή. Πάνω απ΄όλα, ζωή!Να ζούμε την κάθε μας μέρα, το κάθε λεπτό, να μην αφήνουμε το σήμερα να περνάει, σχεδιάζοντας το αύριο, το μετά, το μέλλον που ίσως ποτέ δε θά'ρθει!
Θα μου πεις, ποιός μπορεί να το κάνει αυτό?Πόσο διαφορετικά πράγματα θα κάναμε, αν ξέραμε πως αύριο θα "φεύγαμε"..Πόσο πιο αυθόρμητα θα ζούσαμε!Αλλά πάλι, ο αυθορμητισμός δεν εκφράζεται μόνο με την ακραία του μορφή.Αυθόρμητος μπορείς να είσαι καθημερινά, ακόμη και μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Αρκεί να μην ξεχνάς να ακολουθείς τους κτύπους της καρδιάς σου!...

Πω πω πω, με φιλοσοφικές τάσεις με βρήκε η νέα χρονιά, ή μήπως να πώ με μία μικρή δόση μελαγχολίας?Πάντα το παθαίνω αυτό στην αλλαγή της χρονιάς.Ξέρω,θα μου πείτε ότι μία ιδέα είναι και η αλλαγή της χρονιάς.Μία ιδέα εδώ, μία ιδέα εκεί, αυτές οι ιδέες όμως βάζουν την πινελιά τους στη ζωή μας. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, κάνω κάτι σαν flashback. Προσπαθώ να κάνω μία ανασκόπηση της χρονιάς που φεύγει, έναν απολογισμό.
Το 2005 ήταν λοιπόν μία..έτσι κι έτσι χρονιά!Τίποτα το έντονο, χωρίς κάτι που χαράζεται στο μυαλό κ την καρδιά, βαθιά μέσα στα χρόνια. Χαλαρά, χωρίς πολλά πολλά, μία ουδέτερη χρονιά..!Και το περίεργο είναι ότι το άκουσα από πολλούς αυτό. Κανείς ενθουσιασμένος, κανείς ευχαριστημένος. Ίσως βέβαια αυτό είναι καλύτερο, αφού σου δίνει περισσότερες ελπίδες ότι το νέο έτος θα είναι πιο δυνατό και μοναδικό!..

Είδωμεν λοιπόν, τί θα μας επιφυλάσσουν και αυτές οι 365 (μείον κάτι) μέρες! Εύχομαι από καρδιάς σε όλους ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, με ευχές τα όνειρά σας να γίνουν φωτεινά αστέρια, που θα σας καθοδηγούν κάθε στιγμή!
Καλή χρονιά σε όλους μας!!!!!!!

Πάνω στην πιο καλή κι αθώα ηλικία μου..

..από τη μια τρέχω στην άλλη αγγαρία μου!
Καλημερα everybody!2 κι απόψεεεεεεεε!Τελειώνω λέμε, να παραδώσω να μην ξαναδώ διάβασμα στα μάτια μου, όχι άλλο,ΦΤΑΝΕΙ!
Ακούω τώρα τελευταία το soundtrack της λούφας κ παραλλαγής, και μου δίνει κουράγιο..! "Τρελλανέ τους όλους, μην τρελλαθείς!"
Τις προάλλες ήμουν κολλημένη 1 ώρα στην Κηφισίας, χτες 20 ολόκληρα λεπτά για 500 μέτρα λίγα βήματα έξω από το σπίτι μου, ε και δεν αντέχετε άλλο η κατάσταση!Βάζεις ένα δυνατό τραγούδι στο τέρμα, και το ibizaki συνειδητοποιεί ξαφνικά ότι δεν του δώσανε τυχαία το όνομα "Ibiza"!!!!! :-)

Μόλις τελειώσω με τη διπλωματική, την έχω κάνει για βόλτες, καφεδάκια, ψώνια, τσάρκες, χαλαρά πράγματα επιτέλους!Τέσπα, πάω να γράψω τελευταίες σελίδες τώρα, χαλαρά, τελειώνουμεεεε!
(Για όσους δεν το έχουν πάρει χαμπάρι, μου την έχει δώσει λίγο με τη διπλωματική!Υπόσχομαι όμως μετά την Τρίτη να στρώσω! :-)-!
Φιλάκιααα!

Αααααααααα

....ψου!Γείτσες!Αααααααααααψψψου!Ξαναγείτσες!Αααααααααα...Καλα, δεν έχω σωτηρία!
Μπορεί κάποιος να μου πει γιατί πρέπει ο άνθρωπος να κρυολογεί το χειμώνα?(ααααψου!)
Ποιό είναι το νόημα, μου λέτε?
Και το χειρότερο είναι να θέλεις να φτερνιστείς, και να μη σου βγαίνει το φτέρνισμα!
Χάλια όμως, να δακρίζεις, να κοκκινίζουν τα μάτια, να λες "να'το, τώρα έρχεται", και τελευταία στιγμή να στο σκάει!
Γκρρρρρρ!
Καλά,σοβαρά προβλήματα έχω, θα μου πείτε!Αλλά όταν σου μένουν 9 μέρες για τη διπλωματικη (αμην να την δώσω να ηρεμήσω!), αύριο πρέπει να ξυπνήσεις χάραμα να πας δουλειά, και μέσα σ'όλα είσαι και κρυωμένος!Ε,δεν υπάρχει σωτηρία μετά!
Κλείνω..Μη σας κολλήσω κι εσάς!

18 κι απόψε..

Ούτε φαντάρος να ήμουν!Σε 18 μερούλες παραδίδεται, με το καλό, η διπλωματική μου!Αμήν και πότε, τί να πώ!Πέρα από το γεγονός ότι, από άποψη σελίδων, θα βγει ολόκληρος μπόγος/σκαμπό, μου έχει φάει και απίστευτες ώρες!Φαίνεται όμως, τελικά, ότι άξιζε τον κόπο!Διότι το αντικείμενό της και ενδιαφέρον ήταν τελικά, και σε καλό μου βγήκε (ξεκινάω δουλειά στο αντικείμενο από τετάρτη), και όλα καλά όλα ωραία!:-)
Άντε, και πάμε γι'άλλα μετά!
Υ.Γ. Κι επειδή, όποτε έχεις καλή διάθεση κάτι πάντα τείνει να στη χαλάσει, σήμερα μας πήραν τις πινακίδες του Ibiza!Μα τί κάναμε κι εμείς?Διπλοπαρκάραμε στην Γ' Σεπτεμβρίου για ένα τεταρτάκι..τς τς τς τς τς, μα τέτοια γκαντεμιά?Θα μου πεις, Χριστούγεννα έρχονται, και ο Δήμος Αθηναίων χρειάζεται λεφτάκια για τις εκδηλώσεις που ετοιμάζει!Και καλά, να σας τα δώσω τα λεφτάκια, το ξέρω, έσφαλα, αλλά αυτές τις πινακίδες...10 μέρες χωρίς αμάξι...για ένα τεταρτάκι?!? Ανάδρομος ο Ερμής, ασυζητητί!

Ζήσε την κάθε στιγμή!..

...είναι το νέο μου σλόγκαν (καλά, απο παλιά ήταν, απλά τώρα έχει και ένα επιπλέον λόγο να είναι!)

"Make the most of Now!"

Μην αφήνεις τη στιγμή να περνάει και να χάνεται! Ζήσε το κάθε λεπτό, το κάθε δευτερόλεπτο, φόρα ένα χαμόγελο κάθε πρωί όταν ξυπνάς, κι όταν θα είσαι κολλημένη στην Κηφισίας, βάλε δυνατά το τραγούδι που σ'αρέσει κι άρχισε να τραγουδάς!

"Time goes by...so slowly..Time goes by...so slowly!"

Σε μια βδομάδα και μια μέρα, ξεκινώ!Μέχρι τότε, θα το διασκεδάσω!Ναι ναι, και η διπλωματική θα γίνει!Αλλά αυτές οι 7 μέρες που μου μένουν, θέλουν ενέργεια!

7 (κ' κάτι) μέρες * 24 ώρες * 60 λεπτά * 60 δευτερόλεπτα...

Για να κάνει κάποιος την πράξη και να μου πει, πόσες στιγμές μας κάνει αυτό?

Σήμερα, από τη χαρά μου, σταμάτησα και πήρα ένα κουτί γλυκάκια από τον Αγαπητό (για.. αυτούς που ξέρουν, μπορούν να φανταστούν τί γλυκάκια πήρα ;-Ρ ), έφτιαξα σουφλέ για τη φάμιλυ (συνταγή By kollitara, σούπερ βγήκε μικρή, thank u!!-γιάμι γιάμι), έκανα όλες τις νοικοκυροσύνες μου και άρχισα να νιώθω και πάλι working girl! Καλή μου αρχή!!!

Σαν...Πάρτυ!

..Σαν τις παλιές κολώνιες, που μπορεί να γερνάνε, αλλά ποτέ δε χάνουν την μοναδικότητά τους, έτσι και η μυρωδιά από τα παλιά τα πάρτυ παραμένει πάντα ζωντανή, όσα χρόνια κι αν περάσουν!Τί κι αν μεγαλώσαμε, κι αν γίναμε 24 παρά κάτι, κι αν πιάσαμε δουλειά (καλορίζικη, btw), κι αν (λέμε ότι) σοβαρευτήκαμε..
Την Παρασκευή, η κολλητάρα κάνει reunion πάρτυ!Και θά'ναι όλη η καλή κοινωνία εκεί!Θα δούμε κόσμο που έχουμε να δούμε χρόοοονια, θα γνωρίσουμε νέες φάτσες, θα γελάσουμε, θα θυμηθούμε τα παλιά, και, ποιός ξέρει, ίσως και να χορέψουμε και κάνα Blues!
Σαν κι εκείνες τις παλιές, καλές μέρες, που περίμενες να παίξει "το τραγούδι σου", και να έρθει "ο καλός σου" να σου ζητήσει να χορέψετε!Και αν ερχόταν, ένιωθες ότι δεν πάταγες στη γη, ότι πέταγες στα σύννεφα, καθώς η μελωδία του τραγουδιού σε ζάλιζε...
"Talk to me softly there is..something in your eyes
Don't hang your head in sorrow, and please don't cry.!"
Αξέχαστες στιγμές...

Σαν..χτες!

Έρχονται μερικές μέρες, που όλα σε γυρνάνε πίσω.Τα τραγούδια στο ραδιόφωνο, οι στίχοι, οι μελωδίες, μικρά πράγματα χωμένα πίσω πίσω σε ένα συρτάρι που ξαφνικά ξεπροβάλλουν μπροστά σου.
Και τότε το μυαλό γυρνάει πίσω, πολύ πίσω, σε αναμνήσεις από χρόνια που φαίνονται τόσο μακρινά, που ζουν όμως πάντα στην καρδιά...και είναι σαν να περιμένουν μία αφορμή για να ζωντανέψουν και πάλι.
Και υπάρχουν κάποιες άλλες μέρες στο χρόνο, που για τον α' ή το β' λόγο έχουν σημαδευτεί στο ημερολόγιο της ζωής. Και κάθε χρόνο, τιιιιν, χτυπούν και σου θυμίζουν τον λόγο που τις σημάδεψε!
Πριν από μερικά χρόνια, η συγκεκριμένη μέρα έβαλε τη σφραγίδα της στο ημερολόγιο της ζωής μου!Μου έδωσε μία "γερή" και μου άλλαξε πορεία!
Από τότε άλλαξα, έζησα, είδα τον κόσμο με άλλα μάτια!
Σήμερα, κοιτώντας πίσω στα χρόνια που ακολούθησαν εκείνης της μέρας, χαμογελώ! Μέσα από τις δυσκολίες ωριμάζεις, προχωράς, και μαθαίνεις πράγματα για τον ευατό σου που δεν ήξερες!
Μαθαίνεις να φεύγεις μέσα από την ομίχλη, το σύννεφο, να μπαίνεις σε ένα αεροπλάνο, να απομακρύνεσαι, και να βλέπεις τα προβλήματα από ψηλά!Μα πόσο μικρά φαίνονται, αλήθεια..!

Δυό μέρες μόνο..

..όσο μια βόλτα διαρκεί, για τόσο μόνο
όλη η ζωή μου αυτή η στιγμή,δυό μέρες μόνο!

Για τόσο μόνο,φως να γεμίζουν οι στιγμές..να λάμπουν μες στο χρόνο
Όλο το σώμα μου να ζει, για σένα μόνο
Δυό μέρες μόνο!..

Δυό μέρες μόνο, είναι αρκετές για να αλλάξουν τη ζωή σου για πάντα.
Έτσι απλά..!
Εκεί που δεν το περιμένεις, εκεί που όλα έχουν πάρει το δρόμο τους...
Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής!Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τί σε περιμένει το ακριβώς επόμενο λεπτό..!

"Αν νιώσεις μόνος...

..και θελήσεις να κλάψεις,
Σκέψου εμένα, κι αμέσως θα χαμογελάσεις!"
(Για την ακρίβεια, σκέψου με με μασελάκια..!)
Εξαιρετικά αφιερωμένο σε σένα, που σήμερα ξύπνησες φορώντας μαύρα γυαλιά, και νιώθεις ότι το μαύρο σύννεφο του γκαντέμη που αιωρείται πάνω από το κεφαλάκι σου θα μείνει για πολύ ακόμη!Αμ δε!..
Το τραγουδάκι, μιλάει από μόνο του, για σένα!

What would you think if I sang out of tune,
Would you stand up and walk out on me.
Lend me your ears and I'll sing you a song,
And I'll try not to sing out of key.
Oh I get by with a little help from my friends,
Ummm I get high with a little help from my friends,
Ummm Going to try with a little help from my friends.

What do I do when my love is away.
(Does it worry you to be alone)
How do I feel by the end of the day
(Are you sad because you're on your own)
No, I get by with a little help from my friends,
Ummm I get high with a little help from my friends,
Ummm Going to try with a little help from my friends

Do you need anybody?I need somebody to love.
Could it be anybody?I want somebody to love.

Would you believe in a love at first sight,
Yes I'm certain that it happens all the time.
What do you see when you turn out the light,
I can't tell you, but I know it's mine.
Oh I get by with a little help from my friends,
Ummm I get high with a little help from my friends,
Oh I'm Going to try with a little help from my friends

Do you need anybody?I just need someone to love.
Could it be anybody?I want somebody to love.
Oh I get by with a little help from my friends,
Ummm Going to try with a little help from my friends
Oh I get high with a little help from my friends
Yes I get by with a little help from my friends,
With a little help from my friends!

Χαμογέλα, και το συννεφάκι θα φύγει, θα πάει να βρει ένα άλλο κεφαλάκι να ξαποστάσει, και πάλι θα δεις τον κόσμο μέσα από χρωματιστά γυαλάκια!
Και ετοιμάσου για πάρτυ στις 25, μην ξεχνιόμαστε!...
A.G.S.T 4 ever ;-)

Ένα post για σένα...!

...που μπαίνεις στο site μου, να δεις αν έχω γράψει τίποτις καινούργιο!Ναι ναι, σε σένα αναφέρομαι, που είτε δεν έχεις τί να κάνεις αυτή τη στιγμή και χαζεύεις τα Blogs γνωστών ή/και γνωστών των γνωστών, ή απλά πέρασες από 'δω να δείς τί κάνω! Και σε σένα, που ήρθες στο blogaki μου ενδεχομένως μέσω του blog κάποιου γνωστού μου (βλ. Κολλητάρα ), ή που απλά τυχαία πάτησες 2-3 κουμπάκια που σε οδήγησαν κατά δω!
Σε σας παιδιά, που περνάτε πού και πού από τα μέρη μας! Επειδή τις τελευταίες μέρες πνίγομαι σε δουλειά/διάβασμα και πολλά άλλα ενδιάμεσα, δεν προλαβαίνω να γράψω κατιτίς στο santoninoblogaki μου! Σήμερα είχα μια ωρίτσα ελεύθερη, και κάθησα και έψησα κουλουράκια (τύπου μπατόν σαλέ, με ούζο και τυρί), και έφτιαξα και ένα γλυκό με μπισκότα και κρέμα custard!Αν μπορούσα να σας κεράσω κατιτίς καθώς περνάτε από το blogaki μου, θα το έκανα..Λέτε να βάλω ένα μπολ με κουλουράκια εδώ από κάτω, να τσιμπάει όποιος πεινάει??

Χμμμ, νόστιμα, ε?
Όσοι θέλετε να τα δοκιμάσετε και στο "ρίαλ γουόρλντ", πείτε μου να σας στείλω μερικά:-)

Έξω βρέχει..

...και κλαίει η καρδιά μου!
Εφιάλτες..
..είναι όλα τα ονειρά μου!

Είχαμε γράψει κάποτε ένα σχετικό τραγουδάκι με μια παλιά καλή μου φίλη, τότε στα χρόνια τα μαθητικά, που βαριόμασταν να προσέξουμε στο μάθημα,και γράφαμε στιχάκια, ποιηματάκια και ενίοτε τραγουδάκια, έτσι για να κάνουμε τα σχολικά βιβλία πιο όμορφα,και ενδιαφέροντα!
Πώς αλλάζουν οι εποχές!..
Anyway, σήμερα το πρωί ξύπνησα και άκουγα τη βροχή να πέφτει στο τζάμι.Δεν σας κρύβω ότι μου άρεσε, έφτιαξα ένα ζεστό καφέ, και κουλουριάστηκα στο καναποκρέβατό μου να διαβάσω!Άκουσα μουσικούλα,διάβασα κάτι ανιαρά papers σχετικά με το Actor Network Theory,και τώρα...ο ήλιος βγήκε και πάλι!
Γι'αυτό μ'αρέσει η Ελλαδίτσα..Διότι πίσω από κάθε σύννεφο, κάθε δυσκολία, κάθε στεναχώρια, κρύβεται ένας λαμπερός ήλιος, έτοιμος να φωτίσει την καρδιά σου με φως, ζεστασιά κι ελπίδα!..