Στο ρυθμό του Euro :)

Καλησπέρα σας, Κυριακή απόγευμα, αρχές καλοκαιριού (επιτέλους και στην Ελβετία!!), και σε λίγο θα πάρουμε και πάλι τα ποδηλατάκια μας, να κατηφορίσουμε προς το κέντρο της Ζυρίχης! Τι να κάνουμε εκεί? Μα, τί άλλο, να γιορτάσουμε..Το Euro 2008, να περπατήσουμε στους δρόμους της πόλης, να φωνάξουμε "Ελλάς ολέ ολέεε..Ελλάς ολέ ολέεεε...Δε σταματώ να τραγουδώ ποτέ.."

Χτες ήταν η πρώτη μέρα αγώνων, και την τιμήσαμε όπως πρέπει..Με βόλτες στο κέντρο της πόλης, μαζί με την υπόλοιπη τρελοπαρέα μας εδώ, και γίναμε βούκινο σε κάθε γωνιά της Ζυρίχης..Γιατί?
Μία φωτογραφία μπορεί, νομίζω, να σας λύσει όλες τις απορίες..Ω ναι, με τη σημαία αγκαλιά, ο Πίκος μου πανηγύρισε σε ολόκληρη τη Ζυρίχη, ξεσηκώνοντας Έλληνες, Τούρκους, Σουηδούς, Πορτογάλους (οι τελευταίοι δε χάρηκαν κ τόσο, για προφανείς λόγους!!) και φυσικά Ελβετούς. Δε σταμάτησε να ανεμίζει τη σημαιούλα, και να ξεσηκώνει και τους πιο ξενέρωτους!!!! Αυτό είναι, η χαρά σε όλο της το μεγαλείο! Αύριο θα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, σε όλες τις τοπικές εφημερίδες ως το πιο χαμογελαστό Ελληνόπουλο στην πόλη :) Αυτός είναι, ο Πίκος μου σας λέω!!!!!!

Διάλειμμα - τρέχω να κατέβω κέντρο Ζυρίχης, διότι άαααργησα και θα αρχίσει ο αγώνας! Μόλις γυρίσω, υπόσχομαι νέα στιγμιότυπα..


Νάαααμαστε και πάλι :) Κατεβήκαμε που λέτε στο κέντρο, για να παρακολουθήσουμε αγώνα μεταξύ Αυστρίας και Κροατίας. Γεμάτη η πόλη με Κροάτες, το κάτι άλλο σας λέω..Πανηγύρισαν τη νίκη τους σε ολόκληρη την πόλη, καταχαρούμενοι!! Εδώ που λέτε, εδώ και 1-2 περίπου βδομάδες, όοοολα σχεδόν τα αυτοκίνητα κυκλοφορούν με σημαιούλες πάνω, καθένας από την πατρίδα του.Από τα σπίτια κρέμονται σημαίες με όολα τα χρώματα και τα σύμβολα. Καθένας χαίρεται αυτή τη μοναδική γιορτή, καθένας ελπίζει για την ομάδα του, καθένας νιώθει υπερήφανος για τη χώρα του.Εμείς δεν έχουμε αυτοκίνητο, κι έτσι δεν μπορούσαμε να βάλουμε τη σημαιούλα εκεί και να την περιφέρουμε..Αντ'αυτού όμως, το πολυμήχανο μυαλουδάκι μου σκέφτηκε κάτι καλύτερο..
Πώς με βρίσκετε? Τί σφυρίγματα και φωνές άκουσα σήμερα στο δρόμο μου προς το κέντρο, ούτε που φαντάζεστε! Είναι μεγάλο πράγμα να τριγυρνάς σε μια ξένη πόλη, και να ακούς ξαφνικά να σου φωνάζουν "Ελλαδάρα, Ελλάς ολέ ολέεεε", και να χαζοχαίιιιρεσαι :D :D
Και να μπορείς κιόλας να τους λες "We are the champions, Greece Champions!!!" και να είσαι και περήηηφανος! Ω ναι,διότι για 3 βδομάδες ακόμα, είναι δικός μας ο τίτλος, και πολύ μας αρέσει να το φωνάζουμε!!!

Προσπαθούμε να μάθουμε στο φίλο μας το Σεραφείμ τα βασικά συνθήματα της Εθνικής Ελλάδος! Ξέρετε τώρα, το "Σήκωσέ το..Δεν μπορώ δεν μπορώ να περιμέεενω", το "Οέεεε, Ελλάς ολέ ολέεε..Δε σταματώ να τραγουδώ ποτέ", κι εκείνος, με τη λίγο βαριά Σαλονικιότικια προφορά του, να τραγουδάει "Ολλλλλε"..πολύ γέλιο, τι να σας λέμε :D
Άντε, και την Τρίτη θα μαζευτούμε όοοολοι μας στην Αρένα που βλέπετε και στην παραπάνω φωτο, για να δούμε τον πρώτο αγώνα της ομαδάρας μας :) Να δούμε πώς θα πάμε, να το διασκεδάσουμε, κι ότι θέλει ας γίνει..Η χαρά είναι στο παιχνίδι, στην ελπίδα, στην προσπάθεια! Θα είμαστε εκεί, για να φωνάξουμε, με αρχηγό τον Πίκο μου, για την πατρίδα μας :) :)

Καλή μας επιτυχία!!!!!!!!!!!!!

Το ημερολόγιο..

..είχες ποτέ σου ημερολόγιο? Ένα τετράδιο, ένα σημειωματάριο, ένα μικρό βιβλιαράκι, όπου έγραφες τις σκέψεις σου, τα συναισθήματα και τα ταξίδια σου? Γυναικεία πράγματα, θα μου πεις..ή καλύτερα, χαζοκοριτσίστικα..

Ξεκίνησα να γράφω το πρώτο μου ημερολόγιο κάπου εκεί γύρω στην Τρίτη Γυμνασίου..Τότε που ο έρωτας μου πρωτοχτύπησε την πόρτα, και αδυνατώντας να τον αντιμετωπίσω μόνη μου, μετέφερα κάθε μου σκέψη σε ένα τετράδιο..Με λουκέτο, βέβαια, για να μην το πιάσει κανένα περίεργο μάτι, και έχουμε άλλα μετά. Και τί νόημα είχε η συγγραφή του ημερολογίου? Τί νόημα είχε να χάνω ώρες από τον ύπνο μου, για να περιγράφω τί μου είπε, πώς με κοίταξε, τί τραγούδι χορέψαμε στο πρώτο μας μπλουζ κλπ? Εμ, βλέπεις, αυτό που αρχικά ξεκίνησε ως απλή εξιστόρηση της πραγματικότητας, σύντομα έγινε ο πιο καλός μου φίλος..Εκείνος που έχει "ακούσει" τον πόνο και την χαρά μου, σε κάθε περίοδο της ζωής μου, από τότε που ήμουν 15 ετών, μέχρι τώρα.. Εκείνος που υπομονετικά καθόταν στην αγκαλιά μου τόοοοοσα βράδια, ενώ εγώ χάραζα με ένα στυλό τις γραμμές και τις σελίδες του. Κι ενώ δεν μπορούσε να μιλήσει, για να με συμβουλέψει, ήταν πάντα εκεί, να ακούει..Δύσκολο πράγμα να βρεις κάποιον να ακούει..

Το 1ο ημερολογιάκι μου σύντομα γέμισε τις σελίδες του..Με ιστορίες από το σχολείο, την πενταήμερη, τα συναισθήματα που σιγά σιγά άρχισαν να ωριμάζουν, τις πλάκες, τις φιλίες, τις εκδρομές και όλα εκείνα τα συστατικά της παιδικότητας που μας χαρακτήριζαν στα σχολικά τα χρόνια..Ύστερα, ήρθε το πανεπιστήμιο..Κι επειδή το 1ο ημερολογιάκι είχε πλέον δυνοπαθήσει, ήρθε να πάρει τη σειρά του ένα νέο ημερολογιάκι..Αυτή τη φορά, με πιο σοβαρό ύφος, όχι τόσο παιδιαρίστικο..Όχι πολλά χαρτάκια κολλημένα στις σελίδες του, όχι πολλά λουλουδάκια.. Αυτό το ημερολογιάκι με ακολουθεί ακόμα, σε όλα μου τα ταξίδια, όπου κι αν βρίσκομαι. Μου κράτησε παρέα σε κάτι μοναχικά βράδια στη Γερμανία, κάτι πονεμένα βράδια στον St.Stefan, κάτι μπερδεμένες μέρες, σε διλήμματα, σε αποφάσεις, σε αλλαγές, σε ταξίδια.. Κάθε που ένα νέο συναίσθημα κατασκήνωνε στην καρδιά μου, οι σελίδες του γέμιζαν με λίγο ακόμη μελάνι...

Αποτέλεσμα αυτών των αμέτρητων ωρών που έχω περάσει γράφοντας στο ημερολόγιό μου? Τί άλλο? Η ιστορία της ζωής μου, των συναισθημάτων, των εμπειριών και των ταξιδιών μου.. Από ένα μικρό παιδάκι, έγινα ολόκληρη γυναίκα..Και το ημερολογιάκι μου, θα είναι πάντα εκεί για να μου θυμίζει ποιά ήμουν, πώς ένιωθα, και πώς έφτασα ως εδώ! :) Με τα ετήσια φλας μπακ του (ω ναι, κάθε χρόνο, την τελευταία μέρα περίπου του χρόνου, γράφω τα "best of" της χρονιάς που πέρασε, όλα εκείνα που χαράκτηκαν δηλαδή στο μυαλό ή την καρδιά μου-πολλή φάση), με τις αναδρομές του, με τις λεπτομερείς περιγραφές σκηνικών και εντυπώσεων.. Τα διαβάζω πού κ πού, όταν έχω χρόνο, και χαζογελάω μόνη μου..

Το έχω παραμελήσει τελευταία..μάλλον αυτό το μπλογκάκι έχει πάρει λίγο τη θέση του..λίγο όμως μόνο, διότι εδώ δεν μπορώ να ανοίξω πραγματικά την καρδιά μου! Υπάρχουν μερικά πράγματα, μερικές σκέψεις και συναισθήματα, που δε θέλεις να τα μοιραστείς σχεδόν με κανέναν..εκτός από το μαγικό σου βιβλιαράκι!..

Αχ, κουβέντα που μου ήρθε να ανοίξω όμως σήμερα..Άκουγα Bryan Adams, και θυμήθηκα τα νιάτα μου μου φαίνεται! Σας αφήνω με ένα τραγούδι, ένα τραγούδι που άκουγα όταν ήμουν μικρούλα..Το άκουγα και το ξανάκουγα, και είχα γράψει μια φράση του σε ένα μπλε, θυμάμαι χαρτάκι, και το είχα κρεμάσει στον τοίχο μπροστά στο γραφείο μου, και το είχα πάρει απόφαση..



"...Love is one big illusion, I should try to forget..."

και πόσο χαίρομαι που η ζωή τελικά με διέψευσε..

Sxeseis..

Sxeseis aples, sinthetes, kathimerines, efimeres, pantotines, diskoles, varetes, monadikes..

Sxeseis anamesa se filous, se zeugaria, se aderfia, se ksaderfia, se anthrwpous ..

Thema kathimerinis sizitisis se kathe gwnia tou kosmou, diarkeis epivates sto ploio tou myalou kai tis kardias, kai logos yparksis ametritwn poiimatwn, diigimatwn, tragoudiwn kai loipwn tropwn ekfrasis ana ton kosmo!

Polloi prospathisan na tis eksigisoun, na tis metafrasoun, na tis katalavoun, na tis oriothetisoun!Na vgaloun kanones gia to "ti prepei" kai ti "den prepei" na kanoume se mia sxesi, ti einai koinwnika apodekto, ti tha mas kapsei kai ti tha mas kanei na varethoume, poia sxesi mporei na mas katastrepsei, kai poia mporei na mas kanei kalo..

Poses wres den exete perasei me ena kafe, ena poto 'h ena tsigaro sto xeri, na prospatheite na analysete kapoia sxesi sas?!? Poses epistimonikes analyseis exoun ginei gia na eksigisoume "giati to eipe auto", "giati mou ferthike etsi", "ti prepei na kanw", "na tou/tis tilefwnisw?", "tha mou tilefwnisei?", "ti ekana lathos?"... Ametrites wres se kafe, sto tilefwno, sto chat, na prospathoume na vroume tis apantiseis se kathe eidous erwtiseis, kai na kanoume oloklira plana gia na doume "kai twra, ti kanoume?!?"..

Aformi gia auto to postaki, oi "sxesiakes" anazitiseis mias filis mou..Mias filis mou pou den kserei ti na kanei me ti sxesi tis, pou den kserei, gia tin akriveia, kan an exei sxesi, pou i sxesi tis tin kanei eutuxismeni kai parallila provlimatismeni, kai pou anarwtietai ti prepei na kanei meta.. Ax, poso mou aresei na sizitaw gia auta ta themata, niwthw san na mpainw sti thesi tou allou, kai ola auta na simvainoun telika se mena..San na prepei egw na dwsw tis apantiseis, san na zw tin istoria apo prwto xeri :) Ki omws, otan erxetai i wra pou me rwtaei "kai twra, ti na kanw?", kollaw na apantisw..dioti to "real thing", auto pou ekeini zei twra, den mporei na to anaparaksei i fantasia. Kai giati to "real thing" einai apokleistika diko sou, na to ziseis, na to geuteis, na to aporipseis h' na to dokimaseis. Min ksexnas pote omws, ma pote, na akous tin kardia sou..Dioti sinithws auti, pera apo "giati" kai "dioti", kserei poio monopati prepei na travikseis. Dwse tis to timoni, kai apolause to taksidi :)

Sti douleia by bike..

Kalimera filoi mou kaloi, kaloi mou filoi :)

Ti kanete, kala? Egw prin apo ligo eftasa sti douleia mou, gia prwti fora sta xronika me podilato, oh yes!!!Edw k xronia elega oti ithela na paw sti douleia me to podilato, i diadromi omws apo ton Ag.Stefano mexri ti Vodafone sto Xalandri, iiiitan ligo zoriki :)

Agorasa prin apo 2 meroules to prwto mou podilataki, kai me auro ksekinisa na trigyrnaw stis elvetikes geitonies. Piga volta konta sto potaki, se parka, se dromakia, stin perioxi mou kai akoma parapera :) Eftasa sto kentro tis Zyrixis, kataxarika apo ti volta, kai ksanagyrisa meta spitaki mou..

Simera loipon, kai enw o kairos itan arketa sinnefiasmenos to prwi, apofasisa na ksekinisw gia na erthw sti douleia me to podiiiilato :) Kourastiki, h' mallon ateleiwti, tha elega i diadromi! Gyrw sta 14 klm, se 45 peripou lepta..I know, i taxitita mou den itan kai poli kali :P Alla vlepete, o dromos itan sto megalitero pososto tou xwmatenios, kai den itan poli eukolo na anaptiksei kaneis taxitita :) :)

H diadromi ksekinise apo to spiti mas..se ena tetartaki peripou imoun sto potami, ton Limmat! Kai apo ekei, pira to dromaki (mono gia pezous k podilata!!) pou paei kata mikos tou potamou, kai ftanei stin perioxi opou vrisketai i douleia mou, to Dietikon..kala, paei k parakatw, apla egw ekei stamatisa (oxi oti tha eixa kouragio na paw k parakatw :P )

Mia geusi tis apostasis pou kalipsa..

Wraia,eee? Ante, me auto to rithmo, se merikous mines tha ftasw k ws tin patrida :P

En opsi kalokairiou..

...O kairos exei arxisei na ftiaxnei poli tis teleutaies meres!Lamperos ilios arazei oloena kai perissotero ston ourano, ta kontomanika kseprovalloun apo ti ntoulapa, to 9arwo sti douleia pernaei pio diskola (kathoti ta miala mas de vriskontai sto kefali mas,alla stis voltes stin eksoxi), kai i idea twn diakopwn pou plisiazoun mas ftiaxnei olotaxws ti diathesi :) Metrame anapoda (poses ki apopse alitheia?!), psaxnoume ksenodoxeia, xazeuoume proorismous, grafoume postakia gia tis eperxomenes diakopes..
Kathe mera,otan erxomai sti douleia mou, anoigei prwti mouri sto kavouri (eee, ston internet explorer mou ithela na pw) i live web cam apo tin agapimeni mou Santorini..Ax, ti sou einai omws i texnologia, na vriskomai stin alli akri tou kosmou (kala, ta paraleme twra, gia na dwsoume emfasi se auto pou theloume na poume, xaxa!!), kai na vlepw se snapshots twn 60 deuteroleptwn to nisaki mou (nai nai, diko mou einai, exete kanena provlima nte?!?) na me perimenei!! Nai vre, tha sou xanarthw sou lewww!!! Kai tha roufiksw pali ta arwmata sou, ta xrwmata sou, tis geuseis kai tin anemelia pou apopneei i teleia armonia tis thalassas, twn polixrwmwn spitiwn pou kremontai apo to vraxo, tou iliou kai tou ouranou..!!

Aaaax, san na vriskomai idi ekei :)

Ki omws eimai akoma edw..

...ki auto to kakokairi :D

Kalimeeeera sas :) 26 Maiou, molis 5 meroules prin mpei me to kalo o Iounios kai ferei (hopefully) mazi tou to kalokairi kai gia mas tous ksenitemenous!Akouw oti stin patrida o kairos foraei ta kala tou, o ilios kathetai stin agapimeni tou thesi psila ston ourano, kai oi paralies siga siga gemizoun kosmo..na pw oti zileeeeuw?!? Xtes to apogeuma eixame katevei me ton Piko mia volta sti limni tis Zyrixis..O kairos zestos, poli zestos tha elega gia ta Elvetika dedomena :)

Pirame ta mp3 player mas, araksame dipla sti limni se ena pagkaki, kai mazeuame ilio..ti wraia pou itan, na niwtheis tis zestes aktines tou na se xaideuoun, na akous ta kymatakia, na xazeueis tous kyknous kai ta papakia na paleuoun gia ena kommataki psomi :D

Wraia einai i zwi sti Zyrixi! Vrikame kai ena panemorfo spitaki, kai siga siga to ftiaxnoume, tou dinoume xaraktira, zwi, xrwma..Fysika, ta kalokairina ellinika xrwmata de leipoun, afou me kathe eukairia pou vriskw kapoio thalassino stoixeio (kamia petroula, kanena faro, kai alla omorfa diakosmitika!), ta agorazw kataxaroumeni kai ta stolizw sto spitaki mas :) Em, afou den mporoume na feroume ti thalassa edw, fernoume ta stoixeia tis kai patsizoume :)

Kai fysika, en opsi kalokairiou, ta oneira gia kalokairines diakopes arxizoun siga siga kai pragmatopoiountai, oi diakopoules mas programmatizontai, kai emeis xazoxairomaste :) Telika, to kalokairi einai "ksemyalistiko" se olokliro ton kosmo! Opou ki an pas, vlepeis kosmo pou xazeuei sto internet gia kalokairinous proorismous, kleinei eisitiria, kai metraei anapoda mexri ti megali anaxwrisi! Pou tha pame emeis fetos to kalokairi?Hmmm, kati exoume sto nou mas..Prwta omws perimenoume pws k pws na ypodextoume oikogeneia kai filous tis prosexeis evdomades :) Stis 12 Iouniou tha erthei i aderfoula mou gia ena 4imero, meta oi dikoi mou gia 1 vdomada, kai argotera ton Ioulio to Katerinaki me ton Chris kai pareoula :D Gioupi, anypomonw na tous ypodextw olous, na tous ksenagisw sti nea mou geitonia, na tous deiksw tis omorfies tis polis mou :)

Pw pw, ksekinisa na grafw auto to postaki to prwi otan irtha sto grafeio, kai exei paei kiolas 11.30 kai den to exw teleiwsei akoma..Ax,auti i atimi i douleia, mas trwei olo to xrono :P

Sas afinw loipon, kai sas euxomai..Kalo Kalokairaki:) :)

Liebe Grüsse,

Georgia

Φλασμπάκινγκ...

Σου έχει τύχει ποτέ, να βυθίζεσαι στις αναμνήσεις? Να ακούς ένα τραγούδι, και να σου έρχονται στο μυαλό στιγμές από το παρελθόν?Να επιστρέφει δυναμικά, και να θυμάσαι και την παραμικρή λεπτομέρεια?...
Μου συνέβη τις προάλλες..Άκουγα ένα ταξιδιάρικο τραγούδι, και ξαφνικά πέρασε όλη μου η ζωή σαν ταινία μπροστά από τα μάτια μου..Θυμήθηκα πώς αισθανόμουν στα 15 μου, τα 17 μου, στα 18 μου, στα 20, τα 21, τα 24 μου. Το youtube να παίζει μελωδίες στο "repeat", κι εγώ να απορώ πώς θυμάμαι τέτοιες λεπτομέρειες, μετά από τόσα χρόνια..

Όταν ήρθαμε στη Ζυρίχη, αγόρασα μία νέα κάρτα σιμ για το κινητό μου, με ελβετικό νούμερο. Κι έτσι, έβαλα την ελβετική στο sony ericsson κινητάκι μου, και την ελληνική στο διαχρονικό -πλέον- Νόκια..Κι εκεί, άρχισε το φλας μπακ..
Το κινητό αυτό έχει μέσα μηνύματα από παλιά..Από πολύ παλιά όμως.Δεν ξέρω πώς και γιατί τα κράτησα, ίσως για να έρθει μία μέρα σαν κι αυτή, και να τα ξαναδιαβάζω από την αρχή και να θυμάμαι..Να θυμάμαι πώς ένιωθα, ποιά ήμουν τότε, ποιούς είχα κοντά μου, ποιοί έφυγαν από τη ζωή μου, και ποιούς κράτησα δίπλα μου..

Έχει πλάκα να ταξιδεύεις στο παρελθόν!Πρόσεχε όμως, διότι για να χαρείς το ταξίδι, πρέπει να έχεις κλείσει τους λογαριασμούς σου μαζί του..Διαφορετικά, σα σίφουνας μπορεί να γυρίσει και να σε συνεπάρει ;)

Πρώτα νέα από τη ζωή στη Ζυρίχη!!

Γειαααααα σας,

Τι κάνετε φιλοι μου καλοί, καλά?Λοιπόν, αυτή τη στιγμή που σας "μιλάω" βρίκομαι κοντά στην Paradeplatz στο κέντρο της Ζυρίχης, και σκοτώνω ένα μισάωρο με δωρεάν ιντερνετ στα Σταρμπακς που βρήκα εδώ, χαζεύοντας τον κόσμο έξω και αφηγούμενη ιστορίες από τη ζωή μου!Ε λοιπόν, σας μιλάω ειλικρινά, εγώ σε αυτή την πόλη θα μπορούσα να παρατήσω για πάντα τον προγραμματισμό και να γίνω καλλιτέχνης (το όνειρό μου από μικρή!!!)..Να γράφω, να ζωγραφίζω, να παίζω μουσική..Και το καλύτερο? Να έχω και κοινό που θα εκτιμάει αυτό που κάνω, και δε θα με κοιτάει έκπληκτο, απορώντας πώς βγάζω τα προς το ζειν..

Αχ καλοί μου φίλοι, είναι τόσες πολλές οι σκέψεις που μου έρχονται στο νου σε αυτή την πόλη, που αν δεν ξεκινούσα από αύριο (καλή μου αρχή!!!) δουλειά και είχε όλη η πόλη ασύρματο ιντερνετ, θα τριγύριζα από γωνιά σε γωνιά και θα σας περιέγραφα πόσο με εντυπωσιάζουν όοοσα βλέπω! Αρκεί να σας πω πως έχω ήδη τσακίσει τα πόδια μου στο περπάτημα!Ω ναι! Μπορεί το τραμ εδώ να σε πηγαίνει παντού, την πόλη όμως και τις μυρωδιές της (μμμμμ, για περάστε έξω από τα Merkur & τα Sprungli και θα καταλάβετε τί σημαίνει πάθος για σοκολάτα!!) την ζεις τριγυρνώντας στα στενά της, τους δρόμους της, τις γειτονιές και τα δρομάκια της..

Και για να καταλάβετε τί σημαίνει περπάτημα, σας παραθέτω ένα χάρτη της Ζυρίχης, με τις διαδρομές που περπατήσαμε χτες με τον Πίκο μου και σήμερα μόνη μου...

Χαίρεσαι να περπατάς σε αυτή την πόλη, δεν το συζητώ!!!!!Είναι πανέμορφα!Στη "Ροζ" (φούξια, όπως θα έλεγε και ο Πίκος μου!!) βουλίτσα στα δεξιά είναι το τωρινό μας σπιτάκι!Για να καταλάβετε πού θέλουμε να βρούμε το επόμενο σπιτάκι, ενδιαφερόμαστε για την περιοχή που φαίνεται κάαααατω κάτω αριστερά στο χάρτη, το Wollishofen, καθώς και για μια περιοχούλα που είναι πιο πάνω δεξιά, και αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται στο χάρτη!!! Ανυπομονούμε να βρούμε ένα σούπερ σπιτάκι,και ύστερα να σας υποδεχτούμε με το καλό!!!!

Λοιπόν, κι επειδή αυτό το ποστάκι άρχισα να το γράφω στα Starbucks, ύστερα όμως ήρθε το τραμ μου και άρχισα να τρέχω, το ανεβάζω τελικά τώρα από το σπιτάκι μας!!! Γιούπι!!
Και κλείνω τώρα, διότι αύριο είναι η 1η μου μέρα στη δουλειά, και πάω να ετοιμάσω φαγητάκι νόστιμο για να το γιορτάσουμε!!!

Φιλάκια πολλά σε όλους σας!!!!!!
Τζοπιτούλα :)

Xionia sto kampanario..

...pou edw to Pasxa simainoun! :D
Geia saaaas! Ti kanete, kala eisaste? Loipon, eimai stin Zyrihi molis 3 meroules, kai o kairos einai entelws theotrelos! Sas lew, ti mia stigmi vgazei ilio, tin alli rixnei xioni!Meta xana ilio, kai xana-mata-xioni! Poli gelio, eidika otan auti i diafora ston kairo de se petyxainei sto dromo, alla sto spitaki sou, me ton Piko sou, na xazeueis tileorasitsa, na trws sokolatitsa, frapedaki (eipame - merikes sinitheies den allazoun), kai na xazeueis exw!
Parathetw kai fwtografioules, gia tou logou to alithes ( Nai, ena parathiro exei to teraaastio dwmatiaki mas, gi'auto kai to idio plano!)
Xexe, einai super sas lew - Einai les kai xanaexoume Xristougenna ena pragma (en mesw Pasxa katholikwn, alla de varieeesai :P)

Simera, meta apo tis prwines douleitses, kaname mia volta stin palia poli - Xionize, k perpatousame sta stena tis, tiiii wraia pou itan!Pigame kai gia potaki me to Jonas, ena Dano filo tou filou mas to Jakob apo tin IBM, kai arxisame na..socialize ourselves!Eeeetsi :-)

Oso gia mena, diaskedazw afantasta tis diakopoules mou!Exw akoma 1 vdomadoula araliki, prin xekinisw k pali douleia, gioupiiiiii!!!! Mexri tote, tha sas dw ki apo konta, na sas pw ta elvetika neakia mas, kai na sas dw pou mou leipsate :) :)
Filakia polla se oooooooolous!
T.

You and me..we found what we were looking for..

Apogeumataki Paraskeuis, Megalis Paraskeuis gia tin akriveia gia tous Elvetous, kai apolamvanw to neo CD tou Bryan (gift apo ton Piko mou -thanks ml!), me ena frapedaki ana xeiras (e nai, frapedaki sti Zyrixh!H' eimaste organwmenoi, h' den eimaste :P), kai grafw tis istories mou sto bloggaki mou!Kairo eixa na grapsw tis skepseis mou, ta synaisthimata mou!Excuse me greek-english, alla to pliktrologio den grafei ellinika, kai variemai na anoixw to laptopaki mou, na syndethw, kai na kanw apo ekei postaki! :) :)

Etsi, xrisimopoiw to pc pou exoun edw, kai kanw ti douleia mou mia xara, me wraia mousikoula sto background!

Ti kanete filoi mou, kala eisaste?Ax, otan tha erthete edw (dioti tha erthete, I won't take "no" as an answer!!), tha katalavete giati mas aresei toooso poli! H perioxi pou menoume twra einai san..xwrio en mesw tis polis!Miso - na vgalw mia picture apo to parathiro mas, na katalavete ti ennow..
Min koitate ton kairo - einai etsi epeidi xionizei :) :) Oh yes, o Pikos mou leei oti aurio mporei kai na to exei strwsei - etsi leei to weather forecast!Kala, den to pisteuoume kai poli, alla den peirazei!me mia elpida zoume!!
Ma peite mou omws, den einai eidylliako na meneis se tetoia xaritwmena spitakia, en mesw tis polis ???

Kai pou na deite kai to spitaki pou eidame simera!Pwpwwww, mia glyka itan!Makari na mas to dwsoun, makari!Tha xoropidame tote apo ti xara mas!!! :)

Auta paidakia :) Pame twra na doume ki allo ena spitaki edw sta perix, kai tha sas enimerwsoume gia na neotera!Polla filakia se olous!! :)

P.S. o titlos tou post einai apo to tragoudi tou Bryan pou akouw twra!..kai nai, o titlos tou ta leei ola..

...κι η μέρα πλησιάζει...

Καλημέραααααα!
Τι κάνετε φίλοι μου καλοί? Εγώ χάθηκα τώρα τελευταία - οι ετοιμασίες για το εξωτερικό, το τρέξιμο, ο ενθουσιασμός, το άγχος, δε μου άφησαν χρόνο να μπλογκάρω..Κι έτσι σήμερα, πρωί Σαββάτου, του τελευταίου Σαββάτου που με βρίσκει αραχτή στον καναπέ του Πικόσπιτου, βρήκα λίγο χρόνο να γράψω κι εγώ δυό λογάκια για όοολα όσα περνάνε μέσα από το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες..

Στις 20 του Μάρτη, θα ανοίξω και πάλι τα φτερά μου για να πετάξω σε μέρη διαφορετικά. Κι όσο η μέρα πλησιάζει (12 μερούλες έμειναν μόνο σας λέωωωω!), τόσο αναρωτιέμαι - ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΩ ΝΑ ΚΑΝΩΩΩΩ?
Αφήνω πίσω μου όσους και όσα αγαπώ, και ετοιμάζομαι για ένα νέο ξεκίνημα. Άραγε, αν δεν είχα τον Πίκο μου μαζί, θα το τολμούσα? Και τότε, πίσω, το 2003, πώς το τόλμησα? Πώς τόλμησα να τα αφήσω όλα πίσω, και να φύγω εντελώς μόνη μου για τα ξένα??..Εσωτερική δύναμη και θέληση, θα μου πείτε! Και τώρα? Πού πήγε η εσωτερική μου δύναμη και θέληση?..

Όοοχι, δεν είναι αυτό. Αυτή τη φορά, κάτι άλλο με τραβάει στα ξένα. Ένα όνειρο. Ένα όνειρο που σιγόβραζε μέσα στην καρδιά μου, κι όταν βρέθηκε ο Πίκος στο δρόμο μου, άρχισε να δυναμώνει.Αφού το ξέρω, είμαι ταξιδιάρα ψυχή. Το λέει και το μπλογκάκι μου, αν τό'χετε προσέξει..Δεν μπορώ να κάτσω στα αυγά μου, δεν είμαι εγώ για τα ήσυχα. Βαριέμαι μετά από λίγο, μου τη δίνει, τσαντίζομαι και θέλω να φύγω - Ως πότε όμως?..

Κάτι απορίες που έχω κι εγώ πρωί πρωί θα μου πείτε. Πάντως, το σίγουρο είναι πως όσο πλησιάζει η μέρα της αναχώρησης, τόσο μεγαλώνει ο φόβος, τόσο θά'θελα να "κάνω πίσω", να κάνω ένα undo και να μην πάω πουθενά..Να μείνω στο σπιτάκι μου, στο κρεβατάκι μου, με τη Φουλίτσα, το Φούλη και τη Μπουρμπουλίτα μου.Να μην αφήσω τη Βασούλα και την Ελενίτσα, που θα μου λείψουν τόοοσο πολύ!Αχ βρε κορίτσια, εκείνο το καφεδάκι την περασμένη Κυριακή...ΠΟΣΟ θα μου λείψετε..
Και η ΙΒΜ..Η' καλύτερα, οι άνθρωποι που είναι εκεί..οι φίλοι μου!Που κάθε πρωί μαζευόμασταν παρέα στην κουζινίτσα μας, και γελάγαμε με τις Μποκολοκουβέντες. Πόσο θα μου λείψει το γραφειάκι μου, με όλες του τις τρέλλες?!..Ο Λιάκουρας, με τις ξαφνικές του εκρήξεις νεύρων-χαχα, ΠΡΕΠΕΙ να το δείτε αυτό, όλα τα λεφτά! Ο Πετράκης, ο καλυτερότερος προϊστάμενος όοολων των εποχών, ο Σταμάτης με την αφασία του, ο Θωμάς με τον "Αποστόλη" του, ο Κώστας με τον "ΜΠΑΟΚ" του,η Φωτεινή με τις απέλπιδες προσπάθειές της να κάνει τον Πίκο άνθρωπο..Ο Γάλλος (γνωστός και ως Napoleon h' Sarkozi), o Corentin, με την επαγγελματικότητά του και το..γαλλικό του ταμπεραμέντο..Έχετε ακούσει γάλλο να λέει "γκαμώτο" ή "άη μαμήσου" με γαλλική προφορά!Αν όχι, χάνετεεε!
Πωωωω, θα μπορούσα να απαριθμήσω τουλάχιστον 50 άτομα που θα μου λείψουν ακόμα από τη δουλειά.Σας ευχαααααριστώ όλους βρε παιδιά, που μπήκατε στη ζωή μου (και ελπίζω να μείνετεεεε!) και την κάνατε πιο ευχάριστη, πιο ξεχωριστή..

[Ωχ...τελειώνει η μπαταρία στο Ασουσάκι μου (ΑSUS EEE λέμεεε και δη σε ΡΟΖ, το καινούργιο μου απόκτημα!), και δεν ξέρω τί θα προλάβω να γράψω..για να δούμε!]

Θα μου λείψετε βρε παιδιά! Το ξέρω ότι το παίζω πολύ κούλ και άνετη και "ανυπομονώ να φύγω", κατά βάθος όμως θά'θελα να παγώσω το χρόνο.Να μην αποχαιρετήσω κανέναν, να μη χάσω καμιά από τις όμορφες στιγμές της τωρινής μου καθημερινότητας. Άραγε, μπορώ να στείλω τη μισή Τζοπιτούλα στη Ζυρίχη, και να αφήσω την άλλη μισή εδώ?..

Ας μη βαρυγκομάω όμως, διότι θα μου πείτε ύστερα πως δεν ξέρω τί μου γίνεται. Ναι, θέλω να κάνω αυτό το ταξίδι, θέλω να μάθω καλύτερα τον εαυτό μου, να ζήσω με τον Πίκο, να δοκιμάσουμε το όνειρό μας..Κι αν κάτι απ'όλα αυτά δεν πάει καλά, ξέρετε πού θα γυρίσω..

Διότι, the bottom line is, ότι μετά από 26 χρόνια ζωής εξακολουθώ να λέω πως..
"Θα φεύγω, μέχρι να βρω το λόγο για να μείνω"..Κι όπου με βγάλει!

Καλωσήρθατε στο νέο κεφάλαιο της Τζοπιτο-ζωούλας..!

Αν η αγάπη.....

Αν η αγάπη έρθει στο κρεβάτι
δε θα κλείσω μάτι δε θα κοιμηθώ
θα την κρατήσω δε θα σταματήσω
δε θα κάνω πίσω θα παραδοθώ
Αν η αγάπη είναι μονοπάτι
έξω από το χάρτη δίχως γυρισμό
θα προχωρήσω δε θα κάνω πίσω
μέχρι ν΄αντικρίσω εκείνη που αγαπώ

Αν η αγάπη μ΄αρνηθεί
θα μεθύσω με κρασί
το κορίτσι μου αν βρω
θα μεθύσω με νερό

Αν η αγάπη είναι αυτό που λένε
τα δάκρυα που καίνε χείλη δροσερά
όσοι αγαπάνε κάτω δεν πατάνε
νιώθουν πως πετάνε ανοίγουνε φτερά

Αν η αγάπη μ΄αρνηθεί
θα μεθύσω με κρασί
το κορίτσι μου αν βρω
θα μεθύσω με νερό!!...

Από τον μοναδικό Μάνο Πυροβολάκη!
Ακούστε το στο γιου-τιούμπ και ταξιδέψτε μαζί του στη μοναδική μελωδία του, και την καταπληκτική κρητική λύρα!

Αχ βρε παππού, να ζούσες να δεις την εγγονή σου να ανακαλύπτει σιγά σιγά τις κρητικές της φλέβες...

Ο δρόμος, το ταξίδι, η ζωή...

Πάντα μου άρεσε να παρομοιάζω τη ζωή μου με ένα δρόμο, ένα ταξίδι, μια διαδρομή. Ένα δρόμο που δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει, μια διαδρομή άγνωστη, χωρίς χάρτες και προγράμματα, ένα ταξίδι σε συναισθήματα, εμπειρίες, ανθρώπους και εικόνες. Είμαι ταξιδιάρα ψυχή, τί να κάνουμε.. Και η ταξιδιάρα ψυχή μου, αυτή τη φορά θα κάνει το όνειρο πραγματικότητα. Για λίγο (ή ίσως και..λίγο περισσότερο!), θα ζήσει μια ζωή ταξίδι. Μια ζωή ταξίδι σε νέα χώρα, με νέες εμπειρίες, νέα πρόσωπα, νέες εικόνες. Μια ζωή μαζί του, μια ζωή κοντά του!..

Και καθώς πλησιάζει εκείνη η μεγάλη στιγμή της αναχώρησης, σαν να σφίγγει το στομάχι, σαν να τρομάζω. Διότι το αμάξι της ζωής μου ετοιμάζεται να ακολουθήσει μία άλλη διαδρομή, διαφορετική, μια διαδρομή που ξεφεύγει από τα δεδομένα! Ένα μείγμα φόβου, νοσταλγίας, ενθουσιασμού, χαράς, λησμονιάς - όλα αυτά σε ποσοστά που αλλάζουν όσο ο καιρός περνάει!
Μα πάνω απ'όλα, θέλω να απολαύσω τη διαδρομή. Να αρπάξω όσο το δυνατόν περισσότερες εικόνες, αναμνήσεις, στιγμές - να με μάθω και να σε μάθω καλύτερα, να ζήσουμε το δικό μας όνειρο..

Στις 20 του Μάρτη, το μπλογκάκι μου αναχωρεί για Ζυρίχη! Καλό μας ταξίδι!...

Υ.Γ - Μη νομίζετε πως θα σας (ξε)χάσω, έ?.. Έχω να σας λέω ιστορίες κι ιστορίες....
Υ.Γ(2) - Κι αν στο δρόμο σας δείτε κι εσείς κάνα στενό, που προς τα μέρη μας σας βγάζει - Το σπίτι για τους φίλους μας, πάντα ανοιχτό θα είναι!!!

Bryan 4ever ;)

Ο τίτλος (και οι στίχοι) του, μιλάνε μόνοι τους!
"Ι thought I'd seen everything, til' I saw you..
i thought i'd been everywhere - til i'd been with you"

Αφιερωμένο!!!!


Υ.Γ. Brand New Bryan Adams! Και στις 15 του Μάρτη, θά'ναι σε συναυλία στη Ζυρίχη!
Λές?????????????????

Η ζωή...

Σου έχει τύχει να ακούσεις κάτι, και να σε επηρεάσει σε απροσδόκητα μεγάλο βαθμό?
Πριν λίγο, ένας φίλος μας ο Α. μας είπε πως έχασε ένα δικό του πρόσωπο..Για κάποιους ίσως αδερφός, για κάποιος άλλους γιος, για άλλους ξάδερφος, φίλος ή απλά γνωστός.

Σε ηλικία 28 μόλις ετών, έφυγε από την γήινη παρέα μας, κι έβαλε πλώρη για τις γειτονιές των αγγέλων..Εκεί που οι αρρώστιες δεν προσβάλλουν νέα παιδιά, εκεί που δεν υπάρχει άλλος πόνος, εκεί που ένα παιδί 28 ετών μπορεί να κάνει όνειρα χωρίς ημερομηνία λήξης..

Δεν το ήξερα το παλικάρι, κι όμως αισθάνομαι τόσο περίεργα, σαν να έχασα κάποιον τόσο δικό μου. Είναι απίστευτο πόσο μας συγκλονίζει ο θάνατος. Πόσο μας ταρακουνάει, και κάνει όλα εκείνα που μας απασχολούν καθημερινά, να φαντάζουν τόσο μικροσκοπικά, σχεδόν ανύπαρκτα.
Μπροστά στην ιδέα - και μόνο- να χάσεις εκείνους που αγαπάς, όλα σου τα προβλήματα λύνονται δια μαγείας. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς πόσο τυχερός είσαι που μπορείς να ζεις και να κάνεις όνειρα, να αναπνέεις, να χαμογελάς..

...απλά κάποιες σκέψεις της στιγμής.Και η ζωή, πάντα συνεχίζεται..

Τα σημεία των καιρών...

Τις τελευταίες μέρες, άκουσα από διάφορες πηγές, σε παρέες, σε email, στο ραδιόφωνο, ανεκδοτάκια για (τί άλλο) τη μόδα της εποχής : Τους Εmo!
Παραθέτω μερικά από τα πιο πετυχημένα!!

Πώς λέγεται ένας Emo που έκοψε τη φράντζα του;
- Ήμουν!

Πώς λέγεται ένας Emo που πονάει ο κώλος του;
- Emoροΐδα!

Πώς λέγεται ένας Emo που είναι και από πατέρα Emo και από μητέρα Emo;
- Καθαρόemo!

Γιατί δε χωράνε 5 Emo σε ένα δωμάτιο?
- Γιατί ο ένας δεν θα έχει γωνιά για να κλάψει.

Τι φάρμακο πήρε ο emo μετά από 6 μιλκσέικ;
- ΕMOdium.

Πώς λέγεται ένας emo που κλειδώνει το αυτοκίνητο;
- EMObilizer

Πώς λέγεται το emo που οδηγεί ακριβό αμάξι;
- Λemo

Ποιο είναι το αγαπημένο λουλούδι των emo;
- Εmoλόχα

Πώς λέγεται ο δυσκοίλιος emo;
- Σφίξemo

Πώς λέγεται το emo με κλίση στα μαθηματικά;
- Τριώνemo

Σημεία των καιρών.. Στην εποχή μου σκαρφίζονταν ανέκδοτα για τις ξανθιές, και τώρα για τους emo.. Πάρτε κι ένα "συνδυαστικό" ανεκδοτάκι, για να δείξουμε πως ξέρουμε και να συνδυάζουμε τις γνώσεις μας..

Αν μια ξανθιά και ένα emo πηδήξουν από ένα κτίριο, ποιος πεθαίνει πρώτος;
Η ξανθιά, γιατί πνίγεται από τα δάκρυα του emo.

Πρέπει να παραδεχτούμε, ότι οι καιροί αλλάζουν! Το χιούμορ μας όμως, ευτυχώς, ποτέ δε θα μας εγκαταλείψει!!!!

Αποχαιρετώντας τα Χριστούγεννα....

Φίλοι μου καλοί, καλοί μου φίλοι!
Σας ευχήθηκα καλή χρονιά? Καλή Χρονιά, με υγεία, με δημιουργικότητα, με αγάπη, ευτυχία και γνήσιες στιγμές χαράς! :-)
Εύχομαι σε ένα χρόνο από τώρα που - να μας έχει ο Θεός καλά - θα τα ξαναλέμε από τούτο εδώ το μπλογκάκι να έχετε φτάσει πιο κοντά στα όνειρά σας, να έχετε κυνηγήσει αυτά που θέλετε, και να έχουν επιτευχθεί οι στόχοι σας!!Και φυσικά, να έχουμε να διηγούμαστε πάλι πανέμορφες ιστορίες από αξέχαστες στιγμές της χρονιάς που θα έχει περάσει!!

Για πείτε μου, πώς τα περάσατε τις γιορτές? Εγώ πολύ όμορφα! Όχι, δεν πήγα πάλι σε κάποιο μέρος του εξωτερικού, ούτε ξενιτεύτηκα, ούτε έκανα τίποτα x-treme! Απλά πέρασα ωραία! Με τους φίλους μου, την οικογένειά μου, και.. τον Πίκο μου! Αλλάξαμε και τη χρονιά μαζί, what could be better than that?

Εμείς φέτος κάναμε μπόλικα τραπέζια (με συγγενείς και φίλους), μαζευτήκαμε και με τα παιδιά για βραδιά παιχνιδιών (karaoke και wii!!!), τριγυρίσαμε στα καταστήματα (και γυρίσαμε με ωραίες σακουλίτσες στα χέρια), κάναμε και τις..μπουλωνοδηλώσεις μας (!!), ονειρευτήκαμε, αναπολήσαμε, μελαγχολήσαμε και την ώρα που άλλαξε η χρονιά πεταχτήκαμε έξω για να δούμε τα πυροτεχνήματα και μέσα στη βροχή αρχίσαμε να τραγουδάμε με όοολη μας τη δύναμη "Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιάαααααα". Έτσι, για να μπει με ακόμη περισσότερο κέφι και διάθεση η νέα χρονιά!!!

Να αποχαιρετήσουμε λοιπόν τα Χριστούγεννα του 2007 με ένα τραγουδάκι διαφορετικό. Ένα τραγουδάκι από εκείνα που δεν ακούσαμε ξανά και ξανά από το ραδιόφωνο φέτος τις γιορτές, ένα τραγουδάκι που τόσο απλά και μελωδικά (καθότι Bryan Adams από πίσω!) περιγράφει ότι "there's something about Christmas time, that makes you wish it was Christmas every day"..
Συμφωνώ, επαυξάνω και σας το αφιερώνω!

Bryan Adams - Christmas Time

Καλή χρονιά σε όλους, με αγάπη!!

Υ.Γ. Άντε, να ρίξει λίγο χιονάκι ακόμη να πάρουμε τα βουνάαααα!!!

Ένα τραγούδι απ'τα παλιά (πάρτ τού)

..ή αλλιώς, αναλαμπή ενός ακόμη τραγουδιού που κάποτε σημάδεψε τη ζωή μου!



Ένα τραγούδι που για αρκετόοοο καιρό έπαιζε δυνατά στα ηχεία του αυτοκινήτου μου, στο δρόμο από και προς τη δουλειά, τις βόλτες, τις εκδρομές..
Ακούστε το δυνατά, αξίζει! Έχει ταξιδιάρικη μελωδία, καταπληκτικά drums, και ορισμένους στίχους που...γράφουν!..

Mission UK - Butterfly on a Wheel
---------------------------------------------
"Silver and gold and it's growing cold
Autumn leaves lay as thick as thieves
Shivers down your spine chill you to the bone
'Cos the mandolin wind is the melody that turns
Your heart to stone

The heat of your breath carving shadows on the mist
Every angel has the wish that she's never been kissed

A broken dream haunting in your sleep
And hiding in your smile a secret you must keep
Love cuts you deep

Love breaks the wings of a butterfly on a wheel
Love breaks the wings of a butterfly on a wheel

There's no scarlet in you, lay your veil down for me
As sure as God made wine, you can't wrap your arms
Around a memory
Take warmth from me, cold Autumn winds cut sharp as
a
knife
And in the dark for me, you're the candle flame that
Flickers to life

Love breaks the wings of a butterlfy on a wheel
Love will break the wings of a butterfly on a wheel

Wise men say all is fair in love and war
There's no right or wrong in the design of love
And I could only watch as the wind crushed your wings
Broken and torn crushed like the flower under the snow
And like the flower in spring
Love will rise again to heal your wings

Love heals the wings of a butterfly on a wheel
Love will heal the wings of a butterfly on a wheel "

Η ιστορία πίσω από το συγκεκριμένο τραγούδι έχει να κάνει με εκείνες τις ιστορίες που ξεκινούν από ένα ζευγάρι όμορφα μάτια, που βασίζονται πάνω σε κλεφτές ματιές και προσπάθειες ερμηνείας (και πολλές φορές παρερμηνείας) των λεγόμενων μεταξύ των interested parties!
Με απλά λόγια, πώς να σας αρέσει κάποιος, να μην ξέρετε αν του αρέσετε, να πιστεύετε πως του αρέσετε σύμφωνα με τη συμπεριφορά του, και να ζείτε μέσα στο δικό σας όνειρο. Να απογοητεύεσαι, να χαίρεσαι, να ελπίζεις, να ξανα απογοητεύεσαι, να το φιλοσοφείς, να αδιαφορείς, να ξανα ασχολείσαι, και πάμε πάλι από την αρχή.
Έτυχε να ακούσω το συγκεκριμένο τραγουδάκι σήμερα, μετά από πολύ καιρό. Είναι αστείο, θυμάμαι τον εαυτό μου να βγάζει βιντεάκια με το συγκεκριμένο τραγούδι, να το βάζει να παίζει σε κινητά, pc, αυτοκίνητα, και να ταξιδεύει μαζί του. Αχ, τί σου είναι αυτά τα ψαράκια, αιωνίως ρομαντικά, χαζοχαρούμενα, στον κόσμο τους! :-)
Τελικά, αναρωτιέμαι, αξίζει κανείς να πλάθει τον κόσμο του όπως εκείνος τον φαντάζεται, να ονειρεύεται ότι μια μέρα θα σμίξει με τον αγαπημένο του, και να ζει σε ένα όνειρο?
Ή είναι καλύτερα να ζεις την πραγματικότητα όπως πραγματικά είναι, να αφήνεις τον εαυτό σου ελεύθερο να γνωρίσει νέους ανθρώπους, νέα συναισθήματα, και να αφήσεις τον εν λόγω "πλατωνικό" αγαπημένο να κάτσει εκείνος να σκάσει για εσένα?

Εσύ αποφασίζεις ! Όποιο δρόμο κι αν ακολουθήσεις, πάντα ένα τραγούδι θα βρίσκεται κάπου εκεί, να σου θυμίζει..!

P.S. For the record, εγώ τελικά χαίρομαι που ακολούθησα τούτον το δρόμο...Διότι κοντά του βρήκα αυτό που περιγράφει και το τραγούδι μας πως.. "Love will rise again to heal your wings! "...

Τα...προεόρτια!

Σάββατο σήμερα, 22 του μήνα! Ξυπνώ το πρωί, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ήηηηρεμα, χωρίς να έχω απολύτως τίποτα προγραμματισμένο για τη μέρα! Τι πολυτέλεια κι αυτή,να μπορείς να ξυπνήσεις μία στο τόσο, και να μην έχεις απολύτως καμία υποχρέωση, καμία δουλειά, και να μπορείς να αράξεις :-)
Η μέρα ηλιόλουστη, ο καιρός πανέμορφος. Στρώθηκα λοιπόν κι εγώ να φτιάξω τη δεύτερη παρτίδα μελομακάρονα! Τα πρώτα τα έφτιαξα τη Δευτέρα που μας πέρασε, κάποιοι από εσας τα δοκιμάσατε στη δουλειά :-) Φυσικά εξαφανίστηκαν αρκετά γρήγορα, κι έτσι σήμερα στρώθηκα για τη νέα φουρνιά. Ελπίζω και τα σημερινά να είναι εξίσου καλά!

Ήρθαν οι γιορτές λοιπόν, κι εγώ αρνούμαι πεισματικά να κατέβω στην Αθήνα!Άπαπα..Χαμός και κόσμος παντού, σε σπρώχνουν, σε πατάνε, κορνάρουν σαν τρελλοί, βιάζονται να προλάβουν το χρόνο, να πάρουν δώρα σε όλους, να βρουν τί θα φορέσουν στο ρεβεγιόν. Αναρωτιέμαι, μπορεί κανείς να καταλάβει γιορτές με τέτοιες συνθήκες? Ποιός σταματά έστω για λίγο τη μανία του καταναλωτισμού που μας κυνηγάει, για να απολαύσει τη μαγεία των ημερών?

Ακούω κόσμο να συζητάει για τα Χριστούγεννα, για τον κόσμο στους δρόμους, για την ακρίβεια, για τα δώρα..Κανείς όμως δεν στέκεται στην ουσία αυτών των ημερών. Μόνο τα μικρά παιδιά, εκείνα που περιμένουν με ανυπομονησία τον Άη Βασίλη, εκείνα που στέλνουν γραμματάκια με τα πράγματα που θα ήθελαν..Εκείνα που τραγουδούν τα κάλαντα, που κάθονται κάτω από το έλατο και το θαυμάζουν, εκείνα που κοιτούν ψηλά στον ουρανό το βράδυ, για να δουν το Άστρο των Χριστουγέννων να λάμπει, ή τον Άη Βασίλη να περάσει μαζί με τα ταρανδάκια του, ψηλά στον ουρανό..

Αχ, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος, αν μπορούσαμε κι όλοι εμείς να βγάλουμε έξω την κρυμμένη παιδικότητά μας, αν για λίγο βάζαμε τα άγχη, τη λογική και το συμφέρον στην άκρη, και ζούσαμε σαν παιδιά..

"Αγαπητέ μου Αγιε Βασίλη,
Φέτος στις γιορτές θα ήθελα να σου ζητήσω να με κάνεις και πάλι για λίγο παιδί. Να μου θυμίσεις πώς ένιωθα όταν ήμουν 6 ετών, πώς ένιωθα στις γιορτές, τί ήταν αυτό που ποθούσα περισσότερο.. Να μου θυμίσεις πώς φανταζόμουν τον εαυτό μου και τον κόσμο στα 26 μου, τί περίμενα από το μέλλον, τί όνειρα είχα..
Και τέλος, Άγιε Βασίλη μου, φέτος στις γιορτές θα ήθελα να σου ζητήσω να γεμίσεις με αγάπη τις καρδιές όλων των παιδιών του κόσμου. Να μην υπάρχουν παιδιά με βουρκωμένα μάτια, παιδιά χωρίς όνειρα.. Παιδιά χωρίς όνειρα είναι κόσμος δίχως αύριο Άγιε Βασίλη μου, γι'αυτό στείλε ένα χαμόγελο σε όοολα τα παιδάκια, κάτι για να κρατήσει την ελπίδα τους ζωντανή, κάτι για να ονειρεύονται..
Σ'ευχαριστώ πολύ καλέ μου Άγιε Βασίλη, και σου εύχομαι Καλά Χριστούγεννα, να είσαι πάντα καλά, και να πραγματοποιείς τις ευχές όλων των παιδιών του κόσμου!"

Καλά Χριστούγεννα σε όλους, καλές γιορτές, και φέτος ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο παραπάνω σε εκείνα που πραγματικά αξίζουν της προσοχής μας..!

Τα πιο ευχάριστα νέα της χρονιάς...

Χτες είχε γενέθλια η πιο παιδική μου φίλη, η Ζ! Έκλεισε τα 26 (να ζήσεις μικρή μου και χρόνια πολλά, τυράκια να τρως απ'τη φάκα πολλά - καταλαβαίνει εκείνη το υπονοούμενο ;)), και την πήρα τηλέφωνο να της ευχηθώ. Η στιχομυθία ξεκίνησε με το εμπνευσμένο τραγουδάκι που προαναφέρθηκε, συνεχίστηκε με ευχές τύπου "να ζήσεις, ότι επιθυμείς, πάντα με υγεία", και έκλεισε με την όλο υπονοούμενο ευχή "άντε,και του χρόνου διπλήηηη".
...Για να πάρω την πιο χαρούμενη και απροσδόκητη απάντηση που φανταζόμουν ποτέ..
"Όχι του χρόνου, το καλοκαίρι!"..

Η Ζ. είναι μαζί με τον Δ. εδώ και πολλάαααα χρόνια! Έχουν περάσει ένα σωρό πράγματα μαζί, εμπειρίες, στεναχώριες, χαρές, μεγάλες χαρές..Και τώρα, έφτασε η μεγάλη στιγμή για να δέσουν τις ζωές τους και με τα ιερά δεσμά του γάμου.

Από χτες που το έμαθα, πλέω σε πελάγη ευτυχίας! Θέλω να το φωνάξω σε όλο τον κόσμο, λες κι είμαι εγώ στη θέση της. Το αξίζει 1000%, και είμαι σίγουρη πως θα είναι τόσο αγαπημένοι κι ευτυχισμένοι μαζι με τον Δ! Μπράβο φιλενάδα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Όπως είπε και η κολλητάρα, εμείς στις μπουμπουνιέρες, ε??

Πω πω, πώς πέρασαν όμως τα χρόνια, και πώς έφτασε το ποντικάκι μας, η θείτσα μας, να βρίσκεται δυό βήματα πριν τα σκαλιά της εκκλησίας? Αχ, πόσο χαίρομαι!!

Να ζήσετε φιλενάδα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Υ.Γ. Πω πω, ακόμα ανατριχιάζω από τη χαρά μου! Φαντάζομαι εσύ πώς θα αισθάνεσαι!!!

Love at first sight...

...Βγαίνεις από το μετρό του Τροκαντερό, και περπατάς στην πλατεία. Η ώρα είναι περίπου 9, ο καιρός βροχερός, και γύρω σου ο ουρανός είναι γεμάτος με σύννεφα. Όταν ξαφνικά, μία πορτοκαλί λάμψη ξεπροβάλλει πίσω από τα ψηλά κτίρια. Προχωράς σιγά σιγά προς το μέρος της, και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, εμφανίζεται μπροστά σου...

Να γιατί το Παρίσι είναι η πόλη του φωτός και του έρωτα...!

Αναχώρηση πτήσης 1234 για Παρίσι!...

And so it is...
Μεγάλη μέρα σήμερα! Για τους εξής λόγους:
>Σήμερα κάνω το πρώτο μου ποστάκι από το καινούργιο μου πισάκιιιιιιιι!Ναι, πήρα νέο λαπτοπάκι, και είμαι πολύ πολύ ευτυχισμένη σας λέω. Έχω αράξει στο κρεβατάκι μου, με το λαπτοπάκι στο λαπτοποκαθισματάκι του, και λαπτοποσυνθέτω (Σας έχασα κάπου, έ?)..Γιούπι, καλορίζικό μου! :)

>Σε μιάμιση μερούλα, φεύγουμε για ταξιδάκι! Ναι ναι, το γνωστό για Παρίσι και Βερολίνο! Πώς πάει το τραγούδι.. "Λονδίνο, Άμστερνταμ, ή Βερολίνο...Να κάνεις βόλτες με το μάτζικ μπας!"
Εμεις θα κάνουμε τις βόλτες μας με την Εasy Jet και τα κατά τόπους μετρό! Και θέλω λοιπόν στο σημείο αυτό να σχολιάσω -Τί είναι η ζωή, τί είναι ο άνθρωπος..
Πέρασαν κιόλας 5 ολόκληροι (σχεδόν 6!) μήνες από την ημέρα που κλείσαμε τα tickets για αυτό το ταξιδάκι!Απίστευτο, κι όμως αληθινό!!! Πότε πέρασαν κιόλας, κι εμένα μου φαίνεται σαν χτες?!

Τέεεελος πάντων! Φεύγουμε σε λίγο, και ετοιμάζουμε όλοι πυρετωδώς βαλιτσούλες! Πρώτη φορά θα κινήσουμε μαζί κοτζάμ παρέα 12 ατόμων! Τί να πω, ελπίζω και εύχομαι ολόψυχα να περάσουμε όσο γίνεται καλύτερα, να γεμίσουμε το μυαλό μας με όμορφες εικόνες και αξέχαστες στιγμές, και φυσικά να δώσουμε την υπόσχεση να ξαναγυρίσουμε!
Θα φροντίσουμε να σας ενημερώσουμε με κάποιο ποστάκι από τα ξένα - άλλωστε η μπλογκόσφαιρα είναι η virtual παρέα μας, όπου κι αν είμαστε!
Φιλιά σε όλους, ερωτευμένους και ευτυχισμένους ανά τον κόσμο! :)

Ετοιμάζοντας βαλίτσες...

Πού θα πάω πάλι,έ?!Σε 10 μερούλες περίπου ετοιμαζόμαστε για ταξιδάκι με την τρελοπαρέα μας. Παρίσι Βερολίνο (για κάποιους ίσως και Λονδίνο), και οι ουρανοί είναι δικοί μας.
Το ποστάκι όμως αυτό δε θα αναφερθεί στο ταξιδάκι αναψυχής, αλλά σε ένα άλλο ταξιδάκι, πιο μεγάλο..
Μετά από το 4ήμερο στη Ζυρίχη, και μετά από 3 περίπου μήνες συζητήσεων τύπου "Να φύγουμε στο εξωτερικό, πού να πάμε?", το πήραμε απόφαση - θα φύγουμε! Τί κι αν η Google δεν μας έκατσε τελικά? Θα μπει αυτό εμπόδιο στο όνειρό μας?Όχι..
Έτσι λοιπόν, ψάχνουμε εντατικά δουλειά στη Ζυρίχη.
Γιατί στη Ζυρίχη? Διότι είναι μία πόλη που δεν έχει μετρό. Μία πόλη που το τραμ σε πάει παντού. Οι ρυθμοί της ήρεμοι, ευγενικοί, ποιοτικοί. Οι άνθρωποι φαίνονταν πιο χαλαροί, είχαν χρόνο για να κάνουν πράγματα που τους αρέσουν, δεν έμεναν με τις ώρες κολλημένοι στην κίνηση της Κηφισίας και της Αθηνών-Λαμίας. Έφταναν παντού στην ώρα τους, χωρίς νεύρα..Διότι βρίσκεται σε ένα σημείο απ'όπου μπορείς να ταξιδέψεις σε όλη την κεντρική Ευρώπη, να δεις απίθανα μέρη, να πας στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, τις Δαλματικές ακτές, την Αυστρία..Μπορείς να γυρνάς το κλειδί στη μηχανή του τουτού σου (αλήθεια, ποιό από τα Πικοαμαξάκια θα πάρουμε μαζί μας?!?) και να οργώνεις την Ευρώπη..

Γιατί να φύγουμε? Για να βρούμε κάτι καλύτερο. Γιατί μπορούμε. Γιατί αν δε φύγουμε τώρα, δε θα φύγουμε ποτέ. Για να μαζέψουμε κάποια χρήματα, που θα βοηθήσουν να χτίσουμε αύριο το μέλλον μας. Για να γλιτώσουμε από τη...Μιζέρια;) Γιατί είμαστε σε μία ηλικία που μπορούμε να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας, και μπορούμε να το κάνουμε μαζί. Θα μας λείψουν πολύ όσα θα αφήσουμε πίσω, οι φίλοι μας, οι δικοί μας, ο ήλιος μας. Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν κινδυνεύουμε να μας χαρακτηρίσει το τραγούδι "Τα είχα όλα, μια φορά, μα ήθελα παραπάνω..." Εδώ τα έχουμε όλα, φίλους, δουλειά, κέφι, things to do..Αν φύγουμε, αλλάζουν όλα.Θα χάσουμε τις βραδιές στο Καφενείο, τα καφεδάκια στην Κηφισιά, τις βόλτες στο κέντρο και στην Πλάκα, το τέννις και το μπάσκετ (or the other way round, διότι το μπασκετάκι ήταν πρώτο!), τις τσάρκες στη θάλασσα, την Ελενίτσα, τη Βασούλα, τον Κούκη, το Φωτάκο, το Λιάκο, τις Κατερινούλες (κι ας είναι ήδη η μία μακριά - αν μη τι άλλο, βρισκόμαστε στις διακοπές, για τσαγάκι και κουλουράκια, έτσι φιλενάδα??), τη Ζωήτσα, τον Βανζέλ και τόσους άλλους. Θα αφήσω πίσω τη μπουρμπουλίτσα μου, το Φούλη και τη Φούλα, το σπιτάκι μου..Αξίζει?

Ε λοιπόν, εγώ λέω ότι αξίζει!Διότι θα κυνηγήσουμε ένα διαφορετικό όνειρο, ένα όνειρο που θέλουμε να ζήσουμε μαζί. Κι αν δε μας βγάλει εκεί που θέλουμε, θα πάρουμε το δρόμο της επιστροφής, του γυρισμού, της πατρίδας! Έτσι κι αλλιώς θα το κάνουμε αυτό, sooner or later.
Δε θα μας ξεχάσετε, ε? Και να έρχεστε στα ξένα να μας βλέπετε, να τρώμε λ0υκανικάκια και να πηγαίνουμε για σκι και σοκολάτες ;-)
Μια βαλίτσα μακριά θα είμαστε μόνο...!

Το Ταξίδι...

Ένα ταξίδι διαφορετικό από τα άλλα. Ένα ταξίδι γεμάτο εικόνες, έντονα συναισθήματα, όνειρα, συζητήσεις και αγωνίες. Ένα ταξίδι όχι μόνο στη Ζυρίχη, αλλά και στα όνειρά μας, στα θέλω μας, τις δυνατότητές μας και τις προοπτικές μιας ζωής στο εξωτερικό...

Όλα ξεκίνησαν ένα καλοκαιρινό πρωινό στη δουλειά, τότε που λέγαμε "να βρούμε καμιά δουλειά στο εξωτερικό?!" και βλέπαμε τί δυνατότητες είχαμε. Όταν έπεσα πάνω σε μία θέση, που σου πήγαινει γάντι "Software Engineer στη Google"..Αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος, δε θα είχα μπει καν στον κόπο να διαβάσω τί ζητούσαν, γνωρίζοντας ότι η Google δεν είναι "just another software company". Όμως επειδή ξέρω πού μπορείς να φτάσεις, σκέφτομαι "αυτό είναι". Σε φώναξα για να δεις τη θέση από το pc μου, και μου είπες χαρούμενος "Στείλε μου το Link, να το κοιτάξω!".
Λίγη ώρα αργότερα, το βιογραφικό σου ταξίδευε μέσα από τα χιλιάδες καλώδια του κόσμου για να καταλήξει στην άαααλλη άκρη του κόσμου, στην California.

Μέσα σε λίγες μέρες, έλαβες το πρώτο email "We would like to contact you about some further information" σου έλεγαν εν ολίγοις. Η πρώτη συνέντευξη, αναγνωριστική. Για να δουν πού θα ταίριαζες καλύτερα. "Έχουμε θέσεις στις οποίες θα ταιριάζατε στη Ζυρίχη και στο Δουβλίνο" σου είπαν. Ζυρίχη..Δουβλίνο..Μωρέ λες?

Συνέντευξη 1η, τηλεφωνική, μία Πέμπτη γύρω στις 20.30 - 21.00! Με τον Αρμιν σου να παίζει στο background, άρχισες να "ζωγραφίζεις" με τις απαντήσεις σου! Αποτέλεσμα? "Congratulations, you have passed to the second phone interview"..Σαν τα levels ενός πολύ ενδιαφέρον pc-game, διασκέδαζες το ταξίδι, το παιχνίδι, τη διαδρομή..
2ο phone Interview - Πάλι Πέμπτη, την ώρα του Armin! Με πήρες τηλέφωνο, όπως κάθε φορά, αμέσως μετά το τηλεφώνημά σου με τη Google. Και ήσουν τόοοσο ενθουσιασμένος!
Και ήξερα,πως θα πήγαινες all the way to the end!

Το 3o phone Interview ήρθε λίγες βδομάδες αργότερα, με πολύ καλά αποτελέσματα για μία ακόμη φορά. Εγώ, είχα ήδη αρχίσει να χαζεύω πράγματα για τη Ζυρίχη. Δουλειές στον τομέα μου, κόστος σπιτιών, τη ζωή, το κόστος, τα τοπία..Σου τα έστελνα κατά καιρούς, και μου έλεγες 'Σιγά μη με πάρουν Πίκα..'
Κι όμως..

Ήμουν έξω για καφέ μία Τετάρτη, όταν με πήρες τηλέφωνο "ΠΑΩ ΖΥΡΙΧΗ" μου λες.Ακόμα θυμάμαι τον ενθουσιασμό στη φωνή σου, την ευτυχία! Τα είχες καταφέρει!
Με το μυαλό σου και μόνο, κέρδισες ένα ταξίδι πληρωμένο για Ζυρίχη! Ένα ταξίδι στα κεντρικά της κορυφαίας εταιρείας στον τομέα μας. Ένα ταξίδι, που οι περισσότεροι βλέπουν μέσα από τα chain emails που περιγράφουν τα γραφεία της googloεταιρείας!

Και κάπως έτσι, μπήκαμε στο αεροπλάνο την 7η του Νοέμβρη, για να φτάσουμε σε μία από τις πιο όμορφες πόλεις της Ευρώπης, σε μία από τις μεγαλύτερες στιγμές μας..
Τόσο καιρό σε παρακολουθούσα να περνάς από όλα τα στάδια - Άγχος, εκνευρισμός, απογοήτευση, χαρά, ευτυχία, ξανά άγχος, διάβασμα, ξανά άγχος.. Και σου έλεγα συνεχώς "Χαλάρωσε και απόλαυσέ το, είναι μία εμπειρία που δε θα ξεχάσεις ποτέ"..Αλλά ο κουζουλός Πικοεγκεφαλός σου δε σταματούσε να σκέφτεται σκριπτάκια, αλγορίθμους και προβλήματα!

Όταν σε άφησα έξω από τα κεντρικά της εταιρείας στις 8 του Νοέμβρη, ένιωθα σα να έδινα εγώ εξετάσεις. Προσπαθούσα να στο παίξω cool για να σε χαλαρώσω λίγο, αλλά ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει τόσο δυνατά. Ο Πίκος μου ήταν στη Google. Κοίτα πού είχε φτάσει...

Φαντάζομαι πως δε μας χωρίζουν πλέον πολλά λεπτά από την απάντηση της Google. Για μένα όμως, είσαι ήδη μέσα! Διότι πέρασες αυτό το ταξίδι, και έμαθες τόοοσα ωραία πράγματα. Είδες τις ικανότητές σου, είδες τί αξίζεις, κι ελπίζω να μη σταματήσεις ποτέ να κυνηγάς το καλύτερο! Εγώ, τουλάχιστον, δε θα σ'αφήσω να σταματήσεις ;)

For the record, έκανα κι εγώ μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με μια ελβετική εταιρεία, και περάσαμε στο επόμενο στάδιο! Ωραία ήταν, οι άνθρωποι σκέφτονται εντελώς διαφορετικά εκεί!Θα είναι μία πολύ ωραία ευκαιρία να εργαστεί κανείς στη Ζυρίχη για ένα διάστημα!

And the journey has just begun...!

Mia nuxta ston paradeiso!!!!!!

Aaaaaaaax. Vriskoai xaplwmeni se ena teraaastio krevati, me ena polu malako strwma, kai mprosta mou exw mia gigantiaia LCD othoni pou ektos apo tileorasi telei xrei kai intnet browser (Opera - gia tin istoria).
Exw mprosta mou ena miktro pliktrologiaki sto megethos fantasteite twn 2 palamwn mou, kai kanw auto to postaki afenos men gia na sas valw sto yperoxo klima, kai afeteou gia na exaskithw sto diafoteriko germaniko pliktrologio pou toso mou eixe leipsei, xixixi!
H megali mera eftase. Se 2 writses peripou tha afisw ton Piko mou sti Google, kai tha kinisw gia volta stin panemorfi poli. Mhn anisixeite, tha vgalw apeires fwtografioules, min xehniomaste!!!
Pros to paron, itan ena update tou dwmatiou mas, to opoio moiazei arketa me auto tis akolouthis fwtografias :


Gia na parete mia geusi twn paroxwn tou dwmatiou, exei xehwristo dwmatio gia ntous, xehwristo gia toualeta, exei kati teeeeleia ypermalaka paplwmata kai 3 maxilaria ston kathena. Pantoflitses gia tous guests, kafedes, glzkaki kai yperoha fwta. Meta apo mia nyxta theikou ypnou, pa na etoimastw gia mia exormisi ston prwino Mpoufe!!Nai nai, to giapwnezaki tha ferei kai apo kei fwtografies!!!
Ena megalo EUXARISTW ston Piko mou gia auti tin empeiria, kai KALH tou epityxia!
FILAKIA POLLA se olous sasssssssssss!!!!!

P.S B. elpizw na ekleises to toutouki sou, kai o akatanomastos epitelous tin taxidiariki ekkremotita pou eixe.
P.S (2) Orthografika lathi ofeilontai sto mikro megethos tou yperpliktrologiou, excuse meeeee!

Ένα τραγούδι απ'τα πολύ παλιά!

..Είναι βράδυ Σαββάτου, 27 Δεκέμβρη του 1997. Παραμονές Χριστουγέννων δηλαδή, και όλη η τάξη της Α1 (πρώτη λυκείου) βρίσκεται στο πάρτυ της Κολλητάρας. Κλασικά, και χωρίς ιδιαίτερη αφορμή, η Κολλητάρα κάνει συχνά πυκνά πάρτυ και τώρα που είναι και Χριστούγεννα και το σχολείο κλείνει για γιορτές, ένα good-bye-year gathering επιβάλλεται. Ετοιμάζεται η λίστα με τους καλεσμένους, οι προσκλήσεις, οι home-made πιτσούλες και τα ποτά. Τα παιδιά πηγαίνουν για τα δώρα (βιβλία, αρκουδάκια, κεράκια, CD) - όσοι βαριούνται στέλνουν τις μαμάδες τους - και η ώρα κυλάει για να φτάσει η ώρα της ετοιμασίας για τη μεγάλη βραδιά. Τα τηλέφωνα δίνουν και παίρνουν..
-"Τί να φορέσω ρε φιλενάδα?"
-"Α, εγώ θα βάλω μία καινούργια φούστα που πήρα!"
-"Λες να βάλω κι εγώ φούστα? Καλά καλά, σε κλείνω να ετοιμαστώ"..

Και κατά τη διάρκεια της ετοιμασίας, μία ανυπομονησία, μία αγωνία στην καρδιά.. Λές να είναι κι εκείνος εκεί? Άραγε θα έρθει?

Η ώρα έχει πάει κιόλας 9, και τρέχω για το πάρτυ.Έφτασα από τους πρώτους, για να βοηθήσω και την Κ. στις πρώτες ετοιμασίες. Ο κόσμος σιγά σιγά αρχίζει να έρχεται. Αυτοκίνητα σταματάνε έξω από το σπίτι, οι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους και τους λένε φράσεις του τύπου "πάρε με τηλέφωνο να έρθω να σε πάρω όταν τελειώσει το πάρτυ, μην αργήσεις πολύυυυυ!".."Καλά καλά ,θα έρθει να μας πάρει η μαμά του τάδε" απαντούν τα παιδιά και τρέχουν για τον πάρτυ.

Από τα ηχεία ακούγονται χορευτικές μουσικές της εποχής. Οι πιο τολμηροί χορεύουν, οι υπόλοιποι κάθονται στους καναπέδες και μιλάνε. Ωπ, να, ήρθαν και τα κορίτσια (Μαριάνθη & Ζωή). Να κι ο Κούκης! Ωωωω, κι η Αμαλία! Καθένας αφήνει το δωράκι του και κατευθύνεται προς την παρέα. Εκείνος δε θα έρθει άραγε?Περνά η ώρα.

Σειρά έχει το..φαγοπότι!Πατατάκια, πιτσούλες, τυροπιτάκια και..πορτοκαλάδες, αναψυκτικά, άντε και καμιά μπύρα!Χτυπάει και πάλι το κουδούνι. "Άσε Κ., θ'ανοίξω εγώ" λέω και πάω για την πόρτα. Ανοίγω, και τον βλέπω μπροστά μου!Η καρδιά μου πάει να σπάσει. Μετά δυσκολίας ψελλίζω ένα "καλησπέρα", καθώς το φωτεινό του χαμόγελο αστράφτει μπροστά μου."Γεια σου Τ." μου λέει.Είναι ιδέα μου, ή κοκκίνισε λίγο? Εγώ πάντως, είμαι σίγουρη πως έχω γίνει πατζάρι..

Η ώρα κυλάει για μία ακόμη φορά, και κατά τις 11 και κάτι τα φώτα χαμηλώνουν. Είναι η ώρα των blues. Προσωπικά, η αγαπημένη μου στιγμή! Οι πρώτες νότες του Total Eclipse of the Heart (της extended version, όχι αστεία) βρίσκουν και πάλι τους πιο τολμηρούς να χορεύουν στο dance-floor, κι εμάς τους υπόλοιπους να σχολιάζουν "επικείμενα ειδύλλια"! Εκείνος είναι με τους φίλους του και μιλάνε, δεν προβλέπεται να χορεύει σήμερα :( Ακολουθούν κομμάτια τύπου Wind of Change, Mariah Carey, Bryan Adams, Metallica. Χορεύουμε με τα παιδιά σε διαφορετικούς συνδυασμούς, ενώ η καρδιά μου ακόοομη περιμένει..
Κάθομαι στον καναπέ και μιλάω με τα παιδιά, όταν ακούω τις πρώτες νότες από το τραγούδι..Το τραγούδι εκείνο που είχαμε χορέψει στο προηγούμενο πάρτυ, το τραγούδι που είχα ακούσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες φορές έκτοτε, το τραγούδι μας..



Αυτός ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας στην εισαγωγή του τραγουδιού ταξιδεύει σε κάθε γωνιά του μυαλού μου, με ταξιδεύει σε ένα δικό μου όνειρο. Αχ...Άραγε να θυμάται ότι πρωτο-χορέψαμε αυτό το τραγούδι?Ότι είναι το τραγούδι μας?
Μία φωνή έρχεται να διακόψει τις σκέψεις μου. "Έλα, Χορεύουμε" ακούω, και γυρνάω για να δω...Εκείνος!Μπροστά μου, μου απλώνει το χέρι και μου χαμογελά!Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρίσκομαι στην αγκαλιά του, μυρίζω το άρωμά του, ακούω τη φωνή του να σιγοτραγουδά τους στίχους..
Don't you Cry tonight, I still love you baby!

Υ.Γ. Έκτοτε, το τραγούδι αυτό σημάδεψε όοοολα μου τα τετράδια, όοοολα μου τα βιβλία, και τις εφηβικές μου αναμνήσεις!Εκείνος δεν ξέρω τί απέγινε, εύχομαι όπου κι αν είναι, να είναι καλά!..

Τα τραγούδια της ζωής μου...

Σε κάθε στιγμή της ζωής μου, σε κάθε έντονο συναίσθημα, υπήρχε πάντα ένα τραγούδι που με συνόδευε. Άλλοτε μελαγχολικό, άλλοτε ελπιδοφόρο.
Ένα τραγούδι που για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έπαιζε στο "repeat" του mp3 player μου, του winamp, του κινητού, του walkman, του κασετοφώνου..Ένα τραγούδι που, όπως στις ταινίες, ζωγράφιζε τη στιγμή, έκανε το συναίσθημα πιο δυνατό, πιο διαχρονικό.
Από τότε, στο γυμνάσιο, που πρωτοήμουν ερωτευμένη με τον "ακατανόμαστο", άρχισε να με κυνηγάει σε κάθε φάση της ζωής μου και ένα άλλο τραγούδι.

Δεν είναι υπέροχο όταν είσαι στο αυτοκίνητο, και ξαφνικά ακούς τις πρώτες νότες από ένα από "τα τραγούδια σου", και σαν ταινία γυρνάνε οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα, το ίδιο δυνατά, στο μυαλό σου? Η' όταν ξεφυλλίζεις παλιά τετράδια και βιβλία, και βλέπεις στίχους τους γραμμένους σε σελίδες, και νιώθεις σαν να μην πέρασε μια μέρα!

Ρομαντική, θα με πείτε! Ναι, είμαι! Πιο πολύ όμως είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να κρατάει τις αναμνήσεις του ζωντανές. Είναι εκείνες που καθόρισαν την πορεία μου, εκείνες που με άλλαξαν, που μου έμαθαν να αγαπάω, να πονάω, να προσπαθώ, να αποτυγχάνω, να απογοητεύομαι, να ερωτεύομαι, να πιάνω πάτο και να σηκώνομαι και πάλι..

Θα προσπαθήσω να μαζέψω σιγά σιγά τα..τραγούδια μου σε αυτό το blogaki, και να σας πω τη..γενική ιστορία γύρω από καθένα από αυτά!Διότι τις λεπτομέρειες, αυτές που κάνουν την ιστορία ιδιαίτερη, θα τις κρατήσω για να ταξιδεύω κάθε φορά που θα σιγοτραγουδώ τους στίχους, όοοοσα χρόνια κι αν περάσουν..

(Σήμερα, αν και η αφορμή για το ποστάκι δώθηκε με το "Heart Half Empty" που μόλις έμαθα με μεγάλη χαρά ότι είναι του Ty Herndon, θα σας πω για ένα άλλο τραγούδι.. Ένα τραγούδι που σίγουρα θα έχει πιάσει το αυτί σας σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό..Ακούστε το!)

This Year's Love (by David Gray)


Ένα τραγούδι που έπαιζε μελαγχολικά στο mp3 player μου ένα κρύο βράδυ του Δεκέμβρη του 2003 που περπατούσα μόνη μου στα πλακόστρωτα στενά του Ingolstadt στη Γερμανία. Γυρνώντας από μία βόλτα στους Χριστουγεννιάτικους δρόμους του τότε "χωριού" μου, με το κρύο να είναι τσουχτερό, και το μυαλό να πετάει σε αναμνήσεις μίας αγάπης που είχε τελειώσει πρόωρα..Μου έλειπε μία ζεστή αγκαλιά, ένας φίλος, κάποιος να μοιραστώ τα συναισθήματά μου εκείνη τη στιγμή μόνη μου σε μια ξένη και κρύα χώρα..Μου έλειπε κι εκείνος, που δεν ήταν πια στη ζωή μου..Και χανόμουν στις σκέψεις καθώς περπατούσα στους παγωμένους δρόμους, όταν ξαφνικά κάτι φώτισε την καρδιά μου..Μια νυφάδα προσγειώνεται στα γάντια μου - Κοιτάω προς τα πάνω, και βλέπω το χιόνι να πέφτει πυκνό, απαλό, αθόρυβο! Ένιωσα σαν να με αγκαλιάζει εκείνη τη στιγμή, ένιωσα σαν να μην είμαι πια μόνη..Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη μου, και η καρδιά μου χτύπησε δυνατά!
Και το τραγούδι μου ακουγόταν ξαφνικά τόοοοσο ελπιδοφόρο..!
This year's love had better last..!

Μια ωραία παρέα...

Βράδυ Δευτέρας, η ώρα κιόλας 11, και νιώθω σαν να είναι μόλις 8..
Ακολουθώ το παράδειγμα της υπόλοιπης τρελλοπαρέας, που μαζεύτηκε πρώτη φορά χτες βράδυ στην..ιντερνετική μουσική παρέα του γνωστού άγνωστου υπερπαραγωγού μας!
Και νιώθω, για μία ακόμη φορά, ευγνώμων! Ευγνώμων που η ζωή μας έφερε όλους εδώ, στα κτίρια τις Κοκκινοεταιρείας, ένωσε τις ζωές μας, τις μοναξιές μας, και έφτιαξε νέες ωραίες φιλίες.
Και σε 2 μόλις βδομαδούλες, η παρέα θα 'χάσει' και το τελευταίο κόκκινο μέλος της! Το συζητάμε, και γελάμε - Κάποτε είμασταν όλοι συνάδελφοι, και τώρα ένας ένας τραβάμε την πορεία μας, άλλος για τα μπλε, άλλος για τα μπλε-κόκκινα, και άλλος για τα..πολύχρωμα!
Θα κρατήσουμε τις υπέροχες αναμνήσεις, τα ξεχωριστά ταξίδια μας (more to come!!), τις βραδιές στο καφενείο και στα πάρτυ! Τα καφεδάκια το πρωί στην κουζίνα (άλλοτε του δεύτερου, κι άλλοτε του ισογείου), τις φιλοσοφικές συζητήσεις at lunch time, τα..καυστικά σχόλια καθ'όλη τη διάρκεια της μέρας και τα ατελείωτα γέλια!
Καθένας βάζει την πινελιά του, καθένας βάζει την ιδιαιτερότητά του, την περιέργειά του, το χιούμορ του, τις απόψεις του και τη..γκρίνια του!Όλα μαζί, απαραίτητα συστατικά της ακόλουθης επιτυχημένης συνταγής :
Κάθε μέρα, ξεκινώ να πάω στη δουλειά και φτάνω στην παρέα μου!
Σας ευχαριστώ όλους!:)

Quotes....

Η' αλλιώς, αποφθέγματα!
Τί τα κάνει τόσο μοναδικά? Μάλλον η ξεχωριστή χρήση της γλώσσας, οι κατάλληλες λέξεις για να εκφράσουν το κατάλληλο νόημα!Είναι πράγματα που συχνά σκεφτόμαστε καθημερινά, πράγματα που αισθανόμαστε, κι όταν τα βλέπουμε κάπου γραμμένα λέμε "Να, αυτό είναι! Μεγάλε, τί είπες πάλι!".
Αποφθέγματα λοιπόν. Ειπωμένα άλλοτε από ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών, της πολιτικής, της επιστήμης ή απλά από τον καθημερινό άνθρωπο. Κάποιοι τα χρησιμοποιούν συχνά στον καθημερινό τους λόγο (συνοδευόμενα από τη φράση "όπως είπε και ο τάδε.."), προσπαθώντας έτσι να δώσουν έμφαση και μία..άλλη διάσταση σε αυτό που λένε!
Άλλοι τα γράφουν σε χαρτάκια, και τα κολλάνε στο γραφείο τους, για να τα διαβάζουν ξανά και ξανά. Κάποιοι άλλοι τα χρησιμοποιούν σαν λεζάντες στις φωτογραφίες τους, σαν τίτλους στα ποστάκια τους, σαν "Status/Personal Message" στo MSN και το Skype, ή ως signature στο τέλος του προσωπικού τους εμαιλ.

Αυτό όμως που για μένα κάνει ξεχωριστό ένα quote, είναι η αίσθηση πως κάποιος άλλος εκεί έξω σκέφτηκε ακριβώς όπως εγώ, εξέφρασε ακριβώς αυτό που νιώθω κι εγώ, και χρησιμοποίησε ακριβώς εκείνες τις λέξεις που σε κάνουν να σταματάς στο quote μόλις το δεις γραμμένο κάπου, και να το διαβάσεις μία δεύτερη φορά!

Και, μιας και το απαιτεί και το αντικείμενο του ποστακίου αυτού, ακολουθούν μερικά έξυπνα quotes, διασήμων και μη, που βρήκα εδώ..
The greatest risk is to risk nothing at all (Λέο Μπουσκάλια)
An eye for eye only ends up making the whole world blind.(M.K. Gandhi)
Any man who can drive safely while kissing a pretty girl is simply not giving the kiss the attention it deserves. (Albert Einstein)
Never idealize others. They will never live up to your expectations. (Leo Buscaglia)

Ποιά είναι τα δικά σας αγαπημένα?

Η ζωή μας, μια βόλτα..

(Ακολουθεί φιλοσοφικό ποστάκι)

Έχεις νιώσει ποτέ ότι ο χρόνος τρέχει, κι εσύ κυνηγάς να τον προφτάσεις? Ότι γεγονότα που συμβαίνουν αλλάζουν ξαφνικά τη ζωή σου, τον τρόπο που σκέφτεσαι και τα όνειρα που είχες? Σίγουρα θα το έχεις νιώσει - Και σίγουρα θα έχεις ακούσει να λένε πως η ζωή αλλάζει, από τη μιά στιγμή στην άλλη. Μια αλλαγή, που δεν είσαι πάντα έτοιμος να αντιμετωπίσεις, μια αλλαγή που άλλοτε βγαίνει σε καλό, και άλλοτε πάλι όχι.

Τί κάνεις λοιπόν όταν οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από εσένα? Όταν ο κλήρος έχει πέσει σε κάποιον άλλο, και εσύ καλείσαι να ακολουθήσεις και να έρθεις αντιμέτωπος με τις συνέπειες της απόφασης?

Μία λύση, είναι να ακολουθήσεις την απόφαση - Ένας δρόμος είναι κι αυτός, και ποιός ξέρει πού θα σε βγάλει!Μια άλλη λύση είναι να μην ακολουθήσεις την απόφαση - τουλάχιστον όχι απ'την αρχή!Να την αφήσεις να δεις "πώς πάει", και να πράξεις ανάλογα - Μια άλλη διαδρομή κι αυτή! Τρίτη λύση, να προσπαθήσεις να επηρεάσεις την απόφαση, ώστε να ταιριάζει όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτό που εσύ προτιμάς. Και πού ξέρεις τί είναι αυτό που προτιμάς? Σάμπως έχεις δει και κάτι διαφορετικό?

Σενάρια. Κοινός παρονομαστής? Ο δρόμος, οι κατευθύνσεις, και οι διαδρομές! Κάθε μονοπάτι, και άλλες εικόνες. Κάθε βόλτα, κι άλλες εμπειρίες..Κάθε επιλογή, και άλλες συνέπειες!
Πώς ξέρεις όμως εκ των προτέρων ποιά είναι η σωστή? Αμ, δεν το ξέρεις!Εκεί είναι η ομορφιά!Παίζεις, ρισκάρεις, και έχεις 50-50 πιθανότητες να κερδίσεις ή να χάσεις!
Σε κάθε περίπτωση, κάτι κερδίζεις - Σε κάθε περίπτωση, κάτι χάνεις!
Και τότε, με τί κριτήριο αποφασίζεις?

Με την καρδιά - Σκέφτεσαι, σκέφτεσαι, αλλά μια μέρα οι σκέψεις τελειώνουν!Και τότε, ακούς το τραγούδι της καρδιάς. Εκείνο που ξέρει, εκείνο που αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχει ήδη αποφασίσει, κι απλά περιμένει πότε θα το ρωτήσεις για να σου απαντήσει. Και τότε γιατί δε ρωτάμε εξ'αρχής την καρδιά μας, για ό,τι μας απασχολεί? Γιατί βάζουμε το εργοστάσιο του μυαλού να φτιάξει ένα σωρό διαφορετικά προϊόντα-λύσεις στο πρόβλημά μας, αφού στο τέλος εκείνη που αποφασίζει ποιό είναι το καλύτερο είναι αυτή η μικρή, αθόρυβη και σοφή καρδιά? Γιατί τόσες διαφορετικές λύσεις, τη στιγμή που εκείνη ξέρει εξ'αρχής τί θέλει?
Γιατί δεν τη ρωτάμε από την πρώτη στιγμή, και προσπαθούμε να κάνουμε κράς-τέστ και σε ένα σωρό λύσεις του πνευματικού μας εργοστασίου?

Χμμμμ - Ενδιαφέρουσες αναζητήσεις! Απ'όπου κι αν το δεις όμως, η καρδιά βγαίνει πάντα νικητής στον αιώνιο αγώνα μεταξύ καρδιάς και μυαλού! Διότι, αν χάσεις τα μυαλά σου, συνεχίζεις να ζεις..Αν χάσεις όμως την καρδιά...

“The Heart has its reasons that reason knows nothing of.” (Voltaire)

Can the darkness condemn the light?

Το Σαββατοκύριακο πήγα και είδα μία εξαιρετική ταινία - Η ιστορία του δικού μας Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, του Έλληνα, μέσα από μία ελληνική υπερπαραγωγή! Οι ερμηνείες όλων καταπληκτικές, η μουσική, η σκηνοθεσία, η φωτογραφία, τα κουστούμια - άριστα!
Μία ταινία, που δεν πρέπει να χάσετε! Μία ταινία που εξιστορεί τη ζωή ενός λαμπρού Έλληνα ζωγράφου, που γεννήθηκε στην Κρήτη,και ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής του, για να καταλήξει να γίνει ο μεγαλύτερος ζωγράφος στην Ισπανία. Ένας άνθρωπος, που νίκησε το σκοτάδι με το φως του, και έμεινε στην ιστορία με το όνομα "Ο Έλληνας", και πάλεψε μέχρι τέλους για τα πιστεύω του!
Η ταινία αυτή θα σας εντυπωσιάσει, θα σας προβληματίσει και θα σας κερδίσει!
Μην τη χάσετε!

A song, to make you THINK!..

Ένα τραγούδι, που έχει ταυτιστεί με την καταστροφή του πλανήτη. Με την κλιματική αλλαγή, με τους πολέμους, με το κακό που κάνουμε κάθε μέρα στον κόσμο μας..
Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην έχει ταυτιστεί, όταν ο ίδιος ο τίτλος του μας θυμίζει.. ΤΙ ΕΚΑΝΑ?..
Χωρίς περισσότερα λόγια, απλά δείτε το ως το τέλος!Πέρα από τη μελωδικότητά του, τη δύναμη και το πάθος που αναδεικνύει, αφήνει και μιαν ελπίδα!
Ελπίδα, πως μπορούμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας, και να φτιάξουμε αυτά που καταστρέψαμε..

Υ.Γ. Βάλτε τα ηχεία σας στο τέρμα! Αξίζει..!

A song, to make you feel better..!

Επιλέξτε το δεύτερο track..!
..ή όποιο άλλο σας εκφράζει!

Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!

Wiiiiii are very happy, because last night wiiiiiiiii had a great time! Wiiiiiiiiiiiiii bought a new game, and wiiiiiiiiii can't take our minds/hands/selfs away from it!
Ο λόγος, όπως θα καταλάβατε όλοι, για το Wii!To γνωστό παιχνιδάκι της Nintendo, που μπήκε χτες στη ζωή των Πικακίων (και του guest Κούκη), και..κόλλησε! Παίξαμε τέννις, παίξαμε μπόουλινγκ, γκόλφ, baseball και..Boxing!
Από το τελευταίο, έχουμε και αποκλειστικές φωτογραφίες!!!
Μιλάμε για το άπειρο γέλιο! Ετοιμαζόμαστε να οργανώσουμε και..Wii βραδιές τώρα, με ακόμη μεγαλύτερη παρέα!Όσοι πιστοί, προσέλθετε!

Πού είναι ο ύπνος μου, οέο?

Νάνιιιιι!
Θέλω να κάνω νάνιιιιι!Έλα όμως που είμαι ενθουσιασμένη από τα νεάκια του Πίκου μου, και δε λέει να με πιάσει ο ύπνος!
Σήμερα το μεσημέρι, φεύγοντας από τη δουλειά, η διάθεσή μου ήταν χάλια. Για ένα σωρό απροσδιόριστους λόγους. Πήγα λοιπόν για ψώνια! Μια πρώτη βόλτα στο Μαρούσι για (άκαρπη) αναζήτηση παπουτσιών! Καιρό είχα να πάω βόλτα στους πεζόδρομους του Αμαρουσίου!Κάτι, φυσικά, που δεν ήταν καθόλου εύκολο με τα...τακουνάκια μου!Λιθόστρωτοι όοοολοι οι δρόμοι του Αμαρουσίου, και Άγιος ο Θεός, μη φάω καμιά τούμπα!
Σειρά είχε η λιγότερο επικίνδυνη διαδρομή της Κηφισιάς! Ζάρα, Αρτίστι Ιταλιάνι, Χόντος, και ένα σωρό άλλα καταστήματα, με μεγάλη ποικιλία πραγμάτων. Βρήκα και 1-2 πραγματάκια που μου έκαναν κλικ, είτε όμως δεν υπήρχαν στο σωστό νούμερο, είτε ήταν πανάκριβα!
'Ετσι, έφυγα άπραγη!
Μετά τα ψώνια, καφεδάκι στο κλασσικό Αμαρυλλίς! Για τον πιο γευστικό καφέ της Κηφισιάς. Η προσωπική μου επιλογή? Toasted Almond καφές φίλτρου! MUST, όχι αστεία!Παρέα μου είχα τον Α., με τον οποίο ρίξαμε απίστευτο γέλιο, συζητήσαμε και σχολιάσαμε ό,τι πέρασε από το νου μας!
Και τότε, χτύπησε το τηλέφωνό μου..."ΠΑΩ ΖΥΡΙΧΗ", ακούω μια φωνή! Κόλλησα λίγο - Που πάς? Και μετά κατάλαβα!..

Συγχαρητήρια καρδιά μου!Εγώ στο είπα από την αρχή, πως το ταξίδι μέχρι τη Ζυρίχη, το είχες σίγουρο - i believe in you!
Όσο για το μετά? Άσε, αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία! Την οποία δε θα αναλύσουμε όμως απόψε μιας και τα πρώτα χασμουρητά με επισκέφθηκαν!
Τελικά, τί προβατάκια και υπνωτικά λένε - Ενα ποστάκι αρκεί, και ο ύπνος βρίσκει το δρόμο του για τα μάτια μας!
Καληνύχτα σε όλους και σε σένα, όπου κι αν βρίσκεσαι :)

Μου τη δίνει...

...Να θέλω να μιλήσω, και να μη βρίσκω τις λέξεις.
Να μου φταίει κάτι, και να μην ξέρω τί είναι..
Πάλι ανάδρομος αυτός ο Ερμής?Η' μήπως περνάω πρόωρη κλιμακτήριο?

Κι ένα τραγούδι, να με συντροφεύει πάλι, νύχτα - μέρα..

All this time
fighting your own mind
then you turn to call for destiny

Lack of spine
oh you think you'll find
a way to figure out what's meant to be

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign that you denied
you might think it's over
but it's never over

Watch your feet
how they miss the beat
ashamed and you were first in line
for a better life when you close your eyes
I'm sorry but nothing here is yours for free

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign that you denied
you might think it's over
but it's never over

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign you denied
you might think it's over
but it's never over.

P.S. Μη δώσετε στο ποστάκι περισσότερη σημασία απ'ό,τι πρέπει!Απλά μου την έδωσε, και το έγραψα. Καμιά φορά, βγάζοντας τα συναισθήματά σου προς τα έξω, σε βοηθά να εκτονωθείς πιο σωστά, αποφεύγοντας την "έκρηξη" που θα έρθει διαφορετικά αν συσσωρεύεις μέσα σου αρνητική ενέργεια!

Με μια κούπα καφέ!..

Καλημέρα σας!
Λοιπόν, είμαι σίγουρη πως οι μη-συνάδελφοί μου θα είναι σίγουροι ότι όλη μέρα στη δουλειά, κολλάμε μπρίκια - Ε ναι λοιπόν, κάπως έτσι είναι! Όχι όλη μέρα, και όχι όλες τις μέρες! Απλά σήμερα ξεκίνησε η μέρα με ελάχιστα "Το Do's" (μάλλον οι χτεσινοβραδινές δεήσεις έπιασαν τόπο, και ο Peter Pan δεν με έχει χώσει ακόμα!), κι έτσι κι εγώ περνώ τη μέρα διαβάζοντας ό,τι πέσει στο μάτι μου!
Μερικά highlights λοιπόν, που μου τράβηξαν την προσοχή :

Aegean Airlines -> Ταξίδια στο εξωτερικό, με 108 ευρώ (πηγαινέλα), all included!
Το ξέρετε, είμαι από τη φύση μου ταξιδιάρα ψυχή!Γι'αυτό και οποιαδήποτε εταιρεία με βοηθά να κάνω πού και πού το όνειρό μου πραγματικότητα, πέφτει μεμιάς στην προσοχή μου! Για ρίξτε μια ματιά, και μη διστάσετε να κλείσετε και έεεενα, και δύυυυο, και τρίιιια ταξιδάκια για το εξωτερικό!Κι αν δεν σαν κάτσουν? Ε, θα έχετε χάσει τα μισά λεφτά! Πού θα του πάει όμως, τόσο δύσκολο είναι να πεταχτείτε για ένα 4ήμερο στο Μόναχο, στη Ρώμη, στο Μιλάνο ή τη Φραγκφούρτη? Για βολτίτσες, λουκανικάκια, ωραία φύση, ευρωπαϊκή ποιότητα ζωής, sightseeing, ψώνια και ό,τι άλλο κατεβάζει ο νους σας! Σας άνοιξα την όρεξη??

Blog Action Day -> Σήμερα είναι η πρώτη παγκόσμια blog action day!Δηλαδή? Όλος ο πλανήτης ενώνει τις διαδικτυακές του δυνάμεις, προβάλλοντας θέματα παγκόσμιας εμβέλειας!Σήμερα, η πρώτη επίσημη blog action day έχει στόχο της να ευαισθητοποιήσει όλους μας για την προστασία του περιβάλλοντος!Ρίξτε μια ματιά ..

Απ'ό,τι άκουσα, η συγκεκριμένη κίνηση δεν άφησε αδιάφορη την ελληνική ιντερνετική (Και μη) κοινότητα. Γι'αυτό ψάξτο κι εσύ, δες τί μπορείς να κάνεις, και πάρε τα μέτρα σου!
Όταν βλέπεις το νερό να τρέχει δίχως λόγο, συμβούλεψε "κλείσε τη βρύση"..Μην αφήνεις το νερό να χάνεται, τη στιγμή που άλλοι θα έδιναν και τη ζωή τους για μια σταγόνα του.
Κλείνε τα φώτα, μην τα αφήνεις ανοιχτά!Μη φοβάσαι, δε θα σε κυνηγήσουν τα φαντάσματα, αν κλείσεις τα φώτα!Η άσκοπη σπατάλη ενέργειας βλάπτει καθημερινά τον πλανήτη μας!
Προστάτεψε το δάσος! Μην πετάς τα σκουπίδια σου στο δρόμο, κράτα τα μαζί σου, και πέτα τα μόλις φτάσεις σε κάποιο κάδο! Και ανακύκλωσε, όσο μπορείς περισσότερο!
Απλά, καθημερινά πραγματάκια που ίσως θα βοηθήσουν μια μέρα τα παιδιά μας, να ζήσουν σε έναν καλύτερο κόσμο!

Αυτά και για τώρα!
Άντε, μιας και η ώρα πήγε μιάμιση, πάω να μασαμπουκώσω τα μακαρονάκια μου!
Γιάμι, γιάμι!Καλή σας όρεξη!!

Τέλος Εβδομάδας..

Βραδάκι Κυριακής, λίγες ώρες πριν κλείσει μία ακόμη βδομάδα, και δώσει τη θέση της σε μια νέα. Στους επαναλαμβανόμενους ήχους του "Please Remember Me" του Tim McGraw - thanks Sarapova για το μουσικό contribution ;) - κάθομαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι με το λαπτοπάκι αγκαλιά και χαζεύω στο Ίντερνετ, φτιάχνω το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας (βλ. www.myheritage.com αν θες κι εσύ το δικό σου δέντρο), ακούω μουσικούλα και κάνω ένα φλάς μπακ στην εβδομάδα που πέρασε.
Μία εβδομάδα που μας αποχαιρετά με τον Πίκο μου με διάστρεμμα στο δεξί του ποδαράκι (αστράγαλο για την ακρίβεια), με τη μπουρμπουλίτσαμου τέζα στο κρεβάτι με αμυγδαλές, με τον καλύτερο φίλο του μπαμπά μου να έχει ξαφνικό σημαντικό πρόβλημα υγείας, με τον Κούκη αγχωμένο να παραδώσει ένα σημαντικό πρότζεκτ στη δουλειά του, και με τον καιρό να προσπαθεί να κάνει ό,τι μπορεί περισσότερο, για να συνεισφέρει στη γενικότερη κακή διάθεση!
Γυρνούσα σήμερα σπίτι, και έβλεπα τριγύρω γκρι σύννεφα, παντού! Και συνειδητοποίησα πόσο σημαντική είναι η δύναμη του ήλιου.
Αν και μου έχει λείψει ο χειμώνας και το κρύο, αν και λιώσαμε φέτος από τη ζέστη, δεν ανταλλάζω τον ήλιο μας με τίποτα! Η παραμικρή ηλιαχτίδα του μέσα από τα σύννεφα, μοιάζει σαν ελπίδα, σαν χαρά μέσα στην πίκρα..

Όταν ο ουρανός μαζεύει, και τα μαύρα σύννεφα κάνουν πάρτυ πάνω από το κεφάλι μας, τότε το μόνο που μπορεί να ξορκίσει τα κακά πνεύματα είναι η καλή παρέα! Είτε αυτή βρίσκεται στο πρόσωπο κάποιου αγαπημένου, κάποιου φίλου, κάποιας μελωδίας, κάποιας ανάμνησης, κάποιας ταινίας, κάποιας γεύσης ή οποιασδήποτε αγαπημένης ασχολίας, η καλή παρέα είναι το κύριο αντίδοτο στην κακοκαιρία! :)

Κάπως έτσι λοιπόν το φιλοσοφώ κι εγώ βράδυ Κυριακής - Με παρέα μου τη μουσική, τη σπανακοπιτούλα της μαμάς, και τη σκέψη των αγαπημένων μου..Ένα περίεργο βράδυ Κυριακής, ένα βράδυ Κυριακής που ετοιμάζεται να υποδεχτεί μία εβδομάδα, για την οποία δεν πρόλαβα να αντλήσω την "απαιτούμενη" ενέργεια μέσα στο Σ/Κ! Ας ελπίσουμε πως το boss, o Peter Pan, δεν θα έχει και ιδιαίτερες απαιτήσεις στη δουλειά αυτή τη βδομαδούλα!:-)
Ας ελπίσουμε επίσης πως το Πικάκι μου θα γίνει γρηηηηηηηγορα καλά, και θα επιστρέψει στο γραφειάκι του, που τον περιμένει άδειο 3 μέρες τώρα!Η μπουρμπουλίτσα να μην έχει άλλο θέμα με τις αμυγδαλές της που την ταλαιπωρούν.
Και τέλος, ας προσευχηθούμε ο κύριος Χ., ο φίλος του μπαμπά, να ξεπεράσει το πρόβλημα της υγείας του, και να πάνε όλα καλά!

Λέγαμε πως θα πέρναγε ο Σεπτέμβρης, και θα έπαιρνε μαζί του όλα τα κακά και τα στραβά!Φαίνεται, άφησε κληρονομιά μερικά για τον Οκτώβρη!Ας έχει, δε μασάμε!
Καλή βδομάδα, και κουράγιο!A better day is about to come!

P.S. I'll be thinking of you!

Μην κρίνεις, για να μην κριθείς!

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε μία απερίγραπτη ανάγκη και συνήθεια να κρίνουμε πάντα τους άλλους.. Κρίνουμε με βάση τα δικά μας μέτρα και σταθμά, βάσει εκείνου που εμείς θεωρούμε σωστό και καλό! Βιαζόμαστε να κατηγορήσουμε κάποιον για κάτι που έκανε, να βγάλουμε την ετυμηγορία μας και να τον καταδικάσουμε, απλά και μόνο διότι η κρίση μας αυτό μας λέει.
Η σοφή παροιμία λέει "Μην κρίνεις, ίνα μην κριθείς!"
Κοινώς, μην κρίνεις καταστάσεις και ανθρώπους με ευκολία, μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα, και κυρίως, μην είσαι σίγουρος πως αυτό που εσύ θεωρείς σωστό είναι πράγματι σωστό!
Είχα μία συζήτηση προχτες βράδυ για την υγεία του Αρχιεπισκόπου. Βιάστηκα να σχολιάσω "Μα καλά, δεν τα αφήνει αυτά ο άνθρωπος, να γυρίσει στην πατρίδα του, και να αντιμετωπίσει με θάρρος και πίστη τη δοκιμασία που του έστειλε ο Θεός? Δεν αφήνει το μόσχευμα για κανένα νέο παιδί, που το έχει περισσότερη ανάγκη?"..Μετά όμως σκέφτηκα πως όπως όλοι μας, έτσι και εκείνος έχει το δικαίωμα να κάνει και να ελπίζει στο καλύτερο για την υγεία του. Και μετά, χτες, άκουσα πως η μεταμόσχευση δεν έγινε ποτέ, διότι το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο..
Ένιωθα πάντα αισθήματα οργής προς το συγκεκριμένο άνθρωπο. Ίσως διότι δε μου αρέσει η έπαρση, διότι δε μου αρέσει η εκμετάλλευση της πίστης μου για απόκτηση εξουσίας..Διότι θεωρώ ότι ένας άνθρωπος στη συγκεκριμένη θέση θα έπρεπε να διακατέχεται από σεμνότητα, γαλήνη, πίστη και ελπίδα..Κι όμως,σήμερα λυπάμαι! Λυπάμαι διότι είναι κι αυτός ένας ακόμη άνθρωπος, σαν εσένα κι εμένα, με τα λάθη του, τις αμαρτίες του και τις δοκιμασίες του.
Διότι στο βάθος, αυτός μπορεί να είναι πολύ πιο ευάλωτος, πιο μπερδεμένος, πιο αδύναμος! Και διότι υποψιάζομαι, πως απλά δεν είχε "what it takes" για να είναι αντιπρόσωπος του Θεού και της πίστης σε αυτή τη χώρα..

Αλλά και πάλι, ποιά είμαι εγώ για να τον κρίνω?
Και γιατί προσπαθούμε να κρίνουμε, να υπερτονίζουμε τα στραβά του άλλου, αγνοώντας τα καλά που έχει κάνει? Μήπως εμείς είμαστε οι τέλειοι? Μήπως εμείς δεν κάνουμε λάθη? Και γιατί τα δικά μας λάθη είναι απλές παρατυπίες, ενώ των άλλων θανάσιμα αμαρτήματα?

Food for thought!..
Καλή μας μέρα!

Μια αλλαγή..

Σας έχει τύχει ποτέ να περνάτε μία φάση του στυλ "Θέλω να αλλάξω κάαατι στη ζωή μου"?
Ε λοιπόν εγώ την περνώ αυτή τη φάση κατά πάσα πιθανότητα με περιοδικότητα συνήθως 2ετίας. Την πέρασα το 2001, την πέρασα το 2003, μετά μου ξαναήρθε το 2005 και τσουπ, εμφανίστηκε και πάλι το 2007! Χωρίς πλάκα, ανά 2 χρόνια με πιάνει μία περίοδος ανακαίνισης.
Το 2001, η ανακαίνιση ήταν στην προσωπική μου ζωή - μικρών διαστάσεων θα έλεγα.
Το 2003, η ανακαίνιση ήταν η μεγαλύτερη ως τώρα. Θέλοντας να ξεφύγω από σκέψεις, αναμνήσεις και πληγωμένα συναισθήματα, μπήκα σε ένα αεροπλάνο και την έκανα για Γερμανία! Γύρισα πιο δυνατή από ποτέ, με όρεξη και διάθεση να ξαναφτιάξω τη ζωή μου εδώ..
Έτσι κι έκανα, μέχρι κάποια στιγμή το 2005, που μου την έδωσε (φθινόπωρο, by the way, με πιάνει συνήθως αυτή η τάση!), και έκανα πάλι αλλαγές. Αυτή τη φορά, στο δωμάτιό μου! Μία κυριολεκτική ανακαίνιση, με νέα επιπλάκια, κάδρα, χρώματα - με πλήρη επιτυχία!
Και τώρα?
Τώρα τί με έπιασε πάλι με τις αλλαγές, με τις ανακαινίσεις?
Και τί θα αλλάξω άραγε αυτή τη φορά? Και πότε θα μου φύγει αυτή η τάση, να τραβήξω κι εγώ μιαν άγκυρα, και να μη θέλω να πάω παρακάτω?

Νωρίς είναι ακόμα!..

Google Trends!..

Σήμερα έπεσα τυχαία πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον εργαλείο του Google, το λεγόμενο Google Trends. Έβαλα λοιπόν κι εγώ μερικά από τα πιο γνωστά νησιά μας, να δω ποιό είναι το πιο δημοφιλές σε "Hits" στο Google!
Και, ιδού τα αποτελέσματα..!Ενδιαφέρον, ε?...Είμαστε μία παραδοσιακά καλοκαιρινά τουριστική χώρα! Η Κρήτη είναι σταθερά πρώτη στις προτιμήσεις του κόσμου, με δεύτερη τη Σαντορίνη, τρίτη την Κέρκυρα και τέταρτη τη Μύκονο!
Παίξτε κι εσείς με το Google Trends, και πειραματιστείτε με ο,τιδήποτε! Έχει πολλή πλάκα!
Για δείτε και το παρακάτω!Τα "hits" των εποχών! Συμπεράσματα, δικά σας! :-)

Ένας λαός φιλόπρωτος, φιλόνικος και ιδιοτελής!

Αυτή είναι η περιγραφή του Έλληνα, από το μεγάλο Γερμανό φιλόσοφο Schopenhauer. Σε τί από τα τρία έχει, άραγε, άδικο?
Μας αρέσει να κερδίζουμε, να το παίζουμε έξυπνοι, να είμαστε εμείς καλά. Να κερδίσουμε όσο γίνεται περισσότερα, να πατήσουμε τον διπλανό μας που μπορεί να είναι πιο έξυπνος από εμάς, να μπούμε σφήνα πρώτοι στο φανάρι, να φανούμε πιο μάγκες από τους άλλους τους χαζούς που - μα τους βλάκες - υπακούουν στους κανόνες!

Ο Schopenhauer χαρακτήρισε με τις 3 αυτές λέξεις, τα ελαττώματά μας. Ναι, έχουμε και ένα σωρό καλά, μπράβο μας!Και ναι, είναι ίσως γραφικό να μιλάμε για ελαττώματα που μας χαρακτηρίζουν τα τελευταία...2.500 χιλιάδες χρόνια!
Γιατί όμως υπάρχουν και οι άλλοι Έλληνες, εκείνοι που σέβονται τον διπλανό τους, εκείνοι που σέβονται τον άλλο στο δρόμο, εκείνοι που νοιάζονται για το περιβάλλον, και δεν ενδιαφέρονται μόνο για την τσέπη τους?
Εκείνοι, από πού ξεφύτρωσαν, και γιατί δεν μπορούν να επηρεάσουν θετικά και εκείνους τους φιλόνικους και ιδιοτελείς?Γιατί καταλήγουν να είναι εκείνοι που ενώ σε σέβονται, τους πατάς, που ενώ σε βοηθούν, τους χαζολογάς?

Περίεργος λαός είμαστε. Περίεργος και ιδιότροπος.
Βοήθειά μας!